20 Γαμηλιώνος 19ΧΧ

Η αρχαία σοφιστική - Τα σωζόμενα αποσπάσματα, Σκουτερόπουλος,

2012-01-27T23:04:00.000-05:00

Οι “Πόρνοι της Σοφίας”,κατά τον Σωκράτη αφού ο Πρωταγόρας ήτανο πρώτος που καθιέρωσε τις διαλέξειςεπί πληρωμή. Οι πλανόδιοι δάσκαλοι τηςΠολιτικής τέχνης κατά των Πλάτωνα. ΟιΠροσωκρατικοί φιλόσοφοι, με τον όρο όχιαπαραίτητα να παραπέμπει σε μία χρονικήπερίοδο αλλά να χαρακτηρίζει τον φιλόσοφοπου ο στοχασμός του αναπτύχθηκε ανεξάρτητααπό την σχολή του Σωκράτη. Κατά τονΠλούταρχο ανέμιξαν την πολιτική ικανότητακαι τη γνώση του να ενεργείς αποτελεσματικάμε τις δικανικές τέχνες και μετατόπισαντην εφαρμογή της από τα δημόσια πράγματαστην θεωρία. Η Πολιτική Γνώση απαραίτητησε άτομα με πολιτικές φιλοδοξίες πουαισθάνονται την ανάγκη για πιο συστηματικήεξάσκηση των απαραίτητων γνώσεων καιδεξιοτήτων. Το να χειρίζεσαι της υποθέσειςτης Πόλης. Η ικανότητα να παίξεις ηγετικόρόλο στην δημόσια ζωή της Πόλης.

Κυριότερος εκπρόσωποςτης Σοφιστικής ο Πρωταγόρας από ταΆβδηρα. “Παντών χρημάτων μέτρον άνθρωπος,των μέν όντων ώς έστιν, των δέ ούκ όντωνως ούκ έστιν”. Μέτρο για όλα τα πράγματαείναι ο άνθρωπος. Με τον τρόπο αυτόυπογραμμίζει τον σχετικό χαρακτήρα τηςγνώσης, δέχεται μόνο ότι φαίνεται στονκαθένα ατομικά και εισάγει την σχετικότητα.Ο άνθρωπος λοιπόν ως παρατηρητἠςαποτελεί το κριτήριο για όσα υπάρχουνμε επέκταση ακόμα και στους θεούς. Οιατομικές εντυπώσεις του καθενός είναι χωρίς αμφιβολία αληθινές. Τα πράγματαείναι για τον καθένα ΄'έτσι όπως τααισθάνεται”. Αφού λοιπόν όλα είναισχετικά νομιμοποιούμαστε να διακρίνουμεανάμεσα στο κακό και στο κακό. Και αυτόσυνεπάγεται σοβαρούς κινδύνους στοηθικό και πολιτικό πεδίο με συνεπαγωγήτην Πλατωνική αντίκρουση της σοφιστικήςθέσης. Στο απόλυτο χώρο της γνώμης ηαλήθεια είναι αυταπάτη και αυτό ενοχλούσειδιαίτερα τον Πλάτωνα. Επίσης βασικήαντίθεση είναι ότι ο κόσμος κατά τουςπροσωκρατικούς προσεγγίζεται με τηναίσθηση και όχι με τη νόηση.

Η περίφημη φράση του “για τους θεούς δεν μπορώ να γνωρίζωτίποτα, ούτε ότι υπάρχουν, ούτε ότι δενυπάρχουν, ούτε τι μορφή έχουν γιατίείναι πολλά αυτά που εμποδίζουν τηνγνώση, από τη μία το άδηλο του ζητήματοςκαι από την άλλη η συντομία της ανθρώπινηςζωής” αποτέλεσε για πολλούς τηναμφισβήτηση της ίδιας της Πόλης μεαποτέλεσμα να εκδιωχθεί από τουςΑθηναίους αφού πρώτα έκαψαν τα βιβλίατου στην Αγορά. Το “Περί θεών” ήταν ένααπό τα πιο επικίνδυνα βιβλία που γέννησεποτέ η Σοφιστική. Η έμφαση είναι στονσκεπτικισμό και την απορία και όχι στηναθεϊστική άρνηση. Η εκδοχή του πνιγμούτου σε ναυάγιο αποτελεί την τυπικήτιμωρία του ασεβούς.

Καθιέρωσε αγώνεςεπιχειρημάτων με μοναδικό σκοπό τηνκατάκτηση της νίκης. Ο χαρακτήρας αυτόςδεν άργησε να γίνει το καθολικό γνώρισματης Σοφιστικής και αποτέλεσε το στίγματου Σοφιστή – Δημαγωγού ενάντια στηνΔιαλεκτική μέθοδο του Σωκράτη. Ο όροςΣοφιστής είχε αρνητικές εντυπώσεις. Ηδισυπόστατη φύση της Σοφιστικής. Νακάνεις το αδύνατο επιχείρημα πιο δυνατόόχι με την έννοια του να εμφανίσεις τηναδύναμη πλευρά πιο ισχυρή αλλά ως ηεπινόηση πειστικότερων επιχειρημάτων.Η πρόταση να κάνεις το ασθενέστεροεπιχείρημα ισχυρότερο δεν ισοδυναμείκατ ανάγκην με προτροπή για επινόησηαπατηλών επιχειρημάτων προς υποστήριξημιας ηθικά αδύναμης θέσης. Πολλοί όμωςυποστήριξαν ότι το κατεξοχήν έργο τουρήτορα είναι να μπορεί να ενισχύει κάτιεπαινώντας το και να το αποδυναμώνειψέγοντας το. Ενδεικτική της πολιτικήςδιάστασης της διδασκαλίας των Σοφιστώνείναι ότι η διδασκαλία της ρητορικής(η τέχνη που επινοήθηκε από τον Γοργία)απαγορεύτηκε από τους Τριάκοντα με νόμοόπως αναφέρει ο Ξενοφώντας σταΑπομνημονεύματα. Η ρητορική είναι ητέχνη της πειθούς, μιας πειθούς πουγεννάει πίστη χωρίς όμως να διδάσκειτίποτα, και όλη η προσπάθεια και η ουσίατης σε αυτό καταλήγει (Πλάτωνας -Γοργίαςόπως λέει ο Σωκράτης) “Αυτούς πουδιαπίστωσαν ότι περισσότερο από τοαληθινό πρέπει να έχουμε σε υπόληψη τοαληθοφανές”.

Ήτανε ο πρώτος πουυποστήριζε ότι για κάθε πράγμα υπάρχουνδύο γνώμες , αντίθετες η μία από την άλληπου αποτέλεσε την περίφημη θεωρία τωναντιθέτων. Είναι δυνατόν να επιχειρηματολογείκανείς εξίσου και προς τις δύο πλευρές,ακόμα και σχετικά με το ερώτημα κατάπόσο μπορεί να επιχειρηματολογεί κανείςγια όλα τα πράγματα και προς τις δύοπλευρές τους. Η τεχνική του να αμφισβητείςαλλά και συνάμα του να μπορείς ναυποστηρίζεις τα πάντα ακόμα και απέναντιστους ειδικούς. Η “Αντιλογική”, ητεχνική με την οποία μπορείς χωρίς ναέχεις ειδικές γνώσεις να συζητάς γιαοποιοδήποτε αντικείμενο με τους ειδικούςως ίσος προς ίσους.

Βασική έννοια ηαντικειμενική γνώση διαμέσου της άμεσηςνοητικής σύλληψης του αντικειμένου.

Με αναφορά τα σωζόμενααποσπάσματα του Λυκόφρωνα ο συγγραφέαςκαταπιάνεται με το ελεατικό οντολογικόδίλημμα "εν-πολλά" και την απελευθέρωσητης σχέσης μεταξύ υποκειμένου καικατηγορήματος που απασχόλησε πολλούςστοχαστές. Κατά τον Λυκόφρωνα η δυσκολίαεντοπίζεται στην χρήση του ρήματος"είναι" μιας και δηλώνει πραγματικήύπαρξη. Προκύπτει έτσι ότι το αυτό πράγμαείναι συνάμα ένα και πολλά. Κατά συνέπειαδεν μπορούμε να πούμε "ο ΣωκράτηςΕΙΝΑΙ λευκός" (το όνομα είναι μίακαθαυτή οντότητα) εφόσον εγκαθιδρύεταιμια οντολογική σχέση μεταξύ δύο(υπαρκτικά) απολύτως ισοτίμων πραγμάτων.Η σωστότερη έκφραση θα ήταν ο "Σωκράτηςλευκός". Ο Αριστοτέλης διευκρίνισεότι το "είναι" δεν προσδίδειοντολογική υπόσταση στο κατηγόρημααλλά απλώς το συνδέει με το υποκείμενο.Διαχώρισε το "τι" είναι το πράγμααπό το τι είναι "στο" πράγμα.

** Το γενικότερο ενδιαφέροντης Σοφιστικής για την γέννεση τουΠολιτισμού και την Ιστορική ανέλιξήτου από τα αρχικά στάδια της ανθρώπινηςκοινωνίας **

** Η σκεπτικιστή στάσητης σοφιστικής απέναντι στην αναζήτησητης αφηρημένης αλήθειας ως αντικείμενοαπρόσιτο στην ανθρώπινη γνώση πουυπηρέτησαν οι Σωκρατικοί. **

Κατά τον 5ο αιώναπαρατηρείται μέσω των σοφιστών μίαστροφή στην διαδικασία διάδοσης τωνιδεών. Το κέντρο βάρους μετατοπίζεταιαπό τον προφορικό στον γραφτό λόγο. ΗΣοφιστική αγωγή (βιβλιακή γνώση) βρίσκεταιενάντια στην διαλεκτική του Σωκράτηκαθώς ο “μαθητής” γίνεται παθητικόςδέκτης έτοιμου διδακτικού υλικού.

Πρόδικος. Με κέντροδιδασκαλίας την συνωνυμική, προ βαθμίδατων Σωκρατικών εννοιών, ως συστηματικήπροσπάθεια για την ακριβή εννοιολογικήδιάκριση ταυτόσημων λέξεων με παραπλήσιασημασία μέσω παραδειγματικών προτάσεων,διαφωνία μεταξύ φίλων και φιλονικίαμεταξύ εχθρών, εκτίμηση και παινέματα,αφροσύνη και απόλαυση (από Πλάτωνα/Πρωταγόρας).ΟΙ Ώρες (με τον μύθο του Ηρακλή και τηςΑρετής) αποτέλεσαν έναν μεταβατικόσταθμό προς τον Πλατωνικό φιλοσοφικόδιάλογο. Κατά την θεωρία του για τηνγέννεση της θρησκείας, μια αναζήτησηπου οδηγεί στην απομυθοποίηση των θεώντης παράδοση, ως αντίδραση του ανθρώπουστους φυσικούς όρους της ύπαρξής του.ΟΙ θεοί είναι άτομα που με τον άλλο ήτον άλλο τρόπο ευεργέτησαν την κοινωνίαμε αποτέλεσμα να περάσουν σε μία άλληδιάσταση όπως ο Διόνυσος που αναφέρεταιως αυτός που ανακάλυψε το κρασί και απότην άλλη ταυτίζεται με το κρασί.Αμφισβήτησε την απόλυτη αξία τωνπραγμάτων καθώς συσχετίζονται με τηνανθρώπινη δραστηριότητα. παράδειγματα λεφτά δεν είναι κακά. η ορθή χρήσητους καθορίζεται από την ηθική ποιότητατου χρήστη.

Θρασύμαχος. Υπέρμαχοςόπως φαίνεται μίας θεωρίας σύμφωνα μετην οποία το δίκαιο λογίζεται εώς τοσυμφέρον του ισχυρότερου όπως αναφέρειο Πλάτωνας στην Πολιτεία. Σύμφωνα μετον Υπέρμαχο ο ισχυρός κυβερνά καινομοθετεί έχοντας μοναδικό γνώρισματο συμφέρον του όπου και αντανακλά τηνπολιτική πραγματικότητα κατά τα χρόνιατου Πελοποννησιακού πολέμου. Δεν είναιλοιπόν ξεκάθαρο εάν ο Υπέρμαχος δίνειτον ορισμό του δίκαιου, εάν αποτελείανάλυση των γνωρισμάτων της, αμφισβήτησητης δικαιοσύνης η απλώς μια κυνικήδιαπίστωση. Το έργο του είχε μέγιστησυμβολή στην ρητορική. Προσπαθούσεσυστηματικά να απευθύνεται στασυναισθήματα του ακροατηρίου. Προσπαθούσενα διαβάλλει τον αντίπαλο του σε δικανικέςμάχες και να πλήξη την ακεραιότητάτου.

Ιππίας. Καταπιάστηκεμε τόσα διαφορετικά πεδία ώστε κατηγορείταιαπό την Σωκράτη ότι οι γνώσεις του είναικαθαρά επιφανειακές.

Κριτίας. “Στο σωζόμενοαπόσπασμα επιχειρείται να ερμηνευτείη πίστη στους θεούς ως καθαρός ανθρώπινηεπινόηση με την οποία επιδιώκεται ναεμποδιστή η παράνομη συμπεριφορά τωνανθρώπων και να εξασφαλιστεί η υποταγήστους φορείς της πολιτικής εξουσίας.”Ο θεός επινοήθηκε κατά κάποιον τρόποως επιτηρητής των πράξεων των ανθρώπων(καλών και κακών) ώστε από φόβο για τηνθεϊκή τιμωρία να μην αδικεί κανένας τονδιπλανό του. Ο νόμος έχει τη δύναμη ναεμποδίσει όσα πράγματα γίνονται σταφανερά. Για όσους όμως αδικούν στα κρυφάεπισημάνθηκε η ανάγκη να επινοηθεί έναςδαίμονας όπου ακούει και προσέχει όλααυτά. Κάποιος σοφός σοφίστηκε για τουςθνητούς τον φόβο των θεών. Κατάλαβε τονφόβο των ανθρώπων από τον ουρανό λόγοτων αστραπών και των βροντών. ΟΙ θεοίλοιπόν ζούνε σε ένα τόπο που οι θνητοίπου τον κοιτούν και μόνο τους φέρνειτρόμο,. Αυτή η άποψη και μόνο νομιμοποιείτην ένταξη του Κριτία στην Σοφιστική.Η ανθρώπινη επινόηση της θρησκείας εντάσσεται αβίαστα στην παράδοση τηςΣοφιστικής κίνησης. Στηρίζεται στηνιδιαίτερη φύση του θρησκευόμενουυποκειμένου παρά στην πραγματικότητατου θείου. Ένα ζήτημα που απασχολούσε΄ ιδιαίτερα το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα.

Ο Κριτίας ήταν από τουπρώτους που διέκρινε την χρησιμοποίησητης θρησκείας ως μέσο επιδίωξης πολιτικώνστόχων. Ακολούθησαν ο Μακιαβέλι καιάλλοι.

Σε αντίθεση με τονΞενοφώντα που παρουσιάζει τον Κριτίαμε τα πιο μελανά χρώματα (τον παρομοιάζειμε γουρούνι που τρίβεται απάνω στιςπέτρες σχολιάζοντας τον έρωτά του μετον Ευθύδημο ταυτίζοντας την απόλαυσημε την σαρκική ευχαρίστηση , ο Πλάτωναςαναφέρεται στην Ευγενική καταγωγή τουΚριτία. Κατά τον Φιλόστρατο λογίζεταικακός όχι επειδή κατάργησε την Αθηναϊκήδημοκρατία αλλά επειδή τάχθηκεαπροσχημάτιστα με τους Λάκωνες.

Ο Πρωταγόρας και οΚριτίας αποδίδουν μεγαλύτερη σπουδαιότηταστην παιδεία και την άσκηση. Πρωταρχικήφροντίδα του ανθρώπου είναι η εκπαίδευση

Η ηθική αξία είναι στηβούληση του πράττοντας, όχι σε ένα νόμο,σε μια γραφή -χωρίς αυτό να σημαίνειανυπακοή στους νόμους. Υπάρχει ένασημαντικό μειονέκτημα του νόμου σεσύγκριση με το ήθος. Αργότερα ο Πλάτωναςθα πει ότι ο σοφός και ο ηθικός άνθρωποςδεν χρειάζεται τους νόμους.

Υπενθύμιση, Να μην ξαναδιαβάσω madata.gr.

2011-11-10T11:41:00.001-05:00

"Το ζευγάρι μένει στο Παλαιό Ψυχικό, όποτε βρίσκονται στην Αθήνα, γιατί ως πολίτες του κόσμου ταξιδεύουν πολύ συχνά μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης."Πηγή

Κακιές Συνήθειες

2011-08-30T14:31:00.000-04:00

Πόσο πίσω μπορεί να πάει κανείς για να ανακαλύψει "κακιές συνήθειες"...

Από την ταινία "Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν", 1951 με το Αλέκο Αλεξανδράκη.
- Βρε καταλαβαίνεις τι σου λέμε τώρα, φαΐ, μεροκάματο και εκτός η χαρτούρα.
- Χαρτούρα, τί χαρτούρα?
- Άμα σε φωνάξει μια παρέα να τους πεις ένα τραγουδάκι του γούστου τους δεν θα σου δώσουν κάτι?
- θα έχουμε και τέτοια δηλαδή?
- Γιατί, οι γιατροί και οι παπάδες έτσι δεν τα παίρνουν?

Από την ταινία "Στουρνάρα 288", 1958.
- (βουλευτής Καλοχαιρέτας - Απόστολος Αβδής) Κατάλαβες ρε Μπάμπη το τραβάμε, η μισή Ελλάδα έρχεται να την διορίσεις και η άλλη μισή να της βρεις θέση.
- (Μπάμπης - Ορέστης Μακρής) Ακούστε κύριε βουλευτά, μια και δεν θα δείτε κανέναν σήμερα, δεν πετάγεσαι απέναντι στο γυμνάσιο να δείτε γιατί βάλανε τόσο κακούς βαθμούς στην ανιψιά μου.
- (βουλευτής Καλοχαιρέτας - Απόστολος Αβδής) Φύγε ρε Μπάμπη μη σε πνίξω.

Υπενθύμιση. Να ξαναδώ το "Ένας ήρωας με παντόφλες".

Αρχαίων Ελλήνων γεύσεις!

2011-08-24T14:31:00.003-04:00

Βρισκόμαστε στην Αρχαία Ελλάδα! Οι καλεσμένοι κάθονται στο τραπέζι για να δοκιμάσουν τις γαστρονομικές προτάσεις του μάγειρα. Ένα ολόκληρο τελετουργικό στήνεται καθώς η ώρα του γεύματος είναι ιερή!

Ο στόχος είναι ένας: μέσα από το φαγητό, να διεγερθούν και οι πέντε αισθήσεις. Για να επιτευχθεί αυτή η δύσκολη αποστολή, δεν αρκεί μόνο η καλή διάθεση. Μια μεγάλη αίθουσα με φωτισμό ειδικό που ξυπνά τις κρυφές επιθυμίες αποτελεί το ιδανικό σκηνικό που θα φιλοξενήσει εκείνους που τολμούν να διεισδύουν στο μαγικό κόσμο της γαστρονομίας.

Συμπόσια που αποτελούνται από λουκούλλεια γεύματα λαμβάνουν χώρα σε όλους τους τόπους, ευλογημένους και μη. Τηγανίτες με μέλι και λάδι, τυρί αλογίσιο που προσφέρεται στους πολεμοχαρείς για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, βραστοί βολβοί για την αποτοξίνωση από τη πολύ κατανάλωση οίνου, πίτες, φάβα, ζωμός από μπιζέλια, δαμάσκηνα και άλλα πολλά σηματοδοτούν τις διατροφικές συνήθειες των Αρχαίων Ελλήνων που είναι οπαδοί της έκφρασης: Νους υγιής και σώματι υγιή.

"Αρχαίες διατροφικές συνήθειες"

Tα δημητριακά είναι το κύριο συστατικό στις συνταγές τους. Ο άρτος είναι ιερό προϊόν και απαραίτητο. Χωρίς αυτό, δεν υπάρχει ολοκληρωμένο γεύμα. Αλεύρι από κριθάρι ζυμωμένο σε γαλέτα είναι η συνηθισμένη εκδοχή και ονομάζεται μάζα. Η μεγάλη ποικιλία θεωρείται πολυτέλεια και πλούτος .
Για το λόγο αυτό συναντάμε τον "Ιπνίτη" (ψωμί σε θερμή σκάφη), τον "Εσχαρίτη" (ψωμί στη σχάρα), τον "Άρτο τυρέοντα" (η λεγόμενη τυρόπιτα), τον "Κριβανίτη άρτο" (από σιμιγδάλι), το "όφωρος", τις λαγάνες και άλλα πολλά που στολίζουν το γιορτινό τραπέζι.

Φασόλια, φακές, κουκιά υπάρχουν σε κάθε κουζίνα. Απαραίτητο υλικό για την δημιουργία λαχταριστών εδεσμάτων το λάδι. Λάδι από τη Σάμο και την Ικαρία θεωρείται το καλύτερο και νοστιμότερο όλων.

Επίσης το γάλα αποτελεί σταθερή διατροφική συνήθεια. Τυρί, σκόρδα, κρεμμύδια, κοχλιοί, σαλιγκάρια, μικρά πουλιά (τσίχλες, σπίνοι), σούπες, ζωμός από μπιζέλια συνθέτουν το πορτραίτο της καθημερινής και αναγκαίας βρώσης.

Ο Αριστοφάνης περιγράφει γεύσεις περίεργες στα έργα του: "ξίγκι βοδινό ψημένο με συκόφυλλα", "πελανό" (κράμα από αλεύρι, μέλι, λάδι), "έκχυτος"(μείγμα από αλεύρι και ψημένο τυρί με κρασί μελωμένο), "μυττωτός" (πίτα με τυρί ανακατεμένο με μέλι και σκόρδα) κλπ. Ποτέ στην αρχή του γεύματος δεν σερβίρεται σούπα για να μην κοπεί η όρεξη.

Δεν απουσιάζει ποτέ το επιδόρπιο που ευχαριστεί ακόμα και τον πιο περίεργο και απαιτητικό καλεσμένο. Τα νωγαλεύματα, όπως συνηθίζουν να αποκαλούν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι τις λιχουδιές σερβίρονται ως τελευταίο πιάτο. Οι μελόπιτες, διάσημες ως "μελιτούπες", φτιάχνονται από λιναρόσπορους με μέλι.

Δεύτερη επιλογή είναι η γαλατόπιτα και τα γλυκίσματα από αλευρωμένο γάλα με μέλι και σουσάμι. Τα φρούτα, όπως η ορβικλάτα ( γλυκά μήλα), στρουθιά και κοδύματα (κυδώνια ), κοκκύμπα (ροδάκινα) , σταφύλια, σύκα αποτελούν μεγάλη αδυναμία γι αυτό και δεν λείπουν από κανένα δείπνο.

"Οίνος ευφραίνει καρδία..."

Ο οίνος ευφραίνει τη καρδιά και υπάρχει σε αφθονία. Πίνουν το κρασί νερωμένο. Η αναλογία με το νερό είναι η ακόλουθη: στο μισό ή τρία μέρη νερό και δύο κρασί. Η φαντασία παίζει μεγάλο ρόλο ακόμα και στη σύνθεση του. Μέντα, γλυκάνισο, δεντρολίβανο, μυρτιά και μέλι ανακατεύονται με λευκό ξηρό προκειμένου να επιτευχθεί το ιδιαίτερο, κάτι που θα κλέψει τις εντυπώσεις.

Κάθε μέρος έχει το δικό του τρόπο παραγωγής. Τα πιο γνωστά είδη είναι όμως τέσσερα: κιτρινωπό, μαύρο, κόκκινο και άσπρο. Το τελευταίο είναι χωνευτικό και διουρητικό, το ξανθό έχει ξινή γεύση και τα υπόλοιπα δυο είναι γλυκά. Η λατρεία των Αρχαίων Ελλήνων για τον οίνο είναι δεδομένη. Για το λόγο αυτό εντοπίζο��με πολλούς κρασότοπους και θρησκευτικές τελετές με κύριο συστατικό το κρασί.

Όσον αφορά τους Θεούς του Ολύμπου προτιμούν την πασίγνωστη Αμβροσία που απαγορεύεται να γευτεί ένας απλός θνητός. Το νέκταρ, το μέλι, ο βασιλικός πολτός εξασφαλίζει την αθανασία. Ο άνθρωπος ζει από τη τροφή. Ο Θεός διατηρείται αθάνατος από την αμβροσία. Εκτός από την πείνα, επουλώνει τις πληγές κάθε είδους, χρησιμοποιείται ως καλλυντικό και αντισηπτικό. Η τροφή των Δώδεκα Θεών αποτελεί το κύτταρο της ζωής και μέσα από το πρίσμα του αναγεννιέται η πλάση.

Πηγή "www.pyles.tvr".

Απόσπασμα απο το άρθρο του Guardian "Greece in panic as it faces change of Homeric proportions" σχετικά με την Βουλευτή επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Έλενα Παναρίτη.

2011-08-18T12:45:00.003-04:00

The oddest thing of all is that some of the leading lights in the government appear to see nothing wrong in a wholesale transformation of Greek society, albeit not into one that resembles an enterprise zone in eastern China. Elena Panaritis is widely tipped as one of the up and comers in Greece's government, and it is not hard to see why: smart, formidably well-trained in economics after a career with the World Bank, funny and fluent in English, she is exactly the sort of person any prime minister would choose to give a keynote address to fretful institutional investors.

And for a Greek politician involved in pushing through some of the most abruptly painful economic measures in the country's history, she does not seem especially Greek. When I observe how many Apple computers are in her office, she replies: "That's because I'm not Greek, I'm American." Her speech is American-accented and peppered with "darn" and "have a nice day". [See footnote] When asked to describe how Greece needs to change its economy, her answer revolves around changing its institutions and its structures – in other words, making Greece less Greek. Castigating the bureaucracy, she says: "It's not a kibbutz, it's a big country!"

The footnote...

This footnote was added on 4 August 2011. A version of the following clarification was due for publication in the Guardian newspaper of 5 August, regarding the article above: Elena Panaritis, a member of the Greek government, was quoted as replying – in answer to a question about why her office sported so many Apple computers – "That's because I'm not Greek, I'm American". Ms Panaritis was evidently using a figure of speech to describe influences on her life, as she made clear in a later unpublished remark noted during the interview: "I was born here [Greece] but I am one of the diaspora." For the avoidance of doubt: as a parliamentarian she is, by definition, a Greek citizen; the constitution requires this.

Πηγή "www.guardian.co.uk".

George Soros και Βατερλώ

2011-08-17T13:35:00.000-04:00

Κάποιοι βλέπουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ της υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας των Ηνωμένων Πολιτειών και του George Soros με την μάχη του Βατερλό και του Nathan Rothschild. Ως γνωστών ο Nathan Rothschild μετά την μάχη του Βατερλό παραπλάνησε την Αγγλία λέγοντας ότι ο Ναπολέων είχε νικήσει με αποτέλεσμα να προκαλέσει πανικό στην αγορά και να αγοράσει όλες τις μετοχές (και τον έλεγχο της Αγγλίας) για ψίχουλα.

Γοργίου, Ἑλένης Ἐγκώμιον

2011-07-31T15:26:00.001-04:00

ὅσοι δὲ ὅσους περὶ ὅσων καὶ ἔπεισαν καὶ πείθουσι δὲ ψευδῆ λόγον πλάσαντες. εἰ μὲν γὰρ πάντες περὶ πάντων εἶχον τῶν <τε> παροιχομένων μνήμην τῶν τε παρόντων <ἔννοιαν> τῶν τε μελλόντων πρόνοιαν, οὐκ ἂν ὁμοίως [ὅμοιος ἦν] ὁ λόγος ὴπάτα.

Πόσοι δεν έχουν πείσει ή δεν πείθουν τόσους και τόσους για τόσα πράγματα, πλάθοντας έναν ψευδή λόγο! Γιατί αν οι πάντες είχαν για τα πάντα, μνήμη για τα περασμένα, συνείδηση για τα παρόντα και πρόγνωση για τα μελλοντικά, ο λόγος δεν θα εξαπατούσε έτσι

Τι σημαίνει η επιλεκτική χρεοκοπία για την Ελλάδα

2011-07-21T09:46:00.001-04:00

Η επιλεκτική χρεοκοπία, ενδεχομένως, θα είναι ένα από τα υποπροϊόντα της διαδικασίας διαμόρφωσης της ελληνικής λύσης από τους ηγέτες της Ευρωζώνης. Mε τον τρόπο αυτό, θα λυθεί το πρόβλημα ρευστότητας του Ελληνικού Δημοσίου, για την περίοδο 2012-2014. Το διάστημα αυτό λήγουν ομόλογα αξίας περίπου 100 δισ. ευρώ, θα πρέπει να πληρωθούν περίπου 40 δισ. ευρώ σε τόκους, ενώ ταυτόχρονα λείπουν και 10-15 δισ. ευρώ για να υποστηριχθούν οι δημόσιες εσωτερικές δαπάνες. Το Ελληνικό Δημόσιο δεν κατάφερε να βγει στις αγορές για να δανειστεί, όπως προβλεπόταν στο αρχικό σχέδιο του Μνημονίου, και έτσι προέκυψε το πρόβλημα ρευστότητας.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με έναν ομολογουμένως αργό ρυθμό αποφάσεων και σκέψεων, αναπτύχθηκε μια σειρά από προτάσεις που εκτείνονται από την εθελοντική διακράτηση των ομολόγων που λήγουν μέχρι την επαναγορά τους σε τιμές αγοράς (τα ομόλογα που λήγουν την περίοδο αυτή αποτιμώνται στο 50% της ονομαστικής τους αξίας). Όταν άρχισαν να συγκεκριμενοποιούνται οι λύσεις (θα περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις για να δούμε ποια από αυτές επιλέχθηκε και με ποιον τρόπο), οι οίκοι αξιολόγησης (και ιδιαίτερα η S&P) ανακοίνωσαν ότι η εθελοντική διακράτηση στην ουσία δεν είναι εθελοντική, αλλά υποχρεωτική, αφού η Ελλάδα δεν μπορεί στην πραγματικότητα να αποπληρώσει τα ομόλογα που λήγουν. Συνεπώς, κατά τη γνώμη τους, έχουμε «μερική πτώχευση», αναφορικά –πάντοτε– με τους τίτλους που εντάσσονται στη συγκεκριμένη διαδικασία, με όλες τις άλλες υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου, των τραπεζών, του εξωτερικού τομέα, να αποπληρώνονται κανονικά (τόκοι και κεφάλαιο).

Η ελληνική πλευρά δεν έχει κανένα λόγο να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους χαρακτηρισμούς των οίκων αξιολόγησης, διότι δεν συνεπάγονται τίποτα καινούργιο σε σχέση με ό,τι ξέρουμε από το Μάιο του 2010, αναφορικά με τη δυνατότητα της Ελλάδας να βγαίνει στις αγορές. Μάλιστα υπάρχει και ένα ολοκαίνουργιο γεγονός: Εξασφαλίζεται η ρευστότητα της οικονομίας μέχρι το 2014.

Υπάρχουν όμως παρενέργειες:

Η ΕΚΤ, μέχρι στιγμής, δεν έχει συμφωνήσει σε οποιαδήποτε λύση, η οποία να συνεπάγεται την αναγγελία ενός παρόμοιου χαρακτηρισμού για τα ελληνικά ομόλογα, παρόλο που φαίνεται ότι οι συζητήσεις μεταξύ κυρίως της ΕΚΤ και της γερμανικής πλευράς έχουν εξελιχθεί αρκετά προς ένα συμβιβασμό.

Γιατί το κάνει αυτό η ΕΚΤ; Για έναν κυρίως λόγο:

Ο Τρισέ πιέζει τη γερμανική πλευρά, ώστε η ΕΚΤ να πάψει να λειτουργεί ως όργανο εφαρμογής δημοσιονομικής πολιτικής και το ανώτατο νομισματικό εργαλείο της Ευρωζώνης να διατηρήσει τον πρωταρχικό του ρόλο: αυτόν της ρύθμισης της νομισματικής πολιτικής. Με άλλα λόγια, ας οργανώσουμε γρηγορότερα την Ευρώπη. Έτσι κι αλλιώς, τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών θα την εξασφαλίσει είτε με τον παραδοσιακό τρόπο, αναγκαζόμενος όμως να καταργήσει τη σημασία των αξιολογήσεων των οίκων, είτε μέσω του Emergency Liquidity Assistance, όπως γίνεται από το 2010 με την Ιρλανδία. Ο Ιταλός Λορέντζο Σμάγκι, μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΤ, το έθεσε πολύ απλά: Ο EFSF (που αποτελεί δημιούργημα των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης) ας αγοράσει «προβληματικά» ομόλογα του ελληνικού χρέους.

Υπάρχει, ενδεχομένως, και ένας δεύτερος λόγος που η ΕΚΤ δεν έχει συμφωνήσει σε λύση. Αυτός σχετίζεται με το πιστωτικό γεγονός (credit event) που θα ενεργοποιούσε CDS, οπότε δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι ακριβώς σημαίνει αυτό για το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η ISDA (Διεθνής Ένωση Παραγώγων), όμως, έχει μάλλον δηλώσει ότι δεν θεωρεί πως μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει γενικευμένο πιστωτικό γεγονός. Παρόλο που και στον τομέα αυτό δεν αποκλείεται ένα μερικό γεγονός, αυτή η εξέλιξη δεν φαίνεται να είναι ένα σοβαρό θέμα.

Αναφορικά με τις επιπτώσεις της επιλεκτικής χρεοκοπίας (selective default) στους ισολογισμούς του τραπεζικού συστήματος (ελληνικού και ευρωπαϊκού), αυτές είναι διαχειρίσιμες. Αυτό φάνηκε πολύ καθαρά και από τα stress tests που μόλις ανακοινώθηκαν και σχεδιάστηκαν σε ένα σημαντικό βαθμό για να λάβουν υπόψη τους την προοπτική απομείωσης της αξίας των ελληνικών ομολόγων.

Από την ανάλυση που προηγήθηκε, μπορούν να εξαχθούν ορισμένα συμπεράσματα αναφορικά με τις εξελίξεις:

1ο Το όποιο περιορισμένο περιστατικό χρεοκοπίας θα αφορά τους τίτλους που λήγουν. Με δεδομένο ότι ο οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός (π.χ. επιλεκτική χρεοκοπία) θα έλθει μετά την αναγγελία του πακέτου που θα εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση της Ελλάδος μέχρι συγκεκριμένη ημερομηνία, δεν αντιλαμβάνομαι πώς αυτός ο χαρακτηρισμός μπορεί να διατηρηθεί επί μακρόν (ημέρες και μήνες). Έχει ξανασυμβεί παρόμοιοι χαρακτηρισμοί του χρέους να διατηρηθούν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

2ο Δεν αφορά τους καταθέτες του ελληνικού και ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και τους χρηματοδοτούμενους από αυτό.

3ο Σε κανέναν δεν αρέσει να αναφέρονται τέτοιοι χαρακτηρισμοί (όπως επιλεκτική χρεοκοπία) για την ελληνική οικονομία. Ωστόσο, το πραγματικό γεγονός της αδυναμίας πληρωμών κατεγράφη από το Μάιο του 2010. Δεν ισχύει κάτι καινούργιο σήμερα!

Το σοβαρότερο, όμως, πρόβλημα που αναδεικνύεται από όλα τα παραπάνω είναι αυτό που αφορά το μέλλον της Ευρωζώνης. Η «μάχη της Ιταλίας», που έρχεται, είναι το γεγονός που κάνει τόσο σημαντικές τις λύσεις που θα βρεθούν και για την ελληνική περίπτωση. Ας σκεφτούμε μόνο ότι το ιταλικό χρέος είναι σχεδόν τριπλάσιο από το χρέος της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, μαζί! Ας σκεφτούμε επίσης ότι οι γερμανικές τράπεζες έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ιταλικά χρέη 120 δισ. ευρώ περίπου! Γι’ αυτό σε ένα βαθμό η καθυστέρηση που παρατηρείται στις αποφάσεις είναι δικαιολογημένη. Εξάλλου, είναι τόσο περίπλοκα όλα αυτά τα θέματα και οι διαπραγματεύσεις, ώστε απαιτείται σημαντικός χρόνος για την ώριμη αντιμετώπισή τους. Δυστυχώς, όμως, η φωτιά διαπερνά την αυλή της Ευρωζώνης και απειλεί τη βασική κατασκευή της.

Πηγή "www.in.gr".

RT: Η απάτη για την χρεωκοπία της Ελλάδας

2011-07-11T10:52:00.001-04:00

Απλά πράγματα, για να καταλαβαίνουμε.

2011-06-29T10:36:00.001-04:00

"Σε ότι αφορά τα σχέδια διάσωσης που είναι σε εξέλιξη ο κ. Ζισκάρ ντ' Εστέν επισήμανε ότι «δεν είναι ρεαλιστικό να προσθέτουμε χρέος σε ένα βάρος που ήδη είναι μη βιώσιμο» και πρόσθεσε ότι «οι κερδοσκόποι και οι τράπεζες, όταν αγόραζαν ελληνικά ομόλογα, γνώριζαν ότι αναλάμβαναν κίνδυνο»."

Πηγή "www.madata.gr".

Το αμερικάνικο όνειρο

2011-06-28T14:56:00.000-04:00

Ένα καταπληκτικό τριαντάλεπτο καρτούν που μας δείχνει με αρκετά διασκεδαστικό τρόπο την απάτη πίσω από το τραπεζικό σύστημα.

Που πήγαν τα λεφτά.

2011-06-21T09:57:00.000-04:00
Μετά από τόσα λεφτά που δανειστήκαμε η Ελλάδα έχει μόλις ένα μήνα ζωής εάν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο? Τα λεφτά που έχουμε φτάνουν μόνο για ένα μήνα? Δηλαδή μετά από 3 χρόνια, το 2015 και ακόμα 100 δις, πόσους μήνες ζωή θα έχουμε, εάν είμαστε ακόμα ζωντανοί? Μα τόση κοροϊδία επιτέλους... (www.madata.gr).

Υπάρχει ακόμα Δημο-Κρατία στην Ελλάδα

2011-06-15T12:55:00.002-04:00
Πραγματικά χαίρομαι. Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι αλλά επιτέλους οι Έλληνες δείχνουν σε ολόκληρο το κόσμο τι πραγματικά σημαίνει Δημοκρατία και τι γίνεται εάν συστηματικά αγνοείς τον λαό.

Συνταγματολόγος Γεώργιος Κασιμάτης: Σε κατάσταση κατοχής βρίσκεται η Ελλάδα - Όλη η ομιλία

2011-06-08T12:43:00.001-04:00

Ομιλία του Γιώργου Κασιμάτη στην ημερίδα του πανεπιστημίου Αθηνών στις 12/04/2011. Καταπέλτης ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης.
Όλη η ομιλία και τα στοιχεία που παραθέτει. H ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα χρέους της πνευματικής ηγεσίας της χώρας απέναντι στον λαό που αγωνιά, απέναντι στον λαό που τη γέννησε και την ανέθρεψε.... Η ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα ευαισθησίας της πανεπιστημιακής κοινότητας, η οποία, από το ανώτατο επίπεδο της γνώσης, σκύβει και ακούει τους παλμούς αγωνίας του Ελληνικού Λαού, που βιώνει καθημερινά το δυσβάστακτο βάρος της κρίσης.

Η μεγάλη κοινωνικοπολιτική κρίση είναι στον τρίτο της χρόνο και η επιβολή των σκληρών όρων του δανεισμού της χώρας μας στον δεύτερο χρόνο. Η αγωνία του Ελληνικού Λαού όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήταν πνιγμένη μέσα σε μια απέραντη ένοχη σιωπή. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η πολιτική ηγεσία του τόπου και το τεράστιο σύστημα καιροσκόπων, που παραλύει τις δυνάμεις της κοινωνίας, σιωπούσαν. Τα πολιτικά κόμματα και η εθνική αντιπροσωπεία απολάμβαναν την εξουσία και ψιθύριζαν λόγια που, αντί να αποκαλύπτουν την αλήθεια, τη νόθευαν ή την κάλυπταν. Εν τω μεταξύ, οι απλοί πολίτες ρωτούσαν πού είναι η πνευματική μας ηγεσία.
Σήμερα, χάρη στους οργανωτές της ημερίδας, γίνεται αυτό το πρώτο βήμα από το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας, του οποίου η ιστορία είναι στενά δεμένη με την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας και πλούσια σε αγώνες ιδεών του πνεύματος και της Δημοκρατίας.

Ο τίτλος της ημερίδας, «Η ελληνική κρίση», είναι εύγλωττος. Η θεματική της δεν απεικονίζει απλώς την περιγραφή κάποιων τομέων της ελληνικής ζωής που έπληξε η κρίση. Η περιγραφή του στόχου της ημερίδας στο δεύτερο μέρος του τίτλου, «Για μια νέα θεσμική μεταπολίτευση», δεν περιορίζεται μόνο σε κάποιες προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης και νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι επιστημονικοί προβληματισμοί του υπότιτλου της ημερίδας δεν αναφέρονται σε κοινά προβλήματα της καθημερινής διακυβέρνησης της χώρας. Η λέξη-κλειδί του τίτλου της ημερίδας, «μεταπολίτευση», εκφράζει και παραπέμπει σε μια πολύ βαθύτερη ανάγκη και σε έναν πολύ βαθύτερο στόχο της εποχής μας. Ο στόχος της ημερίδας μας, είτε αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει οι οργανωτές της είτε όχι, είτε όλοι εδώ, εισηγητές και ακροατές, το θέλουμε είτε όχι, απεικονίζει και διαλαλεί την πραγματικότητα δύο επιπέδων: Του εθνικού μας επιπέδου, ότι η πολιτική ηγεσία και η πολιτική εκπροσώπηση του ελληνικού λαού ουσιαστικά και οριστικά έχουν σήμερα ξοφλήσει. Του ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου επιπέδου, ότι η κρίση δεν είναι απλώς κρίση οικονομική: Είναι κρίση ολόκληρου του κοινωνικοπολιτικού συστήματος και των αξιών του πολιτισμού μας. Πρέπει, επίσης, να προσθέσω ότι η σημερινή ημερίδα δεν είναι απλώς επιστημονική. Είναι βαθύτατα πολιτική. Και επειδή ο σημερινός άνθρωπος, κάτω από τη βαθιά πολιτική κρίση που περνά η ανθρωπότητα, άρχισε να φοβάται, όταν ακούει τη λέξη πολιτική, διευκρινίζω ότι όλοι μας εδώ σήμερα ασκούμε πολιτική. Αλλά ασκούμε την πολιτική που δίδαξε ο Αριστοτέλης για το ευ ζην της δημοκρατίας και όχι για την πολιτική του ηγεμόνα, που δίδαξε ο Μακιαβέλι και που εφαρμόζεται σήμερα. Αυτά, κυρίες και κύριοι, εκφράζει ο όρος «μεταπολίτευση». Αν αυτός ο στόχος δεν συνειδητοποιηθεί και δεν διαμορφώσει και δεν εμπεδώσει στη συνείδησή μας αυτήν την κατεύθυνση και αυτό το πνεύμα προβληματισμού και αυτήν την αγωνιστική έννοια της πολιτικής, η σημερινή ημερίδα δεν θα έχει επιτύχει.

Το κύριο θέμα

1. Οι Συμβάσεις Δανεισμού

Δεν θα σας καταπονήσω με τις λεπτομέρειες των ατελεύτητων παραβιάσεων υπερκείμενων κανόνων δικαίου που ενέχουν οι Συμβάσεις Δανεισμού της χώρας μας. Θα θέλαμε, άλλωστε, μακράς διάρκειας σεμινάρια για να αναλυθούν όλοι οι αθέμιτοι όροι των πολυσέλιδων και ιδιόρρυθμης διατύπωσης κειμένων των εν λόγω Συμβάσεων. Θα αναφερθώ μόνο, με σύντομη περιγραφή, στις τρεις βασικές κατηγορίες των όρων που παραβιάζουν υπερκείμενο δίκαιο και, στη συνέχεια, θα σας απασχολήσω σε γενικές γραμμές με τη διαδικασία σύναψης και εφαρμογής αυτών των Συμβάσεων.

Όταν λέγω «Συμβάσεις Δανεισμού», εννοώ τις τρεις βασικές συμβάσεις, στην αγγλική και στην ελληνική, που περιλαμβάνονται σε ενιαίο πακέτο στο κατατεθειμένο στη Βουλή σχέδιο νόμου με ημερομηνία 3 Ιουνίου 2010 και με τίτλο «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ' ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη (στο εξής: Δανειολήπτης) και αφ' ετέρου των λοιπών δεκαέξι κρατών-μελών της Ευρωζώνης ως δανειστών (στο εξής: Δανειστές)», καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 «Διακανονισμού χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης». Συγκεκριμένα, είναι οι εξής Συμβάσεις: α) η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των κρατών-μελών της Ευρωζώνης της 8.5.2010, 80.000.000.000 ευρώ (πρόκειται για το ποσόν που ανέλαβαν να καταβάλουν τα δεκαέξι κράτη μέλη της Ευρωζώνης, εκτός από τα 30.000.000 ευρώ του ΔΝΤ), με επτά Παραρτήματα· β) το «Μνημόνιο Συνεννόησης» μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ενεργεί για λογαριασμό των κρατών-μελών της Ευρωζώνης, της 3.5.2010, το οποίο περιλαμβάνει: το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, το Μνημόνιο στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής και το Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης· 3) η Συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), με την οποία το ΔΝΤ εγκρίνει τους όρους των παραπάνω Συμβάσεων Δανεισμού και τον από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμό χρηματοδότησης αμέσου ετοιμότητας και τη Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης Έγκρισης. Στις τρεις αυτές Συμβάσεις περιλαμβάνεται, επίσης, για κύρωση (!) και η «Συμφωνία μεταξύ των πιστωτών» με πέντε Παραρτήματα, με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των δεκαέξι δανειστών, την οποία Συμφωνία αποδέχεται η Ελλάδα με το άρθρο 4 παρ. 1 της βασικής Σύμβασης, χωρίς να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση και να είναι υπογραφέας της.

2. Οι βασικές κατηγορίες των παραβιάσεων

Οι κατηγορίες των παραβιάσεων του υπερκείμενου δικαίου (όταν λέγω «υπερκείμενο δίκαιο» εννοώ: το Σύνταγμα, το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Διεθνές Δίκαιο, στο οποίο περιλαμβάνεται και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) είναι τρεις.

α. Αρχίζοντας από την πρώτη πρέπει να πω ότι αποτελεί την πιο σοβαρή και την πιο επονείδιστη κατηγορία των παραβιάσεων. Η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», όπως κατ' ευφημισμόν ονομάζεται η βασική Σύμβαση των Συμβάσεων Δανεισμού, από την ισχύ της οποίας εξαρτώνται όλες οι άλλες, περιλαμβάνει τον όρο με τον οποίο η Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας απέναντι στους δανειστές της. Το κείμενο του άρθρου 14 παρ. 5 της Σύμβασης, που περιέχει αυτόν τον όρο, ορίζει, επί λέξει, τα εξής: «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».
Η διατύπωση του όρου «ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία» καλύπτει, αναμφίβολα, όλες τις ασυλίες - και τις ασυλίες εθνικής κυριαρχίας, και κάθε άλλη ασυλία που έχει το κρατος, το ίδιο και η περιουσία του. Αυτός, άλλωστε, ο «δικολάβος» του Λονδίνου -στην ουσία, όπως θα δούμε, πρόκειται για δικηγορικό γραφείο με νοοτροπία δικολάβου άλλων εποχών- ο οποίος συνέταξε τη Σύμβαση, μη γνωρίζοντας, προφανώς, πολύ καλά το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, το επεξηγεί -για να το καταλάβουν όλοι- στο υπόδειγμα Νομικής Γνωμοδότησης που επισυνάπτεται στη Σύμβαση και υπογράφουν, όπως έχει, δύο νομικοί σύμβουλοι του κράτους.
Διευκρινίζομε δε ότι το κείμενο αυτό του υποδείγματος γνωμοδότησης αποτελεί αναπόσπαστο δεσμευτικό μέρος της Σύμβασης. Η εν λόγω επεξήγηση έχει ως εξής: «Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά (στο αγγλικό κείμενο: «are immune on the grounds of sovereignty or otherwise»), λόγω δικαιοδοσίας, κατάσχεσης -συντηρητικής ή αναγκαστικής- ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση».
Όταν διάβαζα για πρώτη φορά το κείμενο του όρου, ανέπνευσα προ στιγμήν, όταν είδα το κείμενο να καταλήγει στη φράση «στον βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος» (στο αγγλικό κείμενο χρησιμοποιείται για τη φράση «αναγκαστικός νόμος»: «mandatory law»). Η στιγμιαία ανακούφισή μου ήταν πολύ σύντομη. Η φράση «αναγκαστικός νόμος», στην ελληνική της διατύπωση, δεν αποτελεί ισχύοντα νομικό όρο. Παλαιά, αναγκαστικός νόμος ήταν εκείνος που, αντισυνταγματικά, ετίθετο σε ισχύ από την εκτελεστική εξουσία. Στην αγγλική της διατύπωση, διαπίστωσα ότι η χρησιμοποιούμενη λέξη δεν αποτελεί όρο του Διεθνούς Δικαίου και της πρακτικής των διεθνών συμβάσεων.
Για τη γνωστή έννοια του jus cogens, η παραβίαση κανόνων του οποίου καθιστά άκυρες τις διεθνείς συμβάσεις, χρησιμοποιείται στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, όπως μας πληροφορεί ο Χρήστος Ροζάκης, ο αγγλικός όρος «peremptory» και ο γαλλικός «imperatif». Βεβαίως, αν είχε την έννοια του jus cogens, θα εκμηδενιζόταν ολόκληρος ο όρος, ο οποίος, ούτως ή άλλως, ως αντίθετος στο jus cogens, είναι άκυρος. Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι στο ερώτημα που έθεσα προς την κυβέρνηση και την επιστημονική κοινότητα, με τη μελέτη μου που δημοσίευσε και κυκλοφόρησε δωρεάν ο ΔΣΑ, για μια ερμηνεία που θα μπορούσε να βοηθήσει στον μετριασμό του πρωτοφανούς αυτού όρου, δεν έχω δει μέχρι στιγμής απάντηση.
Απλούστατα, γιατί δεν υπάρχει απάντηση. Ο σκοπός του όρου είναι η καθολική και ολοκληρωτική παραίτηση απέναντι στους δανειστές από τα δικαίωματα κυριαρχίας. Άλλωστε, από τους δύο νομικούς συμβούλους του κράτους βεβαιώνεται, με βάση το δεσμευτικό υπόδειγμα, ότι η παραίτηση είναι «έγκυρη, δεσμευτική και εκτελεστή». Από τη θέση αυτή αισθάνομαι υποχρεωμένος να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη ότι βρέθηκαν έλληνες επιστήμονες και δημόσιοι λειτουργοί που βεβαίωσαν με την υπογραφή τους ότι οι Συμβάσεις αυτές -και ιδίως ο όρος παραίτησης από της ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας- είναι «έγκυρες, δεσμευτικές και εκτελεστές».
Ο όρος γενικής παραίτησης απέναντι στους δανειστές από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας -και μάλιστα «αμετάκλητα και άνευ όρων»- είναι πρωτοφανής, όσο, τουλάχιστον, μπορώ να γνωρίζω, στην πρακτική των διεθνών συμβάσεων δανεισμού από τότε που έχει η ανθρωπότητα συγκροτημένο Διεθνές Δίκαιο και ισχύει η αρχή σεβασμού της κυριαρχίας των κρατών.

β. Ερχόμαστε στη δεύτερη κατηγορία αθέμιτων και επαχθών όρων των Συμβάσεων Δανεισμού. Πρόκειται για το άρθρο 4 της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης» - ακούστε τη διευκόλυνση που μας κάνουν οι εταίροι μας της ΕΕ, δείχνοντας τον σεβασμό τους προς τη θεμελιώδη αρχή της αλληλεγγύης, που διέπει την Ένωση. Το εν λόγω άρθρο, με ένα πολύπλοκο, γνήσια δικολαβικό κείμενο, είναι τόσο εκτεταμένο και πολύπλοκο, ώστε δεν μπορεί, όχι να αναλυθεί, αλλά ούτε να αναγνωσθεί σε μια διάλεξη. Γι' αυτό επιτρέψτε μου να αναλάβω την ευθύνη να σας μεταφέρω το συνολικό του νόημα με μία και μόνο φράση: Ορίζει, υπέρ των Δανειστών, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή, σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα, ή πήγες του -επίγειου, υπόγειου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου- εθνικού πλούτου, αφού απαγορεύει τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας «σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημόσιου χρέους». Ακόμη και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του Δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τον δικολαβικό όρο.

γ. Η τρίτη κατηγορία παραβιάσεων είναι εκείνη που περιλαμβάνει τις παραβιάσεις δικαιωμάτων του ανθρώπου και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων κι αρχών που εγγυώνται στους έλληνες πολίτες το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.
Οι παραβιάσεις αυτές περιέχονται στο Μνημόνιο Συνεννόησης με τα Παραρτήματά του και στα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια. Εδώ είναι οι περικοπές ήδη νομοθετικά προσδιορισμένων μισθών και συντάξεων, η επιβολή οικονομικών βαρών όλων των κατηγοριών, οι περικοπές δαπανών και οι κάθε είδους επεμβάσεις στον κρατικό μηχανισμό και, βεβαίως, και ο έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας από την «τρόικα».

Αυτές όλες οι παραβιάσεις είναι διάσπαρτες στο Μνημόνιο Συνεννόησης και στα Παραρτήματά του, καθώς και στα λεγόμενα «επικαιροποιημένα» Μνημόνια (τέσσερα μέχρι σήμερα), τα οποία, σύμφωνα με το προοίμιο του Μνημονίου Συνεννόησης, αποτελούν επίσης διεθνείς συμβάσεις και δεσμεύουν την Ελλάδα. Σημειώνεται ότι σ' αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων του Δημοσίου, τις οποίες επέβαλε ο ν. 3548/2010 και για την προσβολή των οποίων αναμένεται η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Σχετικά με την υπόθεση αυτή, ειδικότερα, που εκκρεμεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, απευθυνόμενος στην κοινότητα των συναδέλφων νομικών, επισημαίνω τα ακόλουθα:

αα. Σύμφωνα με τη σαφή διατύπωση του άρθρου 17 §1 και 2, του άρθρου 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της επίσημης «Επεξήγησής» του όσον αφορά στο άρθρο 17 του ΧΘΔ της ΕΕ, καθώς και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ και με την απόφ. 40/1998 της Ολομ. του Αρείου Πάγου, οι περικοπές νομοθετημένων αποδοχών και παροχών είναι άκυρες γιατί αποτελούν προσβολή του δικαιώματος της περιουσίας και όχι νόμιμο περιορισμό του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, που θα μπορούσε να είναι συμβατός κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.

ββ. Οι περικοπές παραβιάζουν και άλλες εγγυήσεις, όπως τις εγγυήσεις των αντίστοιχων κοινωνικών δικαιωμάτων και της αρχής της αναλογικότητας των βαρών, είναι δε και ανυπόστατες λόγω του ανυπόστατου του ν. 3845/2010.

γγ. Τα συνταγματικά δικαστήρια της Λετονίας και της Ρουμανίας έκριναν ως αντισυνταγματικές τις αντίστοιχες περικοπές συντάξεων στη χώρα τους, με βάση αντίστοιχο όρο δανειοδότησης από το ΔΝΤ, το οποίο και αποδέχτηκε τη δικαστική απόφαση.
Οι δικαστικές αυτές αποφάσεις μας δείχνουν ότι υπάρχουν δικαστές στην Ευρώπη, και μάλιστα σε χώρες που εντάχθηκαν μόλις χθες στη μεταπολεμική νομιμότητα της δυτικής Ευρώπης.

δδ. Όσον αφορά τη σχετική υπόθεση των περικοπών που εκκρεμεί στο ΣΤΕ, έχω να πω τα έξης: Ολόκληρος ο ελληνικός λαός, και όχι μόνο οι δημόσιοι λειτουργοί και συνταξιούχοι που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, αναμένει με αγωνία την κρίση του Ανώτατου Δικαστηρίου. Η αγωνία είναι και δική μου. Ως πανεπιστημιακός δάσκαλος του Δικαίου αισθάνομαι την υποχρέωση να εκφράσω την απογοήτευσή μου για την εισηγητική έκθεση που αναγνώσθηκε κατά τη δημόσια συνεδρία του Δικαστηρίου. Ουδέποτε, κατά την πολυετή σταδιοδρομία μου, άκουσα δικαστική εισήγηση, που αποτελεί στοιχείο της δικαστικής διαδικασίας, να έχει περιεχόμενο πολιτικό, να στηρίζεται, δηλαδή, σε έγγραφα της επίσημης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της κυβέρνησης, χωρίς νομικούς χαρακτηρισμούς των κρίσιμων πράξεων και χωρίς νομικά επιχειρήματα. Ελπίζω ότι το Δικαστήριο, όχι μόνο δεν θα λάβει υπ' όψιν του, αλλά θα απαλείψει από το σκεπτικό της απόφασής του το αθέμιτο αυτό στοιχείο, που το προσβάλλει.

Αν κανείς αναγνώσει τη «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης» -φοβούμαι ότι πολύ λίγοι από την επιστημονική κοινότητα και από την κοινότητα των πολιτικών είχαν μέχρι σήμερα το ενδιαφέρον να τη βρουν και να την αναγνώσουν- θα διαπιστώσει πλήθος λεόντειων όρων και διατάξεων, που πράγματι παραπέμπουν στη νοοτροπία δικολάβων άλλων εποχών.
Οι διατάξεις αυτές, πέραν του ότι είναι αθέμιτες, τέθηκαν μόνο υπέρ των δανειστών και καμία φορά υπέρ του οφειλέτη. Πρόκειται, δηλαδή, για γνήσιες λεόντειες συμφωνίες και για κατάφωρη παραβίαση της αρχής της συμβατικής ισότητας. Τις αθέμιτες αυτές διατάξεις, λόγω χρόνου, είμαι αναγκασμένος να τις αντιπαρέλθω.

3. Η παραίτηση από όλες τις ασυλίες και η δέσμευση της δημόσιας περιουσίας

Επανέρχομαι στις δύο πρώτες κατηγορίες των αθέμιτων όρων:
Θα ήθελα, κατ' αρχάς, να διατυπώσω κάποιες σύντομες, συνθηματικές δυστυχώς, παρατηρήσεις για τις δύο βασικές κατηγορίες των επονείδιστων όρων.

α. Η παραίτηση από τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση για την ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας θα πρέπει να τεθεί και κάτω από το πρίσμα ενός τρίτου όρου. Του όρου εκείνου που ορίζει ότι οι δανειστές μπορούν να συμφωνήσουν να μεταβιβάσουν τα δικαιώματά τους σε τρίτο (οργανισμό ή τρίτη χώρα). Αυτό το δικαίωμα, που δεν το έχει, βεβαίως, στο αντίστοιχο περιεχόμενό του η Ελλάδα, φωτίζει καλύτερα τον στόχο καθολικής πολιτικής υποδούλωσης της χώρας μας.

β. Κάτω από το πρίσμα αυτό, με τις δύο παραπάνω κατηγορίες όρων:
αα. Η Ελλάδα εντάσσεται σε ορισμένο μπλοκ κρατών και συμφερόντων - κάτι που επιδιώκουν ιδιαίτερα οι δυνάμεις που εκπροσωπούνται από το ΔΝΤ και την Ευρώπη της Γερμανίας, σήμερα, μετά την κατάρρευση του μπλοκ της Σοβιετικής Ένωσης και την εμφάνιση στον ορίζοντα νέων υπερδυνάμεων.
ββ. Η Ελλάδα χάνει κάθε ελευθερία εξωτερικής πολιτικής, αφού, κάτω από την απειλή της ολοκληρωτικής δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας και της δημόσιας περιουσίας, δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με κανένα τρίτο κράτος, χωρίς την έγκριση των δανειστών της. Η απειλή αυτή στερεί την ελευθερία κινήσεων για την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων, δημιουργεί άλλοθι σε κάθε κυβέρνηση που θα είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τα συμφέροντα των αντιπάλων μας, και ανοίγει εύκολο πολιτικό δρόμο για την αμφισβήτηση από τρίτες χώρες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
γγ. Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και για την αντιμετώπιση παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδίως της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας (παραμεθόριες περιοχές και παραμεθόρια νησιά και θαλάσσιες ζώνες).
δδ. Δεσμεύονται όλες οι πήγες πλούτου για αξιοποίηση υπέρ των δανειστών, που προστατεύονται ως αγαθά του φυσικού και του ιστορικού μας περιβάλλοντος (όπως εθνικοί δρυμοί, αρχαιολογικοί χώροι με πλούσια πολιτισμική κληρονομιά των Ελλήνων, όπως η Ακρόπολη, η Ολυμπία, οι Δελφοί, η Βεργίνα, η Κνωσός και τόσοι άλλοι).
εε. Δεσμεύονται υπέρ των δανειστών ο ορυκτός και ο υποθαλάσσιος πλούτος, που τόσο εποφθαλμιά το αδηφάγο υπερεθνικό κεφάλαιο.
στστ. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα-θύμα της χιτλερικής θηριωδίας που δεν έλαβε από τη Γερμανία αποζημίωση για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που υπέστη ο λαός της, ούτε της επεστράφη το αναγκαστικό δάνειο που άρπαξε με τη βία στην Κατοχή η χώρα αυτή από την καθημαγμένη και λιμοκτονούσα πατρίδα μας. Με τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης υπεγράφη όρος σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορεί η Ελλάδα να συμψηφίσει τις απαιτήσεις προς αντίστοιχο ποσό των υποχρεώσεών της από το δάνειο. Με τον όρο αυτό απεμπόλησε η Ελλάδα το δικαίωμα συμψηφισμού ακόμη και αυτής της αξίωσης - η οποία άλλωστε είναι και η μόνη σημαντική που έχουμε, ασφαλώς, από τρίτη χώρα.

4. Η μεθόδευση της επιβολής των Συμβάσεων και η παράκαμψη της Εθνικής Αντιπροσωπείας

Δύο μέρες πριν από την υπογραφή της βασικής Δανειακής Σύμβασης, στις 6 Μαΐου 2010, δημοσιεύθηκε ο ν. 3548, που προέβη στις πρώτες περικοπές που είδαμε. Ο νόμος αυτός έχει τον παραπλανητικό τίτλο: «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Τα επτά άρθρα του αριθμούνται ολογράφως, όπως τα άρθρα των κυρωτικών νόμων. Ο νόμος έχει, επίσης, επισυνημμένα διεθνή κείμενα μη νομικά, μεταξύ των οποίων και μέρος των διατάξεων του Μνημονίου, πριν από τη θέση του σε ισχύ με την υπογραφή της βασικής Σύμβασης. Παρά ταύτα, είναι σαφές ότι ο νόμος δεν είναι εκτελεστικός ή κυρωτικός των διεθνών συμβάσεων, αφού αυτές υπογράφηκαν μετά. Με αυτόν τον νόμο εξαπατήθηκε ο ελληνικός λαός, που πίστεψε ότι συζητήθηκε στη Βουλή κυρωτικός νόμος. Όχι μόνον η κυβέρνηση, αλλά και τα μέλη της Βουλής έχουν τεράστια ευθύνη γι' αυτήν την εξαπάτηση, που αποτελεί μέρος της αντισυνταγματικής παράκαμψης της λαϊκής αντιπροσωπείας.

Στις 8 Μαΐου 2010 υπεγράφη η Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης, η οποία όριζε ότι θα ετίθετο σε ισχύ μετά την υπογραφή της και με τη λήψη της Νομικής Γνωμοδότησης και τη δέσμευση ικανού αριθμού των δανειστών. Πέντε ημέρες μετά τη δημοσίευση του ν. 3845 και τρεις μέρες μετά την υπογραφή της βασικής Σύμβασης, δημοσιεύθηκε ο ν. 3847 της 11ης Μαΐου 2010, ο οποίος στο άρθρο Μόνο παρ. 9 ορίζει τα εξής: «Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγουμένου εδαφίου (δηλαδή: οι Συμβάσεις Δανεισμού) εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής των».

Όπως βλέπει κάνεις, απλός νόμος κατάργησε το Σύνταγμα! Κατάργησε, δηλαδή, τις συνταγματικές διαδικασίες επικύρωσης και κύρωσης συνθηκών με τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής, που ορίζουν τα άρθρα 36 § 2 και 28 § 2 του Συντάγματος. Την κατάφωρη και σοβαρότατη αυτή παραβίαση του Συντάγματος κανένας παράγοντας της νομοθετικής λειτουργίας και κανένα όργανο του κράτους δεν την έχουν επισημάνει.
Παρά ταύτα, οι Συμβάσεις Δανεισμού κατατέθηκαν στη Βουλή για κύρωση στις 3 Ιουνίου 2010. Οι Συμβάσεις αυτές ούτε επικυρώθηκαν με βάση το άρθρο 36 § 2 (και το Διεθνές Δίκαιο), για να έχουν ισχύ ως διεθνείς συμβάσεις, ούτε κυρώθηκαν με βάση το άρθρο 28 § 2 με τα τρία πέμπτα των μελών της Βουλής, για να ισχύουν ως εσωτερικό δίκαιο. Αλλά ούτε καν μοιράστηκαν στους βουλευτές, ούτε παρουσιάστηκαν για συζήτηση, όπως προανήγγελλε ο ν. 3847. Όσο γνωρίζω, κανένα κόμμα της Βουλής και κανείς βουλευτής δεν ζήτησε την τήρηση των συνταγματικών διαδικασιών επικύρωσης και κύρωσης των Συμβάσεων Δανεισμού, ούτε καν τη διανομή των κειμένων τους και τη σχετική συζήτηση. Όλα, συνεπώς, τα κόμματα και οι 300 βουλευτές ευθύνονται για τη σοβαρότατη παραβίαση του Συντάγματος και του δημοκρατικού πολιτεύματος και για την απόκρυψή τους από τα όργανα του πολιτεύματος και από τον λαό. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι πολλοί βουλευτές μπερδεύουν τα κείμενα που είχαν συζητήσει με την ψήφιση του ν. 3845, με την ψήφιση του «Μνημονίου», όπως λένε. Ψήφιση, όμως, του πραγματικού «Μνημονίου» δεν έγινε ποτέ. Αυτήν την τραγική αδιαφορία και αβελτηρία ή και υστεροβουλία των πολιτικών εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση και οι δανειστές μας και έπλεξαν την όλη άνομη μεθόδευση υπογραφής και θέσης σε ισχύ των Συμβάσεων Δανεισμού. Η τεχνική των κειμένων των Συμβάσεων μου ήταν από την αρχή ύποπτη, γιατί μου θύμιζε την τεχνική και τη σωρευτική παραβίαση όλων των αρχών του Σχεδίου Ανάν. Αποκαλύφθηκε σήμερα ότι το ίδιο γραφείο του Λονδίνου που συνέταξε το μοναδικό έκτρωμα εγγράφου Διεθνούς Δικαίου συνέταξε και τα κείμενα των Συμβάσεων Δανεισμού της Ελλάδας. Από τη θέση αυτή θέλω να ρωτήσω, ως έλληνας πολίτης, δύο ερωτήματα:

Πρώτον, οι δεκαέξι χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα και το ΔΝΤ δεν είχαν νομικές υπηρεσίες των υπουργείων Εξωτερικών με ειδικούς διεθνολόγους, για να συντάξουν, όπως γινόταν ανέκαθεν, τις Συμβάσεις Δανεισμού, αντί να τις αναθέσουν στο μη ειδικευμένο, όπως φαίνεται από τα κείμενα, δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου και να επιβαρύνουν με την τεράστια αμοιβή την Ελλάδα, που... έσπευσαν να βοηθήσουν;

Δεύτερον, πόσα εκατομμύρια πλήρωσε η ήδη πτωχευμένη Ελλάδα στον επαγγελματία κατασκευαστή του Λονδίνου για την κατασκευή της αγχόνης της;

5. Η εξουσία που ασκείται στην Ελλάδα με βάση τις Συμβάσεις Δανεισμού

Η παράκαμψη της Λαϊκής Αντιπροσωπείας και του Προέδρου της Δημοκρατίας για τις πιο σοβαρές διεθνείς συμβάσεις και με τους πιο επονείδιστους όρους της ιστορίας του ελληνικού κράτους αποτελεί σοβαρή παραβίαση του πολιτεύματος.
Ο όρος της Σύμβασης Δανεισμού με τον οποίο παραιτείται η Ελλάδα απέναντι στους δανειστές της από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ασυλία αποτελεί επονείδιστο και πρωτοφανή στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις όρο υποτέλειας.
Η ολοκληρωτική δέσμευση της δημόσιας περιουσίας, ο εξευτελισμός του κράτους με λεόντειους όρους και με παραβιάσεις πολλών θεμελιωδών αρχών του υπερκείμενου δικαίου, καθώς και η παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων και δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελούν πρωτοφανούς σκληρότητας επονείδιστους όρους.
Από όλες αυτές τις παραβιάσεις θεμελιωδών άρχων της Δημοκρατίας προκύπτουν τα έξης:
(α) Οι Συμβάσεις Δανεισμού είναι εκτός του Συντάγματος, εκτός της ευρωπαϊκής νομιμότητας και εκτός της διεθνούς νομιμότητας. Είναι, συνεπώς, ανυπόστατες, τόσο λόγω της παράκαμψης της Βουλής στην επικύρωση και στην κύρωσή τους με τα τρία πέμπτα των μελών της, όσο και λόγω παραβίασης θεμελιωδών αρχών όλων των βαθμίδων του υπερκείμενου δικαίου από βασικούς και ουσιώδεις όρους τους.
(β) Ειδικότερα: Ο ειδεχθέστερος από όλους τους όρους της παραίτησης από τα δικαιώματα κυριαρχίας δεν μπορούσε να επικυρωθεί ούτε με ομόφωνη απόφαση των 300 μελών της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Αλλά ούτε με δημοψήφισμα μπορούσε να αποφασιστεί ή να επικυρωθεί, γιατί το εκλογικό σώμα δεν μπορεί να αλλοτριώσει ούτε την κυριαρχία της Ελλάδας, ούτε τη Δημοκρατία, δεσμεύοντας το σύνολο των πολιτών και τις επερχόμενες γενιές των Ελλήνων.
(γ) Η εξουσία που ασκείται με βάση τις Συμβάσεις Δανεισμού είναι έκτος του Συντάγματος, εκτός της Ευρωπαϊκής Νομιμότητας και εκτός της διεθνούς νομιμότητας. Αποτελεί de facto εξουσία. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση κατοχής. Είναι χειρότερη η θέση της από τη θέση προτεκτοράτου, του οποίου την ασφάλεια και τα σύνορα εγγυάται η προστάτιδα δύναμη. Οι Συμβάσεις Δανεισμού αλλοτρίωσαν την εθνική κυριαρχία και την εθνική περιουσία και επικράτεια στους δανειστές της Ελλάδας, χωρίς αυτοί να της εγγυώνται και να της διασφαλίζουν την ασφάλειά της και τα σύνορά της. Διασφαλίζουν μόνο την ασφάλεια των συμφερόντων τους. Η θεμελιώδης αρχή της Αλληλεγγύης, που, υποτίθεται, διέπει την ΕΕ, ποδοπατήθηκε με τις Συμβάσεις Δανεισμού κατά το χειρότερο και με πρωτοφανή στη νεώτερη Ιστορία τρόπο.
(δ) Οι Συμβάσεις Δανεισμού, όχι μόνο την αρχή της αλληλεγγύης ποδοπατούν, αλλά με τους όρους τους παραβιάζουν τη θεμελιώδη διάταξη της Σύμβασης της Βιέννης του 1969, που απαγορεύει την πολιτική και την οικονομική βία.
(ε) Η κυβέρνηση μπορεί να θέσει το τεράστιο για την Ευρώπη ζήτημα της νομιμότητας των Συμβάσεων. Προβλέπονται τρόποι και από τις ίδιες τις Συμβάσεις.
Ό,τι δεν έπραξε κατά τη σύναψη των Συμφωνιών, μπορεί να το κάμει τώρα. Θα προσθέσω, όμως, και τούτο: Όσον αφορά την παραίτηση από τα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας, δεν θέλω να ακούσω την ερώτηση που μας έχουν υποβάλει, αν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς. Παραίτηση από την εθνική κυριαρχία δεν γίνεται ούτε με το περίστροφο στον κρόταφο. Διαφορετικά, θα ακυρώναμε όλες τις ηρωικές αντιστάσεις και όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες της Ιστορίας των λαών.

6. Επίλογος

Λυπάμαι αν μίλησα με πάθος, υπερβαίνοντας τα όρια της επιστημονικής νηφαλιότητας. Πιστεύω, όμως, ακράδαντα ότι ο επιστήμονας και ιδιαίτερα ο πανεπιστημιακός δάσκαλος έχει υποχρέωση όχι μόνο να θέτει τις γνώσεις του στην υπηρεσία του λαού στον οποίο ανήκει, αλλά και να αγωνίζεται με αυτές και να τις χρησιμοποιεί στον άγωνα για το καλό όλων των ανθρώπων, για το δίκαιο και για τον πολιτισμό, όταν ποδοπατούνται όπως ποδοπατούνται σήμερα. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο πανεπιστημιακός δάσκαλος θα πρέπει να διδάσκει πάντοτε, όχι μόνο από το εύκολο βήμα της διδασκαλίας του, αλλά κυρίως με το παράδειγμά του, το «τόλμα φρονείν» του Αισχύλου και το αντίστοιχο του Ορατίου «sapereaude», που ο Καντ το ανέδειξε ως το σύνθημα του Διαφωτισμού. Στις περιπτώσεις, μάλιστα, όπως η σημερινή, τολμώ να πω ότι είναι, ίσως, χρησιμότερο το «αγανάκτησε» του μεγάλου αντιστασιακού κατά του χιτλερισμού και υποστηρικτή των δικαιωμάτων του ανθρώπου Stefane Hessel. Ανησυχώ βαθύτατα για το μέγεθος της ανομίας του Σχεδίου Ανάν που ήλθε από τον κορυφαίο φρουρό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της παγκόσμιας δημοκρατικής νομιμότητας, τον Γ.Γ. του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, και από το μέγεθος της ανομίας των Συμβάσεων Δανεισμού που ήλθαν από την καρδιά της Ευρώπης. Και άλλη φορά η ήπειρος, που υπερηφανεύεται ότι είναι η κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, γέννησε την καταστροφή και τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Γι' αυτό καταλήγω με μια έκκληση: Να φροντίσει η κυβέρνηση να απαλλαγούν οι Συμβάσεις Δανεισμού από τους επονείδιστους και άνομους όρους που αποτελούν ντροπή για την Ελλάδα και για την Ευρώπη και στη συνέχεια να αποκαταστήσει το δημοκρατικό πολίτευμα που τραυματίστηκε βάναυσα, υποβάλλοντάς τες να κυρωθούν από την Εθνική Αντιπροσωπεία και θέτοντας τέλος στον σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.

Αν δεν γίνουν αυτά, η Ελλάδα οδηγείται, με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, σε αγώνα των πολιτών της, σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.

Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

Αποστολή: Γιώργος Βλαχόπουλος - Μόναχο

Πηγή "www.palmografos.com".

Τουλάχιστον οι Πορτογάλοι ξέρουν τι γίνεται.

2011-06-06T09:36:00.002-04:00

Από την Πόλη Έρχομαι...

2011-06-04T13:39:00.000-04:00

Το Κίνημα χωρίς Ιδεολογία και Οργάνωση

2011-06-02T10:46:00.002-04:00

Επιτέλους Δημοκρατία;

2011-06-01T23:25:00.002-04:00
Ακούω πολλούς και πολλές τώρα τελευταία από το περίφημο σώμα των 300 να κινδυνολογούν με αφορμή τα τελευταία γεγονότα ότι υπάρχει κίνδυνος κατάλυσης της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτικού συστήματος. Θα πρέπει να θυμίζω σε όλους αυτούς που χρόνια τώρα κρύβονται πίσω από την βουλευτική τους ασυλία ότι οι Άρχοντες ήταν αιρετοί και λογοδοτούσαν ενώπιον του λαού στο τέλος της θητείας τους, μπορούσαν δε να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή εφόσον ο λαός το απαιτούσε κρίνοντας ότι δεν ανταποκρίνονται των καθηκόντων τους. Η ποινή μπορούσε να φτάσει μέχρι και εξορία, μερικές φορές ακόμα και την καταδίκη σε θάνατο. Επιτέλους, για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια η Δημοκρατία προσπαθεί να επαναλειτουργήσει και πάλι στην Ελλάδα...

Radio9.gr: Όλη η αλήθεια για την δανειακή σύμβαση

2011-05-28T12:32:00.001-04:00

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης αναλύει παράγραφο προς παράγραφο τη δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η Ελλάδα πέρυσι τον Μάιο και τη δένει χειροπόδαρα... Μεταξύ άλλων, μ' αυτή τη δανειακή σύμβαση η Ελλάδα παραιτήθηκε ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ και ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από κάθε ασυλία που της παρείχε η εθνική της κυριαρχία. Ποιος την υπέγραψε; Ποιος τη συνέταξε; Τι άλλο προβλέπει;

ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΆΝΑΓΚΗΝ ΤΗΝ ΔἈΥΤΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙΝ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ

2011-05-27T07:46:00.002-04:00
Όλα υποκεινούνται από κἀποια αναγκαιότητα και σε αυτήν υπάρχει ειμαρμένη.
Λεύκιππος ο Μιλήσιος, 5ος αιώνας π.Χ.

Μας πήρανε στο ψιλό και οι Ισπανοί...

2011-05-24T10:11:00.002-04:00

Ισπανοί: "Κάντε ησυχία να μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες"!

Με ειρωνικά σχόλια αντιμετωπίζουν τους Έλληνες οι Ισπανοί διαδηλωτές, για την «απραξία» τους όπως ισχυρίζονται απέναντι στην οικονομική κρίση. Οι Ισπανοί θεωρούν απαράδεκτο ότι παρά τα σκληρά μέτρα λιτότητας οι Έλληνες δεν έχουν βγει ακόμα στους δρόμους. Ενδεικτικό είναι πως το κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης της Δευτέρας, ήταν το: «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες»!

Σε βίντεο πάντως που έχει κυκλοφορήσει στο Internet, οι Ισπανοί διαδηλωτές καλούν όλους τους Ευρωπαίους να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. «Θύμα» των κινητοποιήσεων έπεσε η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Θαπατέρο που έχασε στις τοπικές εκλογές της προηγούμενης Κυριακής, με μια διαφορά περίπου δέκα μονάδων. «Σχεδιάζουμε να μείνουμε στις πλατείες μέχρι την επόμενη Κυριακή, αλλά δεν αποκλείουμε το γεγονός να παραταθεί η διαμαρτυρία» δήλωσε σήμερα εκπρόσωπος των διαδηλωτών στη Μαδρίτη.

Πηγή "www.madata.gr".

5 μαθήματα τοῦ Κ. Ζουράρι γιὰ τὸν Ὀδ. Ἐλύτη

2011-05-23T23:38:00.000-04:00

Τὸ φοιτητικὸ Ἀντίφωνο δημοσιεύει ἀποκλειστικὰ τὰ 5 μαθήματα τοῦ Κώστα Ζουράρι στὸ βιβλιοπωλεῖο ΑΙΓΗΙΣ (ἐπαναλήφθηκαν στὸν Ἁρμὸ) γιὰ τὴν ἑλληνοτροπία στὴν θεωρητικὴ σκέψη τοῦ Ἐλύτη. Παρατίθεται καὶ τὸ φυλλάδιο ποὺ μοιραζόταν στὰ μαθήματα. Τὸ πρῶτο μάθημα, στὶς 5/2/2009:

a zour elyt05 02 09 from foit.antifono on Vimeo.

Ένα Τρις ($) το Χρέος από τα Φοιτητικά Δάνεια

2011-05-20T20:52:00.000-04:00

Το Μαθητικό χρέος ξεπέρασε για πρώτη φορά το χρέος από τις πιστωτικές κάρτες και πρόκειται να φτάσει το ένα τρις (σε δολάρια) ενώ το 2000 ήταν μόλις 200 δις. Το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε φοιτητή παρουσίασε αύξηση 8% τον τελευταίο χρόνο και είναι περίπου $23.000. Το χρέος αυτό θα αναγκαστούν να αναδιαρθρώσουν οι ίδιοι Οίκοι, αυτοί που υποβαθμίζουν πιστοληπτικές ικανότητες ξένων χωρών, που είναι υπαίτιοι για την οικονομική κατάσταση των τελευταίων χρόνων λόγο της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος στην Αμερική.

Πηγή "NY Post".

Υπομονή! Σε 15 χρόνια η Ελλάδα θα γίνει πλούσια από το πετρέλαιο!

2011-05-20T09:42:00.000-04:00

Υπομονή δεκαπέντε-είκοσι χρόνια συνιστά σε όλους μας εμμέσως ο υφυπουργός Περιβάλλοντος κ. Μανιάτης, αφού ύστερα από τόσα χρόνια η Ελλάδα θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει έσοδα 10-15 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την εκμετάλλευση εγχώριων κοιτασμάτων πετρελαίου, που εκτιμώνται σε 400-500 εκατ. βαρέλια.

Για τις έρευνες πετρελαίου ο υφυπουργός από το βήμα του «Economist» επανέλαβε ότι σύντομα θα θεσπιστεί νέο θεσμικό πλαίσιο με βελτιωμένα κίνητρα για τους επενδυτές (μεταξύ αυτών και η μείωση της φορολογίας στο 20%), καθώς και για την ίδρυση φορέα διαχείρισης των δικαιωμάτων του Δημοσίου στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Κατά τον υφυπουργό, είναι απολύτως ρεαλιστική η εκτίμηση πως σε χρονικό ορίζοντα 15-20 ετών η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει κοιτάσματα που αντιστοιχούν σε τρεις-τέσσερις «Πρίνους».

Αναφερόμενος στα ενεργειακά, ο κ. Μανιάτης είπε ότι οι βασικές προτεραιότητες της ενεργειακής πολιτικής είναι η ασφάλεια εφοδιασμού, η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η αντιμετώπιση της αστάθειας από τις διεθνείς εξελίξεις στην αγορά ενέργειας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται οι επιλογές για κατασκευή των νέων αγωγών φυσικού αερίου (Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας, Ελλάδας - Βουλγαρίας, South Stream, TAP) και πετρελαίου (Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης) που διέρχονται από τη χώρα μας.

Επίσης ο υφυπουργός είπε ότι σε ορίζοντα δύο ετών θα έχει τεθεί σε λειτουργία ο αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας. Ο κ. Μανιάτης τόνισε ακόμη ότι ο αγωγός Τουρκίας - Ελλάδας - Ιταλίας (ITGI), που θα έχει και δυνατότητα αντίστροφης ροής (από Ιταλία προς Ελλάδα), σε συνδυασμό με τον ελληνοβουλγαρικό και τις επεκτάσεις του προς Ρουμανία, Ουγγαρία, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και της περιοχής μας. Υπογράμμισε ακόμη ότι o ITGI είναι το πιο ώριμο έργο από όσα εξετάζονται στην περιοχή και ότι η απόφαση για το έργο που θα επιλεγεί πρέπει να ληφθεί με τεχνοοικονομικά και όχι με πολιτικά κριτήρια.

Ο υφυπουργός τόνισε ακόμη στην έναρξη της ομιλίας του ότι «η κυβέρνηση δεν θα δραπετεύσει» και «χρειάζεται να έχουμε πίστη σε αυτό που κάνουμε και να πούμε όχι στην ηττοπάθεια και την απαισιοδοξία», ενώ κατηγόρησε «όσους αυτήν την ώρα υπόσχονται εύκολες λύσεις στους πολίτες».

Πηγή "www.madata.gr".

'Οτι Μαλακία Θέλει ο Καθένας λέει...

2011-05-18T12:53:00.004-04:00

Ένα από το blog που παρακολουθώ είναι και το Athensville. Κάθε φωτογραφία του και μία ανάμνηση, ένα μικρό ταξίδι πίσω στην πόλη που γεννήθηκα. Τώρα τελευταία όμως (μάλλον λόγο επισκεψιμότητας) από καθαρό photoblog έχει αρχίσει να κάνει και κοινωνικοπολιτική ανάλυση. Δικαίωμά του βέβαια. Δικό του είναι το ιστιολογιο και μπορεί να γράφει ότι θέλει. Αλλά το μεταναστευτικό είναι ένα ιδιαίτερο θέμα και είμαι αρκετά σκεπτικός και επιφυλακτικός με όποιον καταπιάνεται με αυτό. Σε μία από τις τελευταίες του αναρτήσεις κάνει αναφορά στην εκπομπή του Κώστα Βαξεβάνη "Κουτί της Πανδώρας", με τίτλο "Μπίζνες, κραυγές και ψίθυροι στον Άγιο Παντελεήμονα" αφιερωμένη στο μεταναστευτικό.

Εκπομπή: Μπίζνες, κραυγές και ψίθυροι στον Άγιο Παντελεήμονα from Kouti Pandoras on Vimeo.

Δεν θα κάνω ανάλυση, ο καθένας μπορεί να δει το video και να βγάλει τα συμπεράσματά του, θα σταθώ όμως κάπου στο 10:00. "Ως την δεκαετία του 60, στην Αμερική, η λέξη Έλληνας ήταν βρισιά. Στις Αμερικανικές μεγαλουπόλεις η εγκληματικότητα ήταν προνόμιο των Ελλήνων. Έλληνες κάπως δουλέμποροι, πωλούσαν παιδιά που έφεραν από την Ελληνική επαρχία ή τα ενοικίαζαν για να πλένουν πιάτα και να γυαλίζουν παπούτσια".

Απορώ... πού τα βρίσκουν όλα αυτά και τα λένε και τι προσπαθούν να πετύχουν (καθαρά φιλοσοφική ερώτηση).

Inside Wikileaks

2011-05-15T11:22:00.002-04:00

Tο πρώτο ντοκιμανταίρ για το WikiLeaks.

Graecia capta ferum victorem cepit et artis intulit agresti Latio.

2011-01-28T09:53:00.003-05:00

"Η Ελλάδα ηττηθείσα κατέκτησε τον νικητή και εισήγαγε στον αγροίκο Λάτιο την παιδεία."
Horace, 65 BC – 8 BC.

Κατάληψη στη Νομική... εάν είναι δυνατόν.

2011-01-27T13:52:00.004-05:00

Θυμάμαι και εγώ όταν πρωτοήρθα στη Νέα Υόρκη έκανα κατάληψη στο Columbia μέχρι να μου δώσουν την πράσινη κάρτα. Άλλα όπως λέει και ο Λαζόπουλος έχουμε κάνει μετανάστες και πρέπει να ξέρουμε... (Madata).

Αλέξανδρος Παπάγος και Νταχάου

2011-01-26T22:48:00.005-05:00

Πόσοι γνωρίζουν ότι ο Αλέξανδρος Παπάγος (1883 – 1955) υπήρξε κρατούμενος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου το 1943-1945. "Στη διάρκεια της Κατοχής, δημιούργησε μία πατριωτική οργάνωση, τη «Στρατιωτική Ιεραρχία», στην οποία συμμετείχαν ως επί το πλείστον αξιωματικοί. Η αποκάλυψη της δράσης τους τον Ιούλιο του 1943 συνοδεύτηκε από την αποστολή του, μαζί με άλλους τέσσερις αντιστράτηγους, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (στο Νταχάου, μεταξύ άλλων), στα οποία παρέμεινε μέχρι τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας". (αντιγραφή από www.sansimera.gr)

Πόσοι γνωρίζουν για τους υπόλοιπους κρατουμένους...

Καρατζαφέρης, 27/1/2000.

2010-12-13T12:29:00.001-05:00
Ο Καρατζαφέρης αναλύει το σχέδιο των Αμερικάνων για την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου (και των πετρελαίων) τον Ιανουάριο του 2000. Για να δούμε εάν τελικά θα αποδειχθεί σωστός...

Ντροπή..... Πιθανότατα κλειστοί πολλοί αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής το βράδυ της Πανσελήνου

2010-08-20T11:13:00.001-04:00

Αθήνα, Κλειστοί θα είναι πιθανότατα το βράδυ της 24ης Αυγούστου οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι της Αττικής, μεταξύ των οποίων η Ακρόπολη και το Σούνιο, καθώς η συζήτηση ανάμεσα στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και του σωματείου των αρχαιοφυλάκων απέβη άκαρπη. Στη συνάντηση που είχε με εκπροσώπους της Πανελλήνιας Ένωσης Υπαλλήλων Φύλαξης Αρχαιοτήτων (ΠΕΥΦΑ), ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης ξεκαθάρισε ότι η αμοιβή που προτίθεται να δώσει το υπουργείο δεν θα ξεπερνά τα νόμιμα, που ανέρχονται στα 20 ευρώ ανά άτομο.

Ωστόσο, οι αρχαιοφύλακες αντέδρασαν αξιώνοντας την αμοιβή που λάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια και η οποία ήταν περί τα 100 ευρώ ανά άτομο.

Το υπουργείο, σε ανακοίνωσή του, υπογραμμίζει ότι «δεν πρόκειται να υποκύψει σε εκβιασμούς και σε πρακτικές του παρελθόντος, υπονομεύοντας τις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύει αυτή η κυβέρνηση» και, παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι «δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να καταστρατηγήσει τις προβλεπόμενες εκ του νόμου διαδικασίες πληρωμής των εργαζομένων, ούτε να παραβιάσει τις αρχές της ισότητας στην αμοιβή μεταξύ των εργαζομένων».

Το ΥΠΠΟΤ διαμηνύει πως εάν αρχαιολογικοί χώροι, όπως η Ακρόπολη και το Σούνιο, μείνουν κλειστοί το βράδυ της Πανσελήνου, αποκλειστικά υπεύθυνη γι' αυτό θα είναι η ΠΕΥΦΑ. «Την ευθύνη θα φέρουν εξ' ολοκλήρου αυτοί που αξιώνουν αμοιβές πέραν όσων οι νόμοι προβλέπουν» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όπως όλα δείχνουν, λοιπόν, το βράδυ της 24ης Αυγούστου η Ρωμαϊκή Αγορά, η Ακρόπολη, ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Βυζαντινό Μουσείο, ο Κεραμεικός και το Ολυμπιείο θα είναι κλειστοί για το κοινό.

Θα λειτουργήσουν μόνο το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, το Νομισματικό Μουσείο (συναυλία της Νένας Βενετσάνου), ο αρχαιολογικός χώρος της Ελευσίνας (μουσική εκδήλωση με το συγκρότημα «Τρίφωνο») και το θέατρο Ζέας στον Πειραιά.

Στις υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας θα λειτουργήσουν περισσότεροι από 85 αρχαιολογικοί χώροι, καθώς εκεί οι αρχαιοφύλακες αποδέχθηκαν την έκκληση του ΥΠΠΟΤ να εργαστούν το συγκεκριμένο βράδυ εθελοντικά, ώστε να μην κινδυνεύσει ο θεσμός της αυγουστιάτικης πανσελήνου, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Newsroom ΔΟΛ

Αναμετάδοση από www.ιν.gr

29 September: 1st European General Strike

2010-08-13T09:51:00.000-04:00

The European Trade Union Confederation is staging a European Day of Action on 29 September 2010.

It will be made up of a Euro-demonstration in Brussels and trade union actions in the various European countries. The European trade unions will be demonstrating against the austerity measures adopted recently by many European countries, and to demand recovery plans in favour of quality jobs and growth.

Αναμετάδοση από Facebook

Να δεις που θα τον πούνε και σωβινιστή...

2010-07-30T12:22:00.001-04:00

«H απόκτηση της γαλλικής υπηκοότητας από έναν ανήλικο παραβάτη να μην γίνεται αυτόματα με την ενηλικίωσή του». «Η γαλλική υπηκοότητα κερδίζεται. Πρέπει κανείς να δείξει ότι την αξίζει. Όταν κάποιος πυροβολεί κατά των δυνάμεων ασφαλείας δεν αξίζει να γίνει Γάλλος»

Αναμετάδοση από www.pathfinder.gr

Η ποινικοποίηση της Πολιτικής ζωής στην Ελλάδα

2010-07-26T11:02:00.001-04:00
Ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1991 εάν δεν κάνω λάθος. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε, γιατί έχουμε συνηθίσει να τα ρίχνουμε όλα στην προηγουμένη Κυβέρνηση. Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλαιότεροι.

Σαράντος Καργάκος, O Θεός να βάλει το χέρι Του υπό μορφή μπουνιάς, γιατί μας χρειάζεται...

2010-07-07T12:30:00.000-04:00

"Ειλικρινά, αν το πάρω θεολογικά και σκεφτώ, ότι ο Θεός είναι παντεπόπτης και άρα τα βλέπει όλα, ειλικρινά λυπάμαι το Θεό, διότι ενώ μας έδωσε την πιο ευλογημένη περιοχή της γης, που τα έχει όλα από άποψη εδάφους, από άποψη ομορφιάς, από άποψη ιστορικών μνημείων, από άποψη, ας το πούμε, γεωγραφικής διαμορφώσεως και γεωπολιτικής στρατηγικής, εμείς προσπαθήσαμε να την κάνουμε τη γη αυτή πούλβερη και κουρνιαχτό. Και γιατί παρακαλώ; Διότι ξαφνικά διαπιστώσαμε, ότι πάνω από τον πατριωτισμό ή τον εθνισμό πρέπει να βάλουμε, λέει, τον κοσμοπολιτισμό.
Οφείλω εδώ να κάνω μια παρατήρηση: «κοσμοπολίτης» είναι ένας όρος που ακούγεται για πρώτη φορά σε μία φράση του Αντισθένη. Όταν ρωτήθηκε από πού είναι, αποκρίθηκε «κοσμοπολίτης ειμί». Λέμε είμαι κοσμοπολίτης με την έννοια πολίτης του κόσμου. Αυτό είναι λάθος, διότι αυτός που θέλει να ανήκει στον κόσμο κανονικά θα έπρεπε να λέγεται «κοσμίτης». Κοσμοπολίτης είναι εκείνος που είναι κόσμημα για την πόλη του. Από την άποψη αυτή ο Σωκράτης, που ελάχιστα βγήκε από την Αθήνα, και φιλαθήναιος ην, ήταν κοσμοπολίτης γιατί ήταν κόσμημα για την πόλη του. Άρα αν θέλουμε, λοιπόν, να είμαστε κοσμοπολίτες πρέπει να είμαστε κοσμήματα για την πόλη μας, για την πατρίδα μας ευρύτερα, και από κει και πέρα, όταν αγαπάμε τον τόπο μας, την πατρίδα μας, τότε μπορούμε να αγαπήσουμε και άλλους λαούς. Γιατί όποιος δεν μπορεί να αγαπήσει τη δική του πατρίδα εν μπορεί να αγαπήσει καμία άλλη πατρίδα."

Συνέντευξη από τον κ. ΣΑΡΑΝΤΟ ΚΑΡΓΑΚΟ, καθηγητή και συγγραφέα, στα μέλη της Συντακτικής Ομάδας του indubio.gr Ρούντα Γεώργιο και Σταυρόπουλο Ζώη την Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010.

Καιρός - Κορνήλιος Καστοριάδης, Εκδόσεις Ύψιλον.

2010-06-30T16:37:00.001-04:00

Μια συλλογή κειμένων του Κορνήλιου Καστοριάδη που απαρτίζουν το πρώτο μέρος του ΄Β τόμου του έργου «Σταυροδρόμια του Λαβύρινθου» που εκδόθηκε στη Γαλλία τον Απρίλη του 1986. Έχουν ένα εισαγωγικό χαρακτήρα και βοηθούν στην εξοικείωση του αναγνώστη με τον τρόπο σκέψης του Καστοριάδη που παραμένει ενιαίος πάνω σε σύγχρονα θέματα φιλοσοφίας, κοινωνιολογίας, ψυχανάλυσης και άλλα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προσπάθεια κατανόησης της σχέσης μεταξύ της ασυνείδητης ψυχής και του κοινωνικά κατασκευασμένου ατόμου, και το πώς μεταπλάθεται από τους κοινωνικούς θεσμούς, ξεκινώντας από την οικογένεια. Που οφείλεται αυτή η τάση των ανθρώπων να εγκαταλείπουν την πρωτοβουλία για να βρουν καταφύγιο στο πρόσωπο ενός ηγέτη (ή ενός οργανωμένου σχήματος) που μπορεί να εγγυηθεί την θεωρία, την γραμμή, την αλήθεια κτλ.

Οi θεσμοί είναι δημιούργημα του ανθρώπου. Συχνά όμως μπερδεύουμε το ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς θεσμούς και νόμους με το ότι πρέπει να υπάρχει μία υπερβαίνουσα πηγή, εγγυήτρια των θεσμών, για να μπορέσουν αυτοί οι θεσμοί να κατοχυρωθούν (ετερόνομη κοινωνία). Ο άνθρωπος αλλοτριώνεται μέσα στο ίδιο το παρελθόν του γιατί δεν αναγνωρίζει ότι ο ίδιος είναι η πηγή των κανόνων και των αξιών του. Κατά τον ίδιο τρόπο η ίδια η κοινωνία αλλοτριώνεται μέσα στο ίδιο της το προϊόν που είναι οι θεσμοί της (η κατηγορία του Καστοριάδη προς τον Μάρξ είναι ότι κοινωνία θα οργανωθεί όταν συνειδητά το θελήσουν οι πολίτες και όχι επειδή το επιβάλουν κάποιοι ιστορικοί νόμοι αποτέλεσμα της εγγυημένης κρίσης της καπιταλιστικής κοινωνίας ).

Αυτόνομο είναι το άτομο που είναι σε θέση με επίγνωση να αλλάξει τη ζωή του. Η ψυχανάλυση μπορεί να βοηθήσει σε αυτήν την αυτονόμηση, να καταστρέψει μέσα του την τυφλή έλξη που του ασκεί η δύναμη, να γίνει πιο δραστήριο και υπεύθυνο, να σταματήσει να θεωρεί ότι η θέσμιση της κοινωνίας και οι νόμοι είναι κάτι που δεν μπορούν να θιγούν, ότι δεν έχει ανάγκη από ηγέτες και άκαμπτες οργανωτικές δομές χωρίς όμως να πέφτει στην ανομία ή την μικροανομία. Ψηφίζουμε τους νόμους μας, είναι δικό μας δημιούργημα και μπορούμε να τους αλλάξουμε, όσο όμως δεν τους έχουμε αλλάξει τους σεβόμαστε. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη από Τοτέμ (η ενσάρκωση της ετερονομίας της κοινωνίας) αλλά μπορούμε να περιορίσουμε τις εξουσίες μας χωρίς να τις επενδύσουμε σε μία μυθική οντότητα. Πρέπει να αναλαμβάνουμε το ρίσκο και την υπευθυνότητα των πράξεών μας γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει προστασία ή εγγύηση, αποτέλεσμα κάποιον ιστορικών νόμων.

Το ανθρώπινο όν είναι σε θέση να σχηματίζει τις παραστάσεις του σε συνάρτηση με τις επιθυμίες του (το μωρό που κλαίει αναζητώντας το στήθος της μητέρας του). Θα είχε όμως πάψει να υπάρχει εάν δεν είχε ταυτόχρονα δημιουργήσει την κοινωνία και τους θεσμούς της (για παράδειγμα την οικογένεια). Οι ίδιοι αυτοί οι θεσμοί επιβάλλουν στην ψυχή την αναγνώριση μιας κοινής πραγματικότητας που δεν υπακούει απλά στις επιθυμίες της ψυχής. Το μωρό αρχίζει να κλαίει όχι επειδή πεινάει ή είναι άρρωστο αλλά επειδή ανακαλύπτει ένα κόσμο ανεξάρτητο από την βούλησή του. Ο ρόλος της μητέρας, και της οικογένειας, είναι να περιορίσει το παιδί και να το κάνει να αναγνωρίσει ότι δεν υπακούουν τα πάντα στους πόθους του και τις επιθυμίες του και ότι δεν είναι παντοδύναμο. Επιβάλλεται το παιδί να αποδώσει ένα νόημα στον κόσμο και στον εαυτό του εντελώς διαφορετικό από τον αρχικό που έχει σαν ψυχική μονάδα. Εάν η οικογένεια δεν το καταφέρει τότε το παιδί οδηγείται στην ψύχωση. Η μητέρα δεν πρέπει να παίζει τον ρόλο του «κυρίου των σημασιών». Επιβάλλει κάτι στο παιδί όχι επειδή το θέλει εκείνη αλλά επειδή αυτή είναι η κοινωνική σύμβαση.

Κώστας Πλεύρης «Πολιτικές εξελίξεις»

2010-06-30T16:37:00.000-04:00
Πραγματοποιήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα του συλλόγου "Θερμοπύλες", η ομιλία του συγγραφέα και ιστορικού κ. Κώστα Πλεύρη με θέμα «Πολιτικές εξελίξεις: Ποιος ο τελικός στόχος των γραικύλων». Ο Κώστας Πλέυρης αναφέρθηκε στην έσχατη κατάσταση που έχει έρθει η Ελλάδα η οποία οφείλεται στην κομματοκρατία και την "δημοκρατία" της.

Κώστας Πλεύρης «Πολιτικές εξελίξεις» from Archimedes Athenian on Vimeo.

Το Επαναστατικό Πρόβλημα Σήμερα - Κορνήλιος Καστοριάδης, Εκδόσεις Ύψιλον.

2010-06-12T22:56:00.003-04:00

Μια συνέντευξη που δόθηκε το 1975, δεν δημοσιεύτηκε και εξακολουθεί να είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Το “Αγαθό” του Καστοριάδη είναι η αυτοδιευθυνόμενη σοσιαλιστική κοινωνία, χωρίς γραφειοκρατία, αυτοθεμελιούμενη που να προσδιορίζει τους σκοπούς της. Βασική προϋπόθεση είναι η μεταβολή των κοινωνικών σχέσεων. Τα περισσότερα κόμματα μπορούν να χαρακτηριστούν σαν “επαναστατικές ή εθνικιστικές αυταπάτες” που δίνουν μια εσφαλμένη ελπίδα μεταβολής των κοινωνικών σχέσεων, το μόνο όμως που στην πραγματικότητα κάνουν είναι να σώζουν το υπάρχον καθεστώς, συμμετέχοντας (ή προσπαθώντας να συμμετάσχουν) στην αστική κυβέρνηση με σκοπό εάν όχι την αρπαγή τουλάχιστον το μοίρασμα της εξουσίας, υποσχόμενα μία αστική Δημοκρατία που δεν έχει καμία σχέση με την πάλη των τάξεων και την μεταβολή των σχέσεων (και ας ισχυρίζονται κάποιοι ότι ένιωθαν σαν να πήγαιναν να πληρώσουν τα λύτρα για την απελευθέρωση των ομήρων). Ο αποκλειστικός σκοπός των “προοδευτικών” ηγεσιών είναι η προοδευτική συντήρηση του καθεστώτος. Ο βαθύτερος σκοπός των ψευτο-επαναστατικών κινημάτων σήμερα δεν είναι η αλλαγή των θεσμών αλλά η αλλαγή της κατάστασης του ατόμου μέσα στους ίδιους τους θεσμούς.

Η οργάνωση των κομμάτων σήμερα είναι πανομοιότυπη και ολοκληρωτική, αποκλείοντας την οποιαδήποτε εσωτερική συζήτηση, διαφωνία ή αντιπολίτευση μέσα στο ίδιο το κόμμα. Η ίδια η γραφειοκρατία των κομμάτων, ένα προνομιούχο και κυρίαρχο κοινωνικό στρώμα, γίνεται η νέα αυτόνομη εκμεταλλευτική και καταπιεστική τάξη με σκοπό την απόλυτη συγκέντρωση της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής και ιδεαλιστικής εξουσίας στα χέρια μιας μειοψηφίας που ασκεί την εξουσία μόνο και μόνο για τα δικά της συμφέροντα. Ο παραδοσιακός Καπιταλισμός (ιδιωτικοποίηση των μέσων παραγωγής) έχει δώσει την θέση του στον “Γραφειοκρατικό Καπιταλισμό” καθώς το κοινωνικό αυτό στρώμα καθορίζει, διευθύνει και κατευθύνει την παραγωγή, τις παραγωγικές σχέσεις. Δεν υπάρχει λοιπόν διαφορά ανάμεσα σε Δυτικά και Ανατολικά καθεστώτα εφόσον οι σχέσεις παραγωγής είναι οι ίδιες. Δεν υπάρχει έλεγχος του προϊόντος ή της παραγωγής από τον εργαζόμενο και δεν έχει νόημα πλέον να μιλάμε για ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής παρά μόνο για διευθύνοντες και εκτελεστές. Το κόμμα είναι η διεύθυνση και η εργατική τάξη, και κατά επέκταση οι υποστηρικτές του κόμματος, είναι το εκτελεστικό όργανο των αποφάσεων του κόμματος. Εάν πρέπει να κινητοποιηθούν τότε κινητοποιούνται χωρίς καμία πρωτοβουλία, χωρίς οποιαδήποτε διάθεση είτε επαναστατική ή αυτόνομης οργάνωσης, χωρίς καμία επεξεργασία των αποφάσεων, των εντολών και των αποτελεσμάτων.

Η ουτοπία του Καστοριάδη είναι ότι για να ασκηθεί η εξουσία από τις οργανωμένες μάζες (συλλογική αυτοδιεύθυνση) θα πρέπει να αλλάξουν οι σχέσεις παραγωγής, πράγμα αδύνατο κατά τον ίδιο μέσα σε ένα σύγχρονο εργοστάσιο όπου υπάρχουν αλυσίδες συναρμολόγησης, και ο εργάτης είναι δούλος της μηχανής. Εφόσον ο εργάτης δεν μπορεί να κυριαρχήσει πάνω στα εργαλεία του, δεν μπορεί και να κυριαρχήσει πάνω στη δουλειά του, όπως ο μικροτεχνίτης που έχει τον απόλυτο έλεγχο της παραγωγής του. Αποτέλεσμα ο άνθρωπος αλλοτριώνεται και αποξενώνεται από τα ίδια του τα εργαλεία, από το προϊόν του, από την δουλειά του και από τον ίδιο του τον εαυτό. Το αξιοσημείωτο είναι ότι σήμερα αυτή η αλλοτρίωση έχει μετατοπιστεί από το εργοστάσιο και την παραδοσιακή φάμπρικα όπου αντίθετα ο εργάτης νιώθει πλέον όλο και πιο συνδεδεμένος και περήφανος για το προϊόν του (καμία φορά και με εθνικιστικές τάσεις), σε εταιρίες συγχρόνου management όπου οι υπάλληλοι δουλεύουν και “παράγουν” καθημερινά, κατά πλειοψηφία μπροστά σε έναν υπολογιστή, υπακούοντας τυφλά τις οδηγίες εκ των άνωθεν, χωρίς καμία πρωτοβουλία ή συζήτηση, χωρίς κανένα χειροπιαστό προϊόν, με μοναδικό και κυρίαρχο σκοπό την αύξηση των εταιρικών εισόδων που τελικά δεν αποφέρουν απολύτως τίποτα στον ίδιο τον εργαζόμενο. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να αποφασίζουν για την πορεία της εταιρίας (παραγωγής) με επίγνωση για το τί αποφασίζουν, τις συνέπειες και τις επιπτώσεις αυτού που αποφασίζουν στο έμμεσο και στο απώτερο μέλλον.

Μία δεύτερή ουτοπική προϋπόθεση είναι η απόλυτη εξομοίωση των μισθών ανεξαρτήτως από την φύση της εργασίας, χειρωνακτική ή διανοητική. Σύμφωνα με την “Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας” υπάρχει η ανάγκη να καταστραφεί η οικονομική νοοτροπία και ολόκληρο το σύστημα ψυχικών κινήτρων και αξιών που είναι συνυφασμένο μαζί της. Το φετίχ της σύγχρονης κοινωνίας είναι η απεριόριστη αύξηση των παραγωγικών δυνάμεων, του “εθνικού πλούτου”. Οι φαντασιακοί και αυτοπροσδιοριζόμενοι κοινωνικοί θεσμοί επιτρέπουν και “νομιμοποιούν” την οικονομική αυτή ανισότητα και το σύστημα αξιών.

Οι “θεωρητικοί” φιλόσοφοι και οι πολιτικοί είναι αιχμάλωτοι των παραδοσιακών ιδεών και σχημάτων σκέψης. Ο διανοητής φιλόσοφος και ο πολιτικός δεν λέει ποτέ “αναλύω, προτιμώ και διαλέγω” παρά κρύβεται πίσω από την φύση του ανθρώπου και την ιστορική αναγκαιότητα για να αποφύγει την προσωπική του ευθύνη. Η Πολιτεία του Πλάτωνα θεμελιώνεται στην φύση του ανθρώπου. Η Μαρξιστική θεωρία στους ιστορικούς νόμους. Κανένας δεν είπε ξεκάθαρα είμαι εναντίων του Καπιταλισμού ή εναντίων της φτωχής και απαίδευτης μάζας. Τα κοινωνικά συστήματα αυτοπροσδιορίζονται και δεν καθορίζονται από κανένα ιστορικό νόμο, δεν υπακούουν σε καμία γενική νομοτέλεια και περισσότερο στη φύση του ανθρώπου. Η Ιστορία γράφεται, δεν καθορίζει γεγονότα, καταστάσεις, συστήματα, σκέψεις, είναι δημιουργία και όχι καθορισμένη εξέλιξη. Παρατηρώ και αναλύω την σημερινή κοινωνία και την ιστορική κατάσταση, βλέπω τις πιθανές κατευθύνσεις και το τι είναι δυνατό, επιλέγω αυτήν που θέλω και δουλεύω για αυτήν. Σαν διανοητές πρέπει να στηρίζουμε την δική μας προσωπική και υπεύθυνη στάση και το λόγο μας, σαν υπεύθυνα κοινωνικά άτομα “που σηκωνόμαστε και λέμε ότι αυτό θέλουμε, όχι επειδή το λένε οι ιστορικοί νόμοι, τα κιτάπια ή η Πολιτεία αλλά επειδή εμείς με επίγνωση το επιλέγουμε”. Η Πολιτική και η Φιλοσοφία είναι υπεύθυνη επιλογή ενός προσώπου ή μίας ομάδας. Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο με την δική του δράση και σκέψη.

Τα παραδοσιακά καθεστώτα είναι σε μεγάλο βαθμό ανίσχυρα λόγο της ίδιας της γραφειοκρατικής τους οργάνωσης. Φτάνει να αναλογιστούμε τα ποσά που σπαταλάνε οι Κυβερνήσεις σε ανεξέλεγκτα έξοδα ενοικίασης ακινήτων απαραίτητα για την στέγαση προβληματικών διοικητικών υπηρεσιών. Η επιλογή των καταλληλότερων είναι η επιλογή των καταλληλότερων προς επιλογή. Ο κόσμος όμως έχει την εντύπωση ότι τα καθεστώτα είναι πανίσχυρα και πανέξυπνα. Τα αίτια μπορεί να τα πάει κανείς μέχρι και τον Πλάτωνα και την οργάνωση ενός συστήματος που συνωμοτεί να πείσει τον πληθυσμό ότι ο ίδιος είναι ανίκανος να κρίνει και να αυτοκυβερνηθεί και χρειάζονται οι ειδικοί. Και αυτό είναι κάτι που θα μπορούσα να δεχτώ εάν μπορούσε κάποιος να που πει τι σημαίνει ειδικός στην πολιτική και ποίο το νόημα των κυβερνητικών ανασχηματισμών. Εξ' ορισμού ο ειδικός στην πολιτική είναι ένας επαγγελματίας με ειδικότητα στο ψεύδος.

Ομιλία στους Έλληνες σπουδαστές του Παρισιού.
Σκοπός της συζήτησης είναι όχι να συμφωνήσεις αλλά να βάλεις σε κίνηση τη σκέψη σου, να σκεφτείς πράγματα που δεν έχεις σκεφτεί μέχρι σήμερα. Η φιλοσοφία πρέπει να ξεπερνά τα θεωρητικά όρια, πρέπει να έχει ένα σκοπό. Δεν συζητάμε για χάρη της συζήτησης, δεν φιλοσοφούμε για χάρη της φιλοσοφίας. Προσδιορίζω μία ενδεχομένη κρίση με παραδείγματα, βάση μιας μεθόδου αναλύω, ερμηνεύω και διευκρινίζω την κρίση και τον χαρακτήρα της και την αληθινή της σημασία στην σημερινή κοινωνία όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ και τελικά παίρνω θέση, τοποθετούμε πρακτικά και είναι υποχρέωσή μου να πάρω μία θέση απέναντι στην κρίση αυτή. Η φιλοσοφία δεν μπορεί να είναι καθαρά θεωρητική, κενή, πρέπει να έχει ένα περιεχόμενο, μία διδασκαλία. Δεν αναπαύομαι στην ιστορική ανάγκη αλλά παίρνω θέση, τοποθετούμε, επιλέγω μία λύση και εργάζομαι για αυτή.

Το περιεχόμενό της διδασκαλίας του Μάρξ μπορεί να είχε μία συγκεκριμένη αξία στην συγκεκριμένη εποχή που έζησε ο Μάρξ ενώ η μέθοδός του να ξεπερνάει την εποχή του και να έχει απόλυτη και διαχρονική αξία αλλά δεν έχει κανένα νόημα να διαχωρίσεις την μέθοδο από το περιεχόμενό (ένας τέτοιος διαχωρισμός, μία τέτοια αντίθεση είναι καθαρά ιδεαλιστική, Καντιανή). Ο Μάρξ δεν είναι ένας “στοχαστής”. Το έργο και η φιλοσοφία του έπαιξαν έναν συγκεκριμένο ρόλο και δεν μπορούν να αποκοπούν από την πρακτική τους εφαρμογή. Υιοθετήθηκε από κόμματα, εφαρμόστηκε, διαμόρφωσε καταστάσεις και τελικά μετάβαλε την ιστορική πραγματικότητα. Μπορεί λοιπόν να αναλυθεί και να κριθεί και έχει ένα νόημα. Δεν είναι θεωρητικό όπως η Πολιτεία του Πλάτωνα και δεν έχει νόημα να μιλάμε σκέτα για ιδέες και θεωρία του Μάρξ.

Κατά τον Καστοριάδη το έργο του Μάρξ αποτελείται από δύο στοιχεία αντικρουόμενα μεταξύ τους, το επαναστατικό (αποκοπή από την θεωρία) και το παραδοσιακό (καθαρά θεωρητικό). Σύμφωνα με το πρὠτο ο Μάρξ αποκηρύσσει την θεωρητική φιλοσοφική στάση, όπως μάλιστα θα σημειώσει στην 11η θέση για τον Φόιερμπαχ “Οι φιλόσοφοι μονάχα ερμήνευαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον αλλάξουμε”. Δεν μπορείς όμως να μεταβάλεις κάτι χωρίς πρώτα να το ερμηνεύσεις, αλλά και κατά κάποιο τρόπο θα πρέπει να ερμηνεύσεις την μεταβολή αυτή. Κατά κάποιο τρόπο όμως το θεωρητικό στοιχείο στην σκέψη του Μάρξ επικρατεί του επαναστατικού.

Το πρακτικό και επαναστατικό στοιχείο έντεχνα αφαιρέθηκε μέσα στο χρόνο και αυτό που απέμεινε είναι απλώς μία ακόμα θεωρία, μία όμως “αληθινή” και παρατηρήσιμη θεωρία, η θεωρία της καπιταλιστικής κοινωνίας σύμφωνα με την οποία οι παραγωγικές σχέσεις και η ίδια η κοινωνία διέπονται από τεχνικούς και οικονομικούς νόμους άρτια συνδεδεμένους μεταξύ τους. Οι νόμοι αυτοί, μερικοί από τους οποίους είναι η αύξηση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, η πτώση του ποσοστού κέρδους, η αναγκαιότητα κρίσεων υπερπαραγωγής κλπ, αποτελούν πραγματικά μετρήσιμα μεγέθη. Για πολλούς από αυτούς τους νόμους έχουμε σήμερα την εμπειρική τους διάψευση. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτοί οι, κατά τον Μαρξ, νόμοι δεν υπήρξαν τίποτα περισσότερο από επί μέρους τάσεις της καπιταλιστικής οικονομίας που θα πραγματοποιούνταν εάν η εργατική τάξη είχε παραμείνει εντελώς παθητική.

Η οικονομική ανάλυση του Μαρξ στηρίζεται στη βασική θέση ότι ο εργάτης μέσα στον καπιταλισμό γίνεται τελικά ένα απλό εμπόρευμα. Σαν εμπόρευμα έχει μία καθορισμένη ανταλλακτική αξία (αξία παραγωγής και αντικατάστασης) και μία καθορισμένη αξία χρήσης (το κέρδος από την αξιοποίηση του). Δεν υπάρχουν όμως αντικειμενικοί νόμοι που να καθορίζουν αυτές τις αξίες. Τα έξοδα παραγωγής του εμπορεύματος “εργάτης” είναι καθαρά ο μισθός του και έχει αποδειχθεί ότι δεν καθορίζεται από τεχνικούς ή οικονομικούς νόμους αλλά από την πάλη των τάξεων ανάμεσα στους καπιταλιστές και στους εργάτες. Ομοίως η αξία χρήσης του “εργάτη” είναι η ίδια η απόδοσή του κατά τις ώρες εργασίας που “αγόρασε” ο εργοδότης και που προσπαθεί να διαμορφώσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή η αξία χρήσης θα μεγιστοποιηθεί. Ο εργάτης συνεχώς προσπαθεί να αποφύγει την μετατροπή του σε απλό αντικείμενο και η διεύθυνση παραγωγής να εισαγάγει καινούργιες μεθόδους οργάνωσης της εργασίας ώστε να επιβάλει την πλήρη κυριαρχία της μέσα στην παραγωγή. Παρότι η πάλη των τάξεων βρίσκεται στο επίκεντρο της σκέψης του Μάρξ ό ίδιος κάτω από την ανάγκη να εισαγάγει αντικειμενικούς νόμους, ανεξάρτητους από την κοινωνική δράση των ανθρώπων, είναι αναγκασμένος να την αγνοήσει τελείως στην προσπάθειά του να ανάλυση την καπιταλιστική οικονομία. Το ποσοστό της υπεραξίας της εργατικής τάξης ως προϊόντος (ποσοστό εκμετάλλευσης) πάνω στο μεταβλητό κεφάλαιο αυξάνει συνεχώς μέσα στον καπιταλισμό με την βασική προϋπόθεση ότι το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης παραμένει σταθερό. Ο ρόλος της πάλης των τάξεων μέσα στην καπιταλιστική παραγωγή και οικονομία δεν υπάρχουν στον Μάρξ για λόγους αντικειμενικότητας. Πρέπει να “εγγυηθεί” μία κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και μία τελική δράση της εργατικής τάξης η οποία είναι υποχρεωμένη από το “κοινωνικό της είναι” να καταλύσει τον καπιταλισμό και να εγκαθιδρύσει τον σοσιαλισμό, ανεξάρτητα από εξωγενείς παράγοντες. Οι “ιστορικοί” νόμοι του Μάρξ εγγυώνται ότι μετά την καπιταλιστική κοινωνία υπάρχει η “μεταβατική” σοσιαλιστική κοινωνία και τελικά η ανώτερη φάση του κομουνισμού.

Το δεύτερο στοιχείο της σκέψης του Μάρξ είναι το παραδοσιακό ή καθαρά θεωρητικό, το φιλοσοφικό κατά το οποία η ίδια η θεωρία εγγυάται την θεωρία και δεν αποτελεί αντικείμενο απόδειξης. Ο “Μαρξισμός” όμως δεν είναι απλώς μία θεωρητική φιλοσοφία, είναι μία θεωρία που θεμελιώθηκε με σκοπό την πρακτική της εφαρμογή και την υιοθέτηση της, την εκπροσώπησή της από κοινωνικές ομάδες με επαναστατικές προεκτάσεις, με σκοπό την αλλαγή και ένα καινούργιο πολιτικό- κοινωνικό πρόγραμμα. Η διαστρέβλωση της θεωρίας αυτής έγκειται στο ότι οι άνθρωποι που την “ερμηνεύουν” και την “εκπροσωπούν” οργανώνονται σε ένα επαναστατικό κόμμα που θέτει τον εαυτό του στο επίκεντρο της επανάστασης και κρίνει, καθορίζει και διευθύνει την δράση της εργατικής τάξης προς την απελευθέρωσή της, ηθελημένα ή μή. Το κόμμα εγγυάται την θεωρία και δημιουργείται μία νέα εκμεταλλευτική κοινωνία κάτω από την κυριαρχία του ίδιου κόμματος.

Για τον Μαρξ, δεν υπάρχει κρίση στην παραγωγή, στην “διαδικασία εργασίας”. Η κριτική του Μάρξ δεν αφορά την ουσία της, αφορά τους σκοπούς, το καπιταλιστικό κέρδος για παράδειγμα, και όχι τον χαρακτήρα της και την υποδούλωση του εργάτη στις μηχανές και τα αντικείμενα. Για αυτό και η λύση που προτείνει είναι ο περιορισμός της διάρκειας της εργασίας. Ο Καστοριάδης ασχολείται με τον χαρακτήρα της εργασίας και την αποκοπή του εργάτη από το προϊόν που “παράγει” και την οργάνωση της παραγωγής, αποτέλεσμα του κατακερματισμού της εργασίας και την τάση του συστήματος να εξορίσει τους ανθρώπους τελείως από την διεύθυνση της παραγωγής. Η κεντρική ιδέα της εργατικής πάλης είναι η αυτόνομη οργάνωση της παραγωγής, η αυτοδιοίκηση των μικρο-παραγωγών, και είναι άσχετη από την μορφή ιδιοκτησίας καθώς κατά τον Καστοριάδη η καπιταλιστική οργάνωση στηρίζεται στην απεριόριστη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και όχι στον άν το εργοστάσιο ανήκει σε έναν ατομικό καπιταλιστή η στο “Κράτος”.

Δεν υπάρχουν ιστορικοί κανόνες, ιερά κείμενα και θεωρίες από όπου συνάγονται ορθά πρακτικά συμπεράσματα και προκύπτει η αλήθεια. Όλες οι κρίσεις είναι αποτέλεσμα της πάλης των τάξεων, της αμφισβήτησης των κοινωνικών σχέσεων και της παράδοσης και όχι ιστορικότητας, εξέλιξης ή αντικειμενικών παραγόντων και νόμων. Το κοινωνικό- ιστορικό όν, δεν μπορεί να υπαχθεί σε έναν καθαρά θεωρητικό τρόπο θεώρησης με τον οποίο μπορείς να προβλέψεις την συμπεριφορά του. Σε κάθε περίπτωση το κίνητρο και η κατεύθυνση είναι η αυτοθέσμιση, η τάση προς την αυτονομία. Η πάλη ενάντια στο θεσμισμένο σύστημα είναι ταυτόχρονα και δημιουργία. Η ίδια η αμφισβήτηση και η άρνηση των παραδοσιακών ρόλων έρχεται με την δημιουργία καινούργιων σημασιών και θεσμών που δεν είναι απόρροια κάποιας θεωρίας αλλά είναι αποτέλεσμα της “δυναμικής” της εκάστοτε κοινωνίας. Αυτές οι σημασίες δεν είναι λογικές και κατά τον Καστοριάδη αποτελούν Κοινωνικές Φαντασιακές Σημασίες. Κάθε κοινωνικό-ιστορική μορφή αντιστοιχεί στην δημιουργία και στη θέσμιση ενός μάγματος κοινωνικών φαντασιακών ερμηνειών. Μέσα σε αυτό το μάγμα βρισκόμαστε και εμείς, τις περισσότερες φορές χωρίς επίγνωση και συνείδηση αυτού του πράγματος. Ο αγώνας, η αμφισβήτηση , η κρίση της κοινωνίας αποκαλύπτει τις θεσμισμένες σημασίες με το να τις καταπολεμά και με το προτείνει άλλες καινούργιες. Ερμηνεύουμε το σύστημα με βάση της σημασίες που δημιουργεί η πάλη των ανθρώπων μέσα στο σύστημα και ενάντια στο σύστημα. Η ίδια η κοινωνία “μεταφράζει” τους θεσμούς της μιλώντας την κρίση της. Σκοπός μας πρέπει να είναι μία εργασία ερμηνείας, η διευκρίνηση, η κατανόηση της κοινωνικής πραγματικότητας που στηρίζεται σε αυτές της φαντασιακές σημασίες῎. Καμία θεωρία δεν μπορεί να θεμελιώσει μια πολιτική. Πρέπει να κάνουμε μια συνειδητή και υπεύθυνη επιλογή, να πούμε σαν άτομα και σαν κοινωνική ομάδα ότι εμείς αυτό θέλουμε και αυτή η επιλογή μας είναι η βάση της πολιτικής μας στάσης και τοποθέτησης. Διαπιστώνω μία κρίση της κοινωνίας, που δεν αποτελεί απλή φθορά των θεσμών, αποσαφηνίζω και διευκρινίζω την κρίση αυτή και την πραγματική της σημασία για εμάς και παίρνω μία θέση, κάνω μία εκλογή και τοποθετούμε πρακτικά και θεληματικά απέναντι σε αυτή την κοινωνική κρίση.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο...

2010-06-04T23:34:00.005-04:00
Όσοι νομίζουν ότι δεν υπάρχουν συνωμοσίες είναι τόσο ηλίθιοι όσο αυτοί που βλέπουν συνωμοσίες παντού. Αναμεταδίδω την παρακάτω στήλη από την New York Post και ο νοών νοήτω...

Wandering Jews share genetic traits

By CHUCK BENNETT
Last Updated: 7:33 AM, June 4, 2010
Posted: 3:03 AM, June 4, 2010

Jews really are a tribe.
The Chosen People have more than 5,000 years of history and culture in common -- they also share distinct genetic traits linking them by blood throughout the millennia, a new study found.
A genome analysis of 237 Jews representing the world's three major Diaspora Jewish populations -- Eastern Europe's Ashkenazim; Southern Europe's and Turkey's Sephardim; and Syria, Iran and Iraq's Mizrahim -- found they are all genetically linked.
While the Jews studied also shared genetic traits with the surrounding gentile populations, they all had the same Middle Eastern ancestry, according to the study, "Abraham's Children in the Genome Era," published in the American Journal of Human Genetics.
"We found that Jewish communities created their own genetic clusters," study co-author Gil Atzmon, a genetics professor at the Albert Einstein College of Medicine, told The Post.
"The Jewish communities share much more [genetic information] between Jews rather than non-Jews in the same geographic area," he added.

Πηγή "New York Post".

Απειλείται από οικοπεδοποίηση η θέση του ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος στο Μετς!

2010-05-31T09:16:00.000-04:00

Τί κατεδαφίζουν στον αρχαιολογικό χώρο όπου βρίσκονται τα θεμέλια του ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος στο Μετς; Θα τον προστατεύσει τελικά η πολιτεία των αρχαιολογικό χώρο ή θα μιλήσουν και πάλι για έλλειψη χρημάτων; "Η σημερινή εικόνα μοιάζει σαν να πρόκειται για κατεδάφιση με σκοπό την οικοδόμηση και όχι την ανασκαφή για έρευνα και ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου. Θυμίζουμε ότι ο χώρος έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός από το έτος 1964. Με διαδοχικές αποφάσεις του το ΚΑΣ έχει επί δεκαετίες γνωμοδοτήσει υπέρ της απαλλοτρίωσης του οικοπέδου και ενοποίησής του με τον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπίου, από το οποίο το χωρίζει η οδός Αρδηττού.

Τον Νοέμβριο του 2008 είχαμε αναφερθεί στον κίνδυνο που διατρέχει ο χαρακτηρισμένος αρχαιολογικός χώρος όπου βρίσκονται τα θεμέλια του ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος να οικοπεδοποιηθεί. Κατασκευαστική εταιρία που το 2006 είχε αγοράσει τμήμα του δεσμευμένου αρχαιολογικού χώρου δρα με σκοπό τον αποχαρακτηρισμό του και την εκμετάλλευσή του. Τότε είχαν στήσει σκαλωσιές χωρίς νόμιμη άδεια για τη δεύτερη φάση κατεδάφισης των κτηρίων.
Σήμερα τα πράγματα δείχνουν ακόμα πιο περίπλοκα. Στις 21/12/2009 ξεκίνησε η κατεδάφιση των υπόλοιπων κτιρίων του αρχαιολογικού χώρου από το ΥΠΠΟ με αρ. άδειας 1430/18/12/2009 που εκδόθηκε όμως από την πολεοδομία Αθηνών στο όνομα της κυπριακής εταιρίας ΑΡΣΙΝΟΗ- ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ενώ η απόφαση του υπουργού aαπό την 10/7/ 2005 ανέφερε ότι η κατεδάφιση θα γίνει από την Γ ΈΠΚΑ με δαπάνες του ΥΠΠΟ χωρίς ανάγκη έκδοσης άδειας. Και ενώ έγινε προσωρινή αναστολή των εργασιών κατεδάφισης από το Διοικητικό εφετείο Αθηνών στις 30/12/2009 οι εργασίες συνεχίστηκαν ως την 21/1/2010.

Στις αρχές του χρόνου κυκλοφόρησε ανώνυμο έγγραφο στην γειτονιά από την εν λόγω εταιρεία με διάφορες ανακρίβειες και παραπλανητικές θέσεις όπου αμφισβητούσε ακόμη και την ύπαρξη του ναού στη θέση αυτή!

Και ενώ στις 13/1/2010 ορίστηκε συνεδρίαση του Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο με θέμα: “Έγκριση ή μη συγκρότησης επιτροπής μελών του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για τη διενέργεια αυτοψίας σχετικά με τον καθορισμό ή μη Ζώνης Α΄ προστασίας στο οικοδομικό τετράγωνο που περιβάλλεται από τις οδούς Αρδηττού, Θωμοπούλου, Κεφάλου και Κούτουλα,..” που θα προστάτευε για πάντα τον εν λόγω χώρο, η συνεδρίαση αναβάλλεται κατόπιν αίτησης των ιδιοκτητών.

Στις 29/3/2010 μέσα στο Πάσχα ξεκίνησαν πάλι οι εργασίες στον αρχαιολογικό χώρο χωρίς τη χρήση μηχανημάτων. Στις 7/4/2010 μπήκαν τα μηχανήματα μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, ενώ η τεχνική μελέτη ορίζει ότι θα κινούνται εκτός του εργοταξιακού χώρου. Οι εργασίες συνεχίζονται με αποτέλεσμα σήμερα να βλέπουμε η κατεδάφιση να γίνεται με σκαφτικά μηχανήματα και ταυτόχρονα να αποξηλώνονται τα θεμέλια που συγκρατούν της επιχώσεις των παλαιών σπιτιών που κτίστηκαν πριν από το 1897 όταν έκανε την ανασκαφή ο Σκιάς, πριν απομακρυνθούν τα προϊόντα της κατεδάφισης (μπάζα). "

Για περισσότερες πληροφορίες και για να υπογράψετε την έκκληση για άμεση απαλλοτρίωση του ιστορικού και αρχαιολογικού χώρου κάντε κλικ στο www.artemisagrotera.org.

Αναμετάδοση από www.in.gr

Επιστολή για την αφαίρεση της λέξης «Εθνικής» από το ΥΠΕΠΘ

2010-05-29T15:23:00.000-04:00

Προς γνώσιν σας απέστειλα το εξής εμαιλ σε όλους τους βουλευτάς του Κοινοβουλίου. ΝΚ. Αξιότιμοι κκ Βουλευταί του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Έλαβα στην Γενεύη επιστολή Έλληνος εκπαιδευτικού ο οποίος μου λέγει ότι στα σχολεία κυκλοφορεί η κατωτέρω πληροφορία:

Η λέξη «εθνική» από το λογότυπο του Υπουργείου Παιδείας ήταν θέμα χρόνου να φύγει, γιατί υπάρχει όρος μέχρι τη λήξη του 2010 από την ευρωπαϊκή ένωση, να προσαρμοστούμε σε νέα δεδομένα, αλλιώς θα πληρώνουμε πρόστιμο»>>. Επειδή επί μίαν τριακονταετία υπήρξα στέλεχος διεθνών οργανισμών στην Γενεύη και γνωρίζω πόσο απίθανο είναι να αληθεύει η πληροφορία αυτή (η οποία συνάγω διαδίδεται μετ'επιτάσεως στους εκπαιδευτικούς κύκλους από το Υπουργείο Παιδείας ή άλλην κυβερνητική αρχή) απέστειλα επιστολή, υπό την ιδιότητά μου ως Πρόεδρος της (Think Tank) European League of Geneva στον κ. Μπαρόζο με την ερώτηση αν η είδησις αυτή αληθεύει. Προς γνώσιν σας έλαβα την κάτωθι απάντηση η οποία γεννά ένα σοβαρότατο εθνικό ερώτημα: Ποιός είχε την πρωτοβουλία να αφαιρεθεί η λέξις ΕΘΝΙΚΗ από το λογότυπο του Υπουργείου Παιδείας, ποιός είναι ο απώτερος σκοπός αυτής της αφαιρέσεως και για ποιό λόγο. Σας υπενθυμίζω ότι το λογότυπο του Υπουργείου Παιδείας της Γαλλίας είναι Ministère de l'education NATIONALE. Εναπόκειται στους Έλληνες βουλευτές που αισθάνονται ότι ΕΙΝΑΙ Έλληνες (και όχι ότι τους ΕΚΑΝΑΝ Έλληνες, όπως υποστηρίζει η ΓΓ του εν λόγω Υπουργείου η οποία, παρ'ολον τον σάλον εξακολουθεί να παραμένει στην θέση της) να λάβουν θέση επί του εθνικού αυτού θέματος το οποίον, για μας τους Έλληνες της Διασποράς, ενέχει θεμελιώδη σημασία επί του γενικού ερωτήματος «ποιοί κυβερνούν αυτόν τον τόπο ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΚΡΥΦΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥ.

Μετά τιμής

Dr Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος

Πηγή " Αντίβαρο".

Η Μεγάλη Απάτη για την Υπερθέρμανση

2010-05-29T08:23:00.001-04:00
Το συγκεκριμένο ντοκυμαντέρ έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στους επιστημονικούς κύκλους σε Αγγλία και Αμερική. Mία τελείως διαφορετική προσέγγιση έρχεται να ταράξει τα νερά της επιστημονικής κοινότητας με την προβολή του ντοκυμαντέρ The Great Global Warming Swindle που απενεχοποιεί την ανθρώπινη παρέμβαση στην αλλαγή του κλίματος του πλανήτη μας και είναι η απάντηση στο Inconvient Truth του Al Gore.
Σε αυτό το ντοκυμαντέρ οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κάποια επιστημονική απόδειξη ότι η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη οφείλεται στον άνθρωπο, αλλά πρόκειται απλά για την φυσική εξέλιξη των πραγμάτων με κύριο παράγοντα την ηλιακή δραστηριότητα.
Το κλίμα της γης απλώς αλλάζει, όπως ακριβώς συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια. Οι επιστήμονες που εμφανίζονται σε αυτό το ντοκυμαντέρ κάνουν λόγο για παγκόσμια προπαγάνδα και βομβαρδισμό - εκφοβισμό του κοινού από τα media.

Πλάτωνος Απολογία Σωκράτους

2010-05-28T11:27:00.000-04:00
Ηχογραφημένο κείμενο Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Απο τις εκδόσεις Κάκτος

Άλλο πάλι και τούτο....

2010-05-27T18:12:00.003-04:00

Συνεχίζει την απεργία πείνας o πρόεδρος των Περιπτερούχων. Οι περιπτερούχοι ζητάνε απελευθέρωση της τιμής των τσιγάρων, ώστε να μπορούν να πουλάνε σε τιμή που θα καθορίζουν οι ίδιοι; Τί αίτημα ακριβώς είναι αυτό;

Πηγή "www.madata.gr".

83 Χρόνια Μετά...

2010-05-25T14:50:00.004-04:00

"Φωτιά!. Να το μέγα χρέος μας σήμερα, μέσα σε τόσο ανήθικο και ανέλπιδο χάος.
Πόλεμο στους άπιστους! Άπιστοι είναι οι ευχαριστημένοι, οι χορτασμένοι, οι στείροι.
"Το μίσος μας είναι χωρίς συμβιβασμό, γιατί κατέχει πως καλύτερα, βαθύτερα από τις ξέπνοες φιλάνθρωπες αγάπες, δουλεύει τον έρωτα".
"Μισούμε, δεν βολευόμαστε, είμαστε άδικοι, σκληροί, γεμάτοι ανησυχία και πίστη, ζητούμε το αδύνατο, σαν τους ερωτευμένους".

"Φωτιά, να καθαρίσει η γης! Ν' ανοιχτεί άβυσσο φοβερώτερη ακόμα ανάμεσα καλού και κακού, να πληθύνει η αδικία, να κατέβει η Πείνα και να θερίσει τα σωθικά μας, αλλιώς δεν σωζόμαστε".

"Μία κρίσιμη βίαιη στιγμή είναι η ιστορική εποχή μας ετούτη, ένας κόσμος γκρεμίζεται, ένας άλλος δεν έχει ακόμα γεννηθεί. Η εποχή μας δεν είναι στιγμή Ισορρόπησης, οπόταν η ευγένεια, ο συμβιβασμός, η ειρήνη, η αγάπη θα' τανε γόνιμες αρετές".

"Ασκητική", Νίκος Καζαντζάκης.

Φιλοσοφία του Κώλου...

2010-05-24T11:44:00.005-04:00

Καλεσμένος σήμερα στην πρωινή εκπομπή "Κοινωνία Ώρα Mega" ο επίτιμος καθηγητής φιλοσοφίας Χρήστος Γιανναράς.

"Και τι προτείνεται για να βγούμε από την κρίση κύριε καθηγητά", ρωτάει ο Καμπουράκης. "Δεν έχω πρόταση δεν είμαι πολιτικός. Πρέπει να βγουν οι συνταγματολόγοι να συζητήσουν και να μας πούνε τι προβλέπει και τι μπορεί να γίνει μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος". Και ο Καμπουράκης κουνούσε το κεφάλι μονολογώντας... "μα κανένας δεν έχει πρόταση".

Η φιλοσοφία πρέπει να ξεπερνά τα θεωρητικά όρια, πρέπει να έχει ένα σκοπό. Δεν συζητάμε για χάρη της συζήτησης, δεν φιλοσοφούμε για χάρη της φιλοσοφίας. Προσδιορίζω μία ενδεχομένη κρίση με παραδείγματα, βάση μιας μεθόδου αναλύω, ερμηνεύω και διευκρινίζω την κρίση και τον χαρακτήρα της και την αληθινή της σημασία στην σημερινή κοινωνία όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ και τελικά παίρνω θέση, τοποθετούμε πρακτικά και είναι υποχρέωσή μου να πάρω μία θέση απέναντι στην κρίση αυτή. Η φιλοσοφία δεν μπορεί να είναι καθαρά θεωρητική, κενή, πρέπει να έχει ένα περιεχόμενο, μία διδασκαλία.

Σε ερώτηση του Καμπουράκη εάν μπορεί ο καθένας να λέει γιατί ο Κύριος Γιανναράς (και ο κάθε Γιανναράς) μπορεί να παίρνει τόσα επειδή έγραψε 5 βιβλία άκουσα το ανήκουστο... ή κάτι που δεν περίμενα ποτέ να ακουστεί από "καθηγητή φιλοσοφίας¨ στον αέρα, "Πέρασε και στον τελευταίο Πολίτη ότι όλοι είμαστε όλοι ίσοι και αυτό είναι έγκλημα".

Και η ερώτηση της ημέρας. Ποιος είπε, "Οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα προσπάθησαν μόνο να ερμηνεύσουν τον κόσμο, το πραγματικό ζήτημα είναι να τον μεταβάλουμε".

Κορνήλιος Καστοριάδης Αρχαία Ελλάδα & Βυζάντιο

2010-05-21T16:36:00.000-04:00
Ηχητικό απόσπασμα από ομιλία του Κορνήλιου Καστοριάδη αναφορικά με το θέμα της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου.

Invisible Empire A New World Order Defined

2010-05-20T09:49:00.000-04:00
Jason Bermas presents Invisible Empire: A New World Order Defined produced by Alex Jones.

Άρση ασυλίας. Με ποια Μέτρα και Σταθμά.

2010-05-19T13:17:00.001-04:00

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί δύο ψηφοφορίες, για το ίδιο θέμα (άρση ασυλίας), που αφορούν δύο βουλευτές, διαφορετικών κομμάτων, που οι ίδιοι ζήτησαν, η μία καταψηφίστηκε ενώ η άλλη όχι...

Πηγή "www.kathimerini.gr".

Μερικά Πράγματα σε αυτή τη Χώρα δεν θα Αλλάξουν Ποτέ ή Όσο Υπάρχουν Πουλημένα Τομάρια.

2010-05-19T10:33:00.002-04:00

Από το ιστιολόγιο netakias.wordpress.com. 19 Μαΐου: Επέτειος της Γενοκτονίας των Ποντίων.Η φασιστική ομάδα της Diamantopoulou, της Χριστοφιλοπούλου φον Καλερ και της οδαλίσκης Δραγώνας, συνεχίζουν πιστά το προδοτικό έργο των Ρεπουσιων υπαλλήλων της Πρεσβείας. Τι θέμα έβαλαν στις Πανελλήνιες την Ημέρα της Σφαγής των Ποντίων; Σε τι θέμα θα πρέπει να Απαντήσουν τα Ελληνόπουλα; Μα για το Σπίτι του Κεμάλ! 353.000 Πόντιοι έφαγαν τα Μούρα της Αρχόντισας. Αναρωτιέμαι μόνο τι θα γινόταν στο Ισραήλ, αν την ημέρα του ολοκαυτώματος έβαζαν θέμα για το σπίτι του Χίτλερ!

συνέχεια στο http://netakias.wordpress.com

Είπε ο Γάιδαρος τον Πετεινό Κεφάλα... η αλλιώς Μιλάμε για Πολύ Γέλιο

2010-05-18T00:14:00.000-04:00

Αντιγράφω από την είδηση που δημοσιεύτηκε στο Cosmo.gr με τίτλο “Θέμα Γκερέκου θέτει η ΝΔ”. Το απόγευμα της Δευτέρας (17/05), από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

"Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου, προκύπτει μείζον ηθικό και πολιτικό θέμα, για την Υφυπουργό, αρμόδια για θέματα Τουρισμού, κα Άντζελα Γκερέκου. Εάν η ίδια η κα Γκερέκου δεν απαντήσει, με πλήρη και πειστικό τρόπο, στα όσα την αφορούν σε προσωπικό επίπεδο, ο Πρωθυπουργός οφείλει να αναλάβει τις βαρύτατες ευθύνες που του αναλογούν και να πράξει τα δέοντα", καταλήγει η ανακοίνωση.

“Ωρέέέέ πού πάμε ρέ... Πνεύμα και ηθική”

Πηγή: Cosmo.gr

Κίρο Γκλιγκόροφ - Η περιβόητη δήλωσή του

2010-05-18T00:13:00.000-04:00
Κίρο Γκλιγκόροφ - Η περιβόητη δήλωσή του

Η Παγκοσμιοποίηση της Βλακείας

2010-05-16T23:18:00.003-04:00

Σύμφωνα με τον Michael Kimmelman των New York Times, τα μάρμαρα του Παρθενώνα δεν ανήκουν σε κανέναν, ούτε Έλληνες ούτε Βρετανούς, με το σκεπτικό ότι αποτελούν παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Στο άρθρο του , “Ποιός ορίζει τα σύνορα της τέχνης” υποστηρίζει ότι η αρπαγή των μαρμάρων από τον Έλγιν αναζωογόνησε στην αντίληψη των Ελλήνων την εθνική τους υπόσταση (το ίδιο τροπάριο που ακούμε τώρα τελευταία σύμφωνα με το οποίο δεν είμαστε Έλληνες αλλά κάποιοι μας έκαναν να αισθανόμαστε σαν Έλληνες). Συνεχίζοντας μέσα σε ένα φιλοσοφικό παραλήρημα αναλογίζεται γιατί τα “αντικείμενα” της τέχνης όπως τα χαρακτηρίζει θα πρέπει να βρίσκονται στον τόπο καταγωγής τους και διερωτάται το πώς η τέχνη λειτουργεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πιστεύει ότι η διασπορά των αρχαιολογικών αντικειμένων ανά το κόσμο λειτουργεί υπέρ του διαφωτισμού του κοινού και αποτελεί αυτό που αποκαλεί “εκδημοκρατισμό της τέχνης”. Χωρίς αυτό να βέβαια να δικαιολογεί την αρπαγή αρχαιοτήτων είναι απλώς μία παραδοχή ότι η τέχνη μπορεί να μιλήσει σε όλες της γλώσσες και να διαπεράσει όλα τα σύνορα, να ξεριζωθεί από την προέλευσή της και να αποκτήσει “τοπικά νοήματα” (ο ίδιος αυτοαναιρείται και διαψεύδεται όταν αργότερα στο άρθρο του προσπαθεί να δικαιολογήσει την αρπαγή των αρχαιολογικών θησαυρών του Ιράκ από τα Αμερικάνικα στρατεύματα με το σκεπτικό ότι κανένας δεν ζήτησε ποτέ από την Ρωσία να επιστρέψει τα κομμάτια τέχνης που καπηλεύτηκε μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου).

Δεν ξέρω εάν ηθελημένα ή από βλακεία του αναφέρει ότι ο Αμερικάνικος λαός είναι εκ φύσεως τόσο πολύμορφος στις ρίζες του, τόσο αφοσιωμένος στον εαυτό του, ένα έθνος μεταναστών που στηρίχθηκε πάνω, και εξακολουθεί να λατρεύει, την ελεύθερη αγορά και που πάσχει από ιστορική αμνησία, ώστε μιλώντας για τυχόν επιστροφή κάποιας τυχόν Αμερικάνικης τέχνης φαντάζει εντελώς αντιαμερικανικό. Η Αμερικάνικη τέχνη προέρχεται από πολιτισμούς του παρελθόντος και προφανώς δεν σημαίνει τίποτα για την σύγχρονη Αμερικάνικη κοινωνία.

Ένα συνταρακτικό επιχείρημα είναι σχετικά με τον 2.500 ετών Κρατήρα του Ευφρόνιου 1, 2, 3, (αγγειογράφος και αγγειοπλάστης από την Αττική, ζωγράφισε πάνω στο αγγείο τη σκηνή του θανάτου του Σαρπηδόνα, όπως την περιγράφει ο Όμηρος στη ραψωδία Π της Ιλιάδας ), ο οποίος βρέθηκε θαμμένος κάτω από την Ρώμη το 1970 αλλά κατέληξε στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης το 1972 κατόπιν αγοράς από τον Αμερικανό έμπορο έργων τέχνης Ρόμπερτ Χεχτ. Το 2006 η Ιταλία διεκδίκησε το βάζο από το μουσείο, το οποίο και τελικά της επιστράφηκε, και από το 2008 βρίσκεται στο Μουσείο της Ρώμης, 1. Με το σκεπτικό λοιπόν ότι η Ιταλία διεκδίκησε την πατρότητα ενός Ελληνικού κρατήρα (ο Ευφρόνιος είχε δουλέψει μόνο στην Αττική) μόνο και μόνο επειδή βρέθηκε επί Ιταλικού εδάφους, τα Μάρμαρα επειδή την συγκεκριμένη στιγμή βρίσκονται στην Βρετανία ανήκουν στους Βρετανούς και όχι στους Έλληνες.

Κάτι παρόμοιο υποστηρίζει και η Ρεπούση στο περίφημο βιβλίο της, ”...οι άνθρωποι επηρεάζονται στο έργο τους από τη τέχνη άλλων χωρών και κατανοούν σταδιακά ότι η τέχνη δεν έχει σύνορα και ο χαρακτήρας της είναι παγκόσμιος”. Την απάντηση την έδωσε ήδη ο Ζουράρις. “Και όλα αυτά, λυσσάρικα και ξεκατινιασμένα, για να πείσουν τα ταλαίπωρα παιδάκια μας πως δεν υπάρχει πια ταυτότητα εθνική, αυτοσυνειδησία εντοπιότητας, τέχνη εν τόπω και χρόνω. Ο τεχνίτης της τέχνης του, αυτός πώς δημιουργεί. Δημι-ουργεί έργον ποιού Δήμου και σε ποιόν Δήμον. Γιατί ο Μίμης δεν μελοποίησε την Ρωμιοσύνη του Ρίτσου με γιαπωνέζικη μουσική. Γιατί οι Κρητικοί δεν αντέχουν το κλαρίνο. Θα μπορούσε ο Σαίξπηρ να γράψει στα κινέζικα. Ναι λοιπόν, κοσμοπόλιταν άξεστα, η τέχνη, πάντοτε, έχει σύνορα, όρια προσώπων, όρια συλλογικοτήτων, σύνορα σωματοτύπων, σύνορα ευαισθησιών. Παντού! Πάντοτε!”.

Αρχίζει και μου αρέσει πολύ ο Ζουράρις...

Δήλωση-καταπέλτης του Γιάννη Καψή για Πάγκαλο

2010-05-16T23:18:00.000-04:00
Εκπομπή ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 16-02-2010

Ο Απόστολος Παύλος δεν ήτανε Εβραίος

2010-05-16T08:29:00.000-04:00
Απόσπασμα απο το ντοκυμαντέρ "Το μυστήριο Παύλος",όπου μιλάει ο ερευνητής και Ταλμουδιστής Hyam Maccoby.

Ο Επισκέπτης της Παρασκεύης, 7 Μαΐου 2010

2010-05-14T22:38:00.002-04:00

Ο Μίμης Ανδρουλάκης κρίνοντας τη στάση του Αντώνη Σαμαρά, του εγγονού της Πηνελόπης Δέλτα που κατά τον Μίμι εξευτέλισε την καταγωγή του και κρύφτηκε στα πίσω έδρανα κατά την διάρκεια της συνεδρίασης της Βουλής και της συζήτησης της οικονομικής βοήθειας από το Ευρωπαϊκό και το ΔΝΤ. Αφού όπως λέει προσπάθησε να τον σώσει για να μην οδηγηθεί στην καταστροφή, αλλά όπως φαίνεται μάλλον δεν τα κατάφερε, τον χαρακτηρίζει πολιτικάντη της δεκάρας, ανάξιο να ηγείται μιας μεγάλης πολιτικής παράταξης στην Ελλάδα, και μας λέει δύο εκπληκτικά πράγματα... (ασχέτως με το ποιόν του Αντώνη Σαμαρά).

1. “Έχασε την ευκαιρία να γίνει ηγέτης και να λυτρωθεί.”, (περίπου στο 6:00 της συνέντευξης).

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι οι άνθρωποι γράφουν την ιστορία. Ο Ανδρουλάκης για μία ακόμα φορά μας λέει ότι η Ιστορία γράφεται μόνης της και εμείς πρέπει να τρέξουμε σαν τα ζώα και να πηδήξουμε μέσα στις σελίδες της (η περίφημη "ιστορική ανάγκη" της κουμουνιστικο-σοσιαλιστικής φιλοσοφίας). Η κορυφαία μορφή αποφυγής της προσωπικής και πολιτικής ευθύνης... Η ιστορική στιγμή ήταν τέτοια και έπρεπε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Εάν φαλιρίσαμε φταίνε οι συνθήκες.

2. “Έπρεπε να ψηφίσουν όλοι ομόφωνα για να περάσουν το μήνυμα ότι οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να σώσουν τη χώρα τους (από ποιους δεν ξέρω...). Θα στριμωχτούν 2 χρόνια αλλά θα τα καταφέρουν, και μπορούν να τα καταφέρουν γιατί υπάρχει ο διάδρομος απογείωσης...”, (περίπου στο 11:30 της συνέντευξης)

Δύο χρόνια μόνο? Άμα είναι για δύο χρόνια μόνο να το παλέψουμε, να σφίξουμε λίγο ακόμα το ζωνάρι, όποιος έχει ακόμα ζωνάρι και δεν το έχει πουλήσει για ένα ρεβίθι. Πόσες φορές, τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε ακούσει να κάνουμε λίγο ακόμα υπομονή, λιτότητα, για την Ελλάδα.... Άιντε ακόμα μια φορά, η τελευταία, για δύο μόνο χρόνια ακόμα μέχρι να μαζέψουμε τα ψωρο 110 δις που μας δάνεισαν και να ξεχρεώσουμε, και μετά... έ ρε ξάπλες και γλέντια. Και όλα αυτά από έναν πολιτικό που καυχιέται ότι είναι έμπειρος (στο να κοροϊδεύει τον κόσμο σίγουρα) και ο μόνος κριτικός (με ι και με η) της κυβέρνησης...

Τι άλλο θα ακούσουμε.

Από το ιστιολόγιο του Μίμη Ανδρουλάκη.

Η αλήθεια για το ποιοί είναι οι Έλληνες

2010-05-13T00:22:00.002-04:00
Από την ομιλία της Άννας Τζιροπούλου Ευσταθίου στον Π.Σ "ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ" σχετικά με την παραχάραξη, και την σκοπιμότητα, των λόγων του Ισοκράτη.

Ο Παρθενώνας του Κώστα Γαβρά

2010-05-12T23:39:00.002-04:00
Ο Παρθενώνας του Κώστα Γαβρά (HD) - φτιάχτηκε για να πει την ιστορία αυτού του μνημείου της Ελλάδος.

Daniel Cohn-Bendit. Ένα σχόλιο που πέρασε απαρατήρητο

2010-05-11T22:33:00.001-04:00

Αυτές τις μέρες υπάρχει ένα link, σχεδόν σε κάθε ελληνικό ιστιολόγιο, στο βίντεο του ευρωβουλευτή Ντανιέλ Κόν-Μπεντίτ που εκφράζεται έντονα για την υποκρισία και την κοροϊδία της οικονομικής βοήθεια προς την Ελλάδα. Χαρακτηριστική είναι η σιωπηλή συμφωνία, των περισσοτέρων παρευρισκομένων, στα λεγόμενά του. Αρκετές φορές ακόμα και ο Ζοζέ Μπαρόζο κουνάει το κεφάλι του καταφατικά. Εκείνο όμως που πέρασε απαρατήρητο και δεν σχολιάστηκε από κανέναν είναι αυτό που αναφέρει περίπου στο 1:31 της ομιλίας του, “Δεν υπάρχει στην Ελλάδα ταύτιση (του Πολίτη) με το Κράτος. Υπάρχει το ο καθένας για τον εαυτό του. Είναι λυπηρό... ”.

Πληροφορίες για την έννοια και την ιδιότητα του Πολίτη στην Αρχαία Αθήνα μπορεί να βρει κανείς εύκολα στο διαδίκτυο, εάν και εφόσον δεν διαθέτει κανένα σχετικό βιβλίο (έχω αναρτήσει παλαιότερα μερικές απλοϊκές σκέψεις πάνω στην Αθηναϊκή Δημοκρατία). Το εκνευριστικό είναι η απλοϊκότητα με την οποία ως Πολίτες προσεγγίζουμε και απλοποιούμε τα πράγματα στην Ελλάδα, απενοχοποιώντας πρώτα από όλα τον εαυτό μας. Για όλα φταίνε οι πολιτικοί... και εάν φταίμε και εμείς λίγο είναι γιατί αυτοί μας κάνανε έτσι και δεν φέρουμε καμία ευθύνη. Όταν έφυγα θυμάμαι για σπουδές στην Αμερική έπρεπε να είσαι γιατρός 30 χρόνια για να οδηγείς Mercedes. Όταν γύρισα, η χρονολογία δεν έχει σημασία, υπήρχαν περισσότερες Porsche και BMW από ότι στην Νέα Υόρκη (και 2-3 Lamborghini). Δύο οι πιθανές εξηγήσεις, ή οι πολιτικοί οδηγούνε πλέον μόνοι τους, ἠ η παραγωγικότητα είχε φτάσει στα ύψη.

Το βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους

και με ελληνικούς υπότιτλους

Αντιγνώση, Τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού - Λιλή Ζωγράφου, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

2010-05-08T08:38:00.002-04:00

Η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε ως ιδεαλιστική φιλοσοφία για να κρατήσει τις λαϊκές μάζες μακρυά από την αμφισβήτηση της άρχουσας τάξης. Το ίδιο ισχύει και για την ψευδο-φιλοσοφία (κατά την συγγραφέα) της Πλατωνικής Σχολής η οποία με την εισαγωγή θεοκρατικών δεισιδαιμονιών προσπαθεί να καταλύσει την Δημοκρατία. Ο ίδιος ο Ιησούς εγκαινίασε την συνειδητή πάλη των τάξεων αντιπροσωπεύοντας το λαϊκό κίνημα της εποχής. Ο “πράκτορας” Παύλος μέσω του Χριστιανισμού το “ξεκοίλιασε” και το χρησιμοποίησε για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του Ιερατείου και της άρχουσας τάξης των Φαρισαίων. Οι Εβραίοι βαθύτατα επηρεασμένοι από τον Ελληνισμό μετά την εξάπλωσή του στην Μεσόγειο και την Ανατολή κατά την Ελληνιστική περίοδο (323-23 π.χ.) θα εισαγάγουν μια νέα θρησκεία. Ο Χριστιανισμός είναι το τέχνασμα της Άρχουσας τάξης, η αντεπανάσταση εναντίων του κινδύνου που προκύπτει από την αφύπνιση της μάζας.

Ο Χριστιανισμός απορρίπτει τον προβληματισμό για να αποκλείσει τους κινδύνους που εγκυμονεί για την ανθρωπότητα με σκοπό να την οδηγήσει στον σκοταδισμό του μεσαίωνα. Ενώ τα παραδοσιακά φιλοσοφικά συστήματα αναζητούν και διδάσκουν μια γνώση θεμελιωμένη στη λογική, ο Χριστιανισμός όπως και ο Ιουδαϊσμός που τον γέννησε, απαιτούν μία τυφλή πίστη, χωρίς αποδείξεις και λογικές βάσεις. Είναι αφελές να ταυτίζουμε τον Ιησού με τον Χριστιανισμό. Ο Χριστιανισμός δεν είναι θρησκεία αλλά πολιτική ιδεολογία κατοχύρωσης συμφερόντων.

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να ήταν η περίληψη, η βασική έννοια, η ραχοκοκαλιά του βιβλίου. Τα ιστορικά γεγονότα που αναφέρονται και στα οποία στηρίχθηκε η έρευνα της συγγραφέως είναι αμέτρητα, όσα και τα ευνάσματα που σου δίνει να κατεβάσεις και να ξεφυλλίσεις βιβλία και να ανατρέξεις σε πηγές στο διαδίκτυο και σε ότι άλλο μπορείς για περισσότερες πληροφορίες. Εκ πρώτης όψεως το βιβλίο είναι πολύ “βολικό” σε όποιον σκοπεύει να επιτεθεί στον Χριστιανισμό, στον Πλάτωνα, στους Εβραίους, στους Ρωμαίους κ.α. Είναι όμως φανερό από το κείμενο ότι πολλές φορές η συγγραφέας οδηγείται σε αυθαίρετα ή βεβιασμένα συμπεράσματα που είτε δεν τεκμηριώνονται επαρκώς ή ιστορικά γεγονότα χρησιμοποιούνται μονομερώς χωρίς περαιτέρω έρευνα για να στηρίξουν μια κατηγορία, μια άποψη. Θα μπορούσα να πω ότι το βιβλίο είναι κακογραμμένο καθώς η συγγραφέας αρκετές φορές επαναλαμβάνεται κουραστικά, δίνοντας την εντύπωση ότι τα κεφάλαια γράφτηκαν με μεγάλη χρονική διάρκεια μεταξύ τους, ξαναγυρίζοντας στα ίδια και στα ίδια και μακραίνοντας την αφήγηση χωρίς νόημα με αποτέλεσμα αρκετές φορές περισσότερο να μπερδεύει παρά να αναλύει και να τεκμηριώνει τις απόψεις της. Παρότι δεν υιοθετώ τις περισσότερες από τις απόψεις της, το κεντρικό νόημα του βιβλίου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Ποίο είναι αυτό και ποία τα σημεία που διαφωνώ με την Λιλή Ζωγράφου θα τα δούμε παρακάτω.

Το εύλογο ερώτημα είναι πώς και γιατί διεισδύει η Εβραϊκή ιστορία σε μια Ελλάδα που τα εννέα δέκατα των κατοίκων της αγνοούν την δική τους ιστορία ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό των μαθητών της Μέσης Εκπαίδευσης αντιπαθούν το ίδιο το μάθημα της Ιστορίας μας. Όποιος νομίζει ότι η συμμορία Ρεπούση, Δραγώνα και Σία είναι καινούργιο προϊόν είναι βαθιά νυχτωμένος. Όταν το 1971 ο Phillip Sherrard κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Δοκίμια για τον Νέο Ελληνισμό" στο οποίο δογματικά και a priori υποστηρίζει ότι οι (νέο)Έλληνες δεν είναι Έλληνες και η Ελλάδα δεν είναι Ελλάδα, ο εκδοτικός οίκος “Σύνορο” έσπευσε να το μεταφράσει και να το εκδώσει με την δικαιολογία (κατά τα λεγόμενα της Λιλής Ζωγράφου) ότι προσπαθούν να καταπολεμήσουν την προγονοπληξία. Πόσοι σήμερα στην Ελλάδα αγωνίζονται να καταπολεμήσουν την προγονοπληξία, την πατριδολαγνεία, τον εθνικισμό. Εκδότες, επιστήμονες και θεολόγοι απορρίπτουν την Εθνική μας υπόσταση και υιοθετούν την Χριστιανική ιδεολογία”. Πόσο επίκαιρη είναι αυτή η διαπίστωση 27 χρόνια μετά από την πρώτη έκδοση του βιβλίου...

Το μίσος εναντίων των Ελλήνων
Ο πόλεμος εναντίων των ειδωλολατρών Ελλήνων άρχισε πολύ νωρίς, πριν ακόμα και από τους Ρωμαίους και το Βυζάντιο, περίπου τον 3ο αιώνα π.χ. από τους Εβραίους κάτω από τον κίνδυνο της αφομοίωσης και της αλλοτρίωσης του εβραϊκού στοιχείου στις εξελληνισμένες εβραϊκές παροικίες της Αλεξάνδρειας, Αντιόχειας, Παλαιστίνης κλπ (αποτέλεσμα της επεκτατικής επιχειρηματικότητας του Μέγα Αλέξανδρου, της μετανάστευσης των Ελλήνων και τη δημιουργία νέων ακμάζοντων Ελληνικών κέντρων στην Αίγυπτο και την Ασία). Ο Εβραϊκός κλήρος είναι μία κληρονομική αριστοκρατία που στραγγίζει το λαό με κάθε είδους, υπό την εντολή του θεού, θρησκευτικά μεταμφιεσμένες, φορολογίες. Το Ιερατείο είναι ο φυσικός κληρονόμος του Μωυσή, άρα η αμφισβήτησή του σημαίνει και αμφισβήτηση του ίδιου του Θεού. Η προσπάθεια του να κουμαντάρεις τον εξαθλιωμένο λαό και να τον έχεις σκλαβωμένο μέσω του φόβου είναι πρωταρχικής σημασίας και η θρησκεία τους εξασφαλίζει τα προς το ζείν. Η Ελληνική όμως φιλοσοφία και σκέψη όπου οι θεοί δεν ανακατεύονται με τα κοινά, αδυνατούν να σώσουν το κόσμο και επεμβαίνουν μόνο όταν ζημιωθούν, απειλεί να σπάσει την πειθαρχία των Εβραίων πιστών οι οποίοι παύουν να είναι συνεπείς προς τις θεϊκές εντολές και τις οικονομικές υποχρεώσεις τους απέναντι στον Ναό. Οι Εβραίοι, απομονωμένοι και προσκολλημένοι στους άτεγκτους θρησκευτικούς τους νόμους που δεν αμφισβητούνται και μένουν αναλλοίωτοι για αιώνες, θα μεταβιβάσουν στης επόμενες γενεές τον θρησκευτικό φανατισμό σαν ιερή παρακαταθήκη ιερού χαρακτήρα. Για τον Εβραϊκό λαό της διασποράς η θρησκεία είναι ο μόνος συνδετικός κρίκος και το πιστοποιητικό της ομοιογένειας της φυλής και της Εβραϊκής εθνότητας. Ο Έλληνας λοιπόν κατά συνέπεια γίνεται ο επίσημος εχθρός των Εβραίων.

Η Εβραική κουλτούρα και η μετάφραση της Βίβλου
Ο Εβραϊκός λαός είναι εντελώς αμόρφωτος, με χαμηλό πολιτιστικό και πνευματικό επίπεδο και μηδενική προσφορά στον ανθρώπινο πολιτισμό. Η αποκλειστική του και μόνο κουλτούρα είναι θρησκευτική και το μόνο που έχει να επιδείξει ο πολιτισμός τους είναι 22 θρησκευτικά βιβλία, 5 του Μωυσή, 13 των προφητών και 4 ψαλμών και παροιμιών, όλα γραμμένα από ιερείς, γεμάτα από απειλές και κατάρες. Ο Ιώσηπος μάλιστα περηφανεύεται ότι στα βιβλία αυτά, σε αντίθεση με τα χιλιάδες Ελληνικά φιλοσοφικά συγγράμματα, δεν υπάρχει καμία αντίφαση αφού το δικαίωμα της γραφής δεν επιτρέπεται στον καθένα αλλά είναι καθήκον των προφητών και μόνο. Τον 3ο αιώνα π.χ. αποφασίζεται η μετάφραση της Παλαιάς διαθήκης στην Ελληνική γλώσσα η οποία και ανατίθεται σε 70 ελληνόφωνους Εβραίους και θα ολοκληρωθεί τον 1ο αιώνα π.χ. Σωρεία άλλων συγγραμμάτων θα κυκλοφορήσει στην Ελληνική, άλλα γραμμένα από Εβραίους και άλλα από τυχόν ειδωλολάτρες που στην πραγματικότητα είναι επίσης Εβραίοι. Η Βίβλος μεταφρασμένη στα Ελληνικά θα γίνει όργανο θρησκευτικής προπαγάνδας, θα υιοθετηθεί αμέσως από όλες τις Εβραϊκές κοινότητες της διασποράς και ο Εβραίος θα έχει για πρώτη φορά να επιδείξει και αυτός την αποκλειστική του φιλοσοφία απέναντι στους Έλληνες. Με αυτόν τον τρόπο ο Ιουδαϊσμός θα διαδοθεί στον Ελληνόφωνο κόσμο και θα γίνει ελκυστικός χάρη στο αίσθημα ασφάλειας που δημιουργεί σαν κάστα. Όσοι Εβραίοι λοιπόν απορροφώνται από τον Ελληνικό πολιτισμό, άλλοι τόσοι «ειδωλολάτρες» προσχωρούν στον Ιουδαϊσμό με σκοπό όχι μόνο την υποστήριξη και την απολαβή των προνομίων της πανίσχυρης αυτής οικονομικά τάξης αλλά και με σκοπό να επωφεληθούν από τον Μεσσία που θα έρθει να σώσει τους Εβραίους.

Οι Ζηλωτές
Οι πρώτοι μου θα απειλήσουν τις Αρχές και την οικονομική τάξη της Παλαιστίνης ήταν οι Ζηλωτές, μἰα από τις 4 Ιουδαϊκές αιρέσεις (Φαρισαίοι, Σαδδουκαίοι και Εσσαίοι οι υπόλοιπες τρεις), οι αντάρτες μαχητές των πόλεων εκείνης της εποχής που αντιπροσώπευαν τον εξαθλιωμένο λαό. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελούσαν το μαχητικό τμήμα των Εσσαίων. Το 4 μ.χ. δύο χιλιάδες από αυτούς σταυρώθηκαν, προφανώς με την έγκριση του Ιερατείου που ανέθεσε στους Ρωμαίους την εκκαθαριστική επιχείρηση εναντίων τους. Η λαϊκή εξέγερση όμως συνεχίστηκε, ακόμα και μετά τον θάνατο του Ιησού, με αποτέλεσμα την επανάσταση του 67 μ.χ και την ισοπέδωση της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους. Για την ανταρσία αυτή εναντίων του Ιερατείου θα θεωρηθεί υπεύθυνη η Ελληνική κουλτούρα και η καταστρεπτική επιρροή της φιλοσοφικής σκέψης στις μάζες. Το Ιερατείο κατά την επανάσταση του 67 μ.χ. αποφασισμένο να μην αφήσει να επικρατήσουν οι Ζηλωτές θα ζητήσει την συμπαράσταση των Ρωμαϊκών λεγεωνών οι οποίες και θα ισοπεδώσουν την Ιερουσαλήμ. Οι κυνηγημένοι Εβραίοι θα προσκολληθούν στους Χριστιανικούς πυρήνες στα μέρη που υπήρχαν Εβραίοι της διασποράς. Εφόσον οι “επαναστάτες” νεωτεριστές (Ζηλωτές) ήταν ποτισμένοι με το Ελληνικό πνεύμα και η Ιερουσαλήμ, η πόλη-μάνα του Ιουδαϊσμού ισοπεδώθηκε, το μίσος τους εναντίων των Ελλήνων θα φουντώσει.

Οι Εσσαίοι
Ο Εσσαισμός είναι μία θεολογικο-κοινωνική ιδεολογία βαθύτατα επηρεασμένη από τον Επικουρισμό όπου η ηθική των Ορφικών γεννά κάτω από ορισμένες συνθήκες θεμελιακές ηθικές αξίες. Η οργάνωση των Εσσαίων έχει ως σκοπό την αποκατάσταση της ηθικής και θρησκευτικής τάξης στο Ισραήλ. Παρότι οι θεολόγοι αρνούνται τα πάντα για αυτήν την οργάνωση αντλούμε πολλές πληροφορίες για το κοινόβιο των Εσσαίων από του παπύρους του Qumran που βρέθηκαν το 1947 σε μια σπηλιά από ένα Βεδουίνο (http://el.wikipedia.org/wiki/Χειρόγραφα_της_Νεκράς_Θάλασσας). Ζούνε απομονωμένοι στην έρημο και έχουν πλήρη οικονομική ανεξαρτησία. Η ύπαρξή τους παρέμενε μυστική για πολύ καιρό και οι όρκοι τους είναι τόσο δεσμευτικοί ώστε οι “τελετές” τους περιορίζονται μόνο στους μυημένους του κοινοβίου. Από τους παπύρους φαίνεται ότι είχαν προβλήματα ιεραρχικής οργάνωσης επειδή τα μέλη τους ήταν αμόρφωτα καθώς δεχόντουσαν κάθε καταπιεσμένο και αγανακτισμένο από το Ιερατείο (το οποίο όμως έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό πώς επίσημη Παλαιστινιακή Αρχή αγνοεί την ύπαρξη αυτής της οργάνωσης μέχρι την εμφάνιση του Ιησού).
Η πειθαρχία και η υποταγή στον κανονισμό του κοινοβίου είναι πρωταρχικής σημασίας, οι κανόνες είναι αυστηρότατοι και η ζωή τους διαφέρει ριζικά από την θρησκευτική και κοινωνική ζωή των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων. Βασικό στοιχείο η κοινοκτημοσύνη (προφανώς βασισμένη στον Πλάτωνα όπου επεκτείνεται μέχρι και στις γυναίκες καθώς ο γάμος θεωρείται δουλεία) όπου τα αγαθά είναι κοινά και κανείς δεν έχει τίποτα δικό του. Οι βασικές τους αρχές, κατάργηση της ιδιοκτησίας, ισότητα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, αποτελούν πραγματική επανάσταση για την Εβραϊκή νοοτροπία. Αναπτύσσονται σε μια κοινωνικοπολιτική στερεά οργάνωση με αρχές, κανονισμούς και επίσημο πρόγραμμα και αρχίζουν την προπαγάνδα της ισότητας με τον Πρόδρομο Ιωάννη και μετέπειτα με τον Ιησού.

Ο Ιησούς και η απόκρυψη της ταξικής του καταγωγής.
Η θεοκρατία, η θρησκοληψία και ο υστερικός Μεσσιανισμός κυριαρχούν στο λαό από πολύ πριν έως και πολύ μετά την εμφάνιση του Ιησού. Το Ιερατείο λοιπόν θα προσπαθήσει να το εκμεταλλευτεί με την κατασκευή μίας νέας θρησκείας. Η Εσσαική ιδεολογία του Ιησού πρέπει να διαστρεβλωθεί. Ο Εβραϊκός Κλήρος και οι Άρχοντες θα συνωμοτήσουν και θα οργανώσουν την απάτη του Θεού της αγάπης. Ο Ιησούς στην πραγματικότητα είναι ο πρώτος επίσημος εκπρόσωπος τις οργάνωσης των Εσσαίων. Στα λόγια και στα έργα του πάλευε για μία λαϊκή επανάσταση. Για να στεριώσει όμως το παραμύθι του Χριστιανισμού και να παρουσιαστεί ως ο απεσταλμένος του Θεού πρέπει πρώτα να αποκοπεί από το παρελθόν του και να αποκρυφτεί η πραγματική του ταυτότητα. Σκοπός είναι η παραμόρφωση του αληθινού του προσώπου και η απόκρυψη της ταξικής του προέλευσης. Παρότι ο Φίλων και ο Ιώσηπος περιλαμβάνουν τους Εσσαίους στις Εβραϊκές αιρέσεις δεν αναφέρονται πουθενά στα Ευαγγέλια. Ο ίδιος ο Ιωάννης ήτανε Εσσαίος ενώ οι μαθητές του Ιησού κατά συντριπτική πλειοψηφία ήταν Ζηλωτές, οι αληθινοί Ισραηλίτες, οι φτωχοί του Ισραήλ. Τα Εσσαικά στοιχεία στην ζωή και στη διδασκαλία του Ιησού είναι άπειρα, όπως για παράδειγμα το ότι απαγορεύεται ο όρκος, ο μυστικός δείπνος που είναι Τρίτη για να γιορταστεί το Πάσχα που πέφτει Τετάρτη, η βάπτιση και πλήθος άλλων στοιχείων είναι καθαρά Εσσαικές τελετουργίες.

Ο Ιησούς καταδικάστηκε από τις επίσημες Αρχές ως αναρχικός απεσταλμένος των Εσσαίων. Το ότι παρουσιάστηκε σαν Μεσσίας ήτανε η αφορμή και όχι η αιτία για να σταυρωθεί. Ο Ιησούς ποτέ δεν συνδέθηκε με θρησκευτικό πρόσωπο στην αντίληψη του Εβραϊκού λαού. Οι όμοιοί του δεν μπόρεσαν ποτέ να τον δουν σαν ηγέτη. Ένας φτωχός σαν και αυτούς δεν θα μπορούσε ποτέ να ηγηθεί. Κανένας δεν τον πίστεψε σαν Μεσσία όσο ζούσε. Ο γιος του μαραγκού αναρωτιούνται? Μετατράπηκε σε Μεσσίας πολύ αργότερα από τους Εβραίους με σκοπό τον σκοταδισμό και την ανάπτυξη του Χριστιανισμού. Τα Ευαγγέλια που παρουσιάζουν πλήθος αντιφάσεων μεταξύ τους λόγο των αμέτρητων παρεμβάσεων που έχουν υποστεί, παραποιήθηκαν για να παρουσιαστεί ότι οι άνθρωποι της εποχής τον βλέπανε σαν Μεσσία.

Η Παναγία Μαρία κατά τους 4 πρώτους αιώνες, βεβαιωμένη ιστορικά μητέρα του Ιησού, θα εξαφανιστεί από το επίσημο προσκήνιο για να αμφισβητηθεί η ταξική καταγωγή του. Πρέπει να απόσυνδεθεί απο την ταπεινή καταγωγή του αλλά και από το Εσσαικό κίνημα. Στα αρχαιότερα χριστιανικά κείμενα δεν υπάρχει αναφορά στην Παναγία. Η πρόθεση εκτόπισης της γυναίκας είναι σαφέστατη. Σε αντίθεση με την Ελληνική θρησκεία που η ιέρεια (Δήμητρα, Κυβέλη, Ίσιδα) αποτελεί πρωταρχικό ρόλο της οργάνωσης της ζωής, οι Εβραίοι προσπαθούν να προλάβουν την εισβολή της ειδωλολάτρισσας γυναίκας στον Χριστιανικό μύθο που δημιουργούν. Η γυναίκα γίνεται ο αντίπαλος του Χριστιανισμού και εισάγεται ο μύθος του κρίνου και του αρχάγγελου. Η Μαρία θα τιμάται αλλά η Αγία Τριάδα θα λατρεύεται. Καθιερώνεται ο Υιός ο Μονογενής (προφανώς από τον Ησίοδο και την Εκάτη που ήταν γεννημένη από μητέρα μόνο;). Το «μέγιστο» αυτό ζήτημα της Μαρίας θα κρατήσει απασχολημένα τα πατριαρχεία για 16 αιώνες με οικουμενικές συνόδους ενώ ο υπόλοιπος κόσμος βουλιάζει στον σκοταδισμό. Η γυναίκα θα παίξει στις γραφές το ρόλο της κατηγορουμένης σαν την Εύα.

Τα διδάγματά του Παύλου έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτά του Ιησού. Δεν υπάρχει αναφορά στα Βιβλικά κείμενα για ανάσταση νεκρών. Η Δευτέρα Παρουσία αποτελεί φανερά την μετάθεση των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και επιθυμιών για την χαλιναγώγηση του λαού. Ο Ιησούς προσπαθεί να διαφωτίσει ανθρώπους με κατώτατο έως ανύπαρκτο πνευματικό επίπεδο, θα διαλέξει του μαθητές τους από τα κατώτερα αμόρφωτα στρώματα, στους ama-ha-hares. Αυτός είναι και ο λόγος που χρησιμοποιεί παραβολές για να γίνει κατανοητός. Ο Παύλος θα το διαστρεβλώσει και θα ισχυριστεί ότι η αγραμματοσύνη τους θα τους εξασφαλίσει την σωτηρία και την εύνοια του θεού και ότι ο κόσμος θα πρέπει να παραμείνει όπως έχει μιας και είναι φτιαγμένος με σοφία.Ο δούλος θεωρείται ελεύθερος από τον Ιησού ενώ για τον Παύλο ελεύθερος είναι ο δούλος του Χριστού. Το κύρος του Παύλου θα κλονιστεί αργότερα λόγο της αγραμματοσύνης των μαθητών του και η Εκκλησία θα επικαλεστεί την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος που θα τους μεταστοιχειώσει σε πάνσοφους σοφιστές.

Ο θάνατος του Ιησού τελικά δεν είχε κανένα αποτέλεσμα καθώς ο Εβραϊσμός συνέχισε να εξαπλώνεται σε πόλεις και χωριά.

Ο Παύλος
Ο Παύλος παρουσιάζεται στο βιβλίο ως χαφιές των Φαρισαίων όπου χρησιμοποιήθηκε για να στρεβλώσει τα διδάγματα του επαναστάτη Ιησού και να καθιερώσει την νέα θρησκεία. Εμφανίζεται στο προσκήνιο μετά τον θάνατο του Ιησού, είναι αστός Φαρισαίος με υπηκοότητα Ρωμαίου πολίτη. Όπως αναφέρεται στις “Πράξεις” θα ξεκινήσει για την Δαμασκό με σκοπό να συλλάβει όσους οπαδούς του Ιησού μπορέσει. Στο δρόμο όμως γίνεται το μεγάλο “θαύμα”, προσκολλάται στο Χριστιανισμό και μεταβάλλεται σε ένθερμο υποστηρικτή του. Οι Άρχοντες όμως, αντίθετα με τον Ιησού, τον αφήνουν να δρα ελεύθερα χωρίς να διώκεται. Ποτέ δεν κυνηγήθηκε από την επίσημη Εβραϊκή ηγεσία, το Ιερατείο. Η δράση του δεν ανακόπτεται από κανέναν, διδάσκει ελεύθερα και οργανώνει κοινόβια ακόμα και μέσα στη Ρώμη που απαγορεύεται κάθε μορφή οργάνωσης.

Ξεκινάει να διακηρύσσει τον Χριστιανισμό μέσα στις συναγωγές όπου κάποιοι Εβραίοι θα τον ακολουθήσουν και θα γίνουν οι πρώτοι χριστιανοί. Οι φανατικοί και δογματικοί όμως Ιουδαίοι, Ζηλωτές, Σαδδουκαίοι, Σαμαρείτες εκτός από τους Φαρισαίους δεν επιδέχονται νεωτερισμούς στον Ιαχβισμό τους. Οι Εσσαίοι θεωρούν ότι παραποιεί και διαστρεβλώνει την διδασκαλία-φιλοσοφία του Ιησού και άρα την ιδεολογία του Εσσαικού κινήματος. Όταν τελικά συλλαμβάνεται στην Παλαιστίνη επεμβαίνουν οι Ρωμαϊκές αρχές και τον διασώσουν από τα μαινόμενα πλήθη και τους Ζηλωτές που τον προσπαθούν να τον λιντσάρουν Θα κρατηθεί 2 χρόνια στην Καισαρεία όπου και απαγορεύεται η είσοδος Εβραίων ενώ η δίκη του αναβάλλεται συνεχώς. Για να φυγαδευτεί στην Ρώμη χωρίς να προκαλέσουν το Ιουδαϊκό κόσμο, θα επινοηθεί το σχέδιο της εκδίκασής του ως Ρωμαίου πολίτη από τον Καίσαρα. Φτάνοντας όμως στην Ρώμη δεν φυλακίστηκε ποτέ σαν υπόδικος και δύο χρόνια αργότερα τα ίχνη του χάνονται παντελώς μετά από την πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.χ. (κατά κάποιους αποκεφαλίστηκε).

Πως επιβλήθηκε ο Χριστιανισμός
Το οξύμωρο είναι ότι η Χριστιανική θρησκεία ενώ γεννήθηκε στην αγκαλιά του Ιουδαϊσμού από το Ιερατείο και τους Άρχοντες, τους Φαρισαίους για να χαλιναγωγήσει τις μάζες, διώχτηκε από τον ίδιο τον Ιουδαϊκό λαό και έγινε αποδεκτή αντίθετα από τα περισσότερα μέλη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αρχικά απευθύνεται στους εξελληνισμένους Εβραίους οι οποίοι και θα αποτελέσουν τον πυρήνα των πρώτων Χριστιανικών κοινοτήτων. Όπως περιγράφει ο Τάκιτος έφτασαν να δέχονται από τους χειρότερους των ανθρώπων στην θρησκεία τους με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο πλούτος τους και η αλληλεγγύη μεταξύ τους αλλά και η εχθρότητα προς οποιονδήποτε άλλο. Η απώθηση που προκαλούν στον Ελληνορωμαϊκό κόσμο θα αποτελέσει την πρώτη μορφή αντισημιτισμού που τελικά θα οδηγήσει στην επανάσταση του 167 π.χ. με αρχηγούς τους Μακκαβαίους και την δημιουργία ανεξάρτητου ιουδαϊκού κράτους. Το Μεσσιανικό μήνυμα σε συνδυασμό με τον εξαθλιωμένο από την αποτυχημένη πολιτική της Ρώμης λαό θα κατακλύσει τον κόσμο και θα προετοιμάσει το έδαφος για μια νέα θρησκεία. Οι ίδιες οι μάζες απεγνωσμένα ψάχνουν τον Μεσσία που θα τους απαλλάξει από την ευθύνη του εαυτού τους, θα καταπολεμήσει την αδικία και θα αποκαταστήσει την ισότητα.

Αρχικά οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να επιβάλλουν την αυτοκρατορική θρησκεία σε όλα τα μέλη της Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένου και τους Εβραίους. Το 49 μ.χ. ο Κλαύδιος θα κυνηγήσει από την Ρώμη Εβραίους και Χριστιανούς. Πλήθος άλλων διωγμών θα ακολουθήσει, Ο Ρωμαϊκός όμως Ιμπεριαλισμός που κατά τον 3ο αιώνα έχει εξαθλιώσει τους καταχτημένους που κολυμπούν στην αμάθεια και στην δεισιδαιμονία θα βοηθήσει στην εξάπλωση της νέας θρησκείας. Ο Χριστιανισμός βρίσκει τελικά πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθεί.

Ο αγώνας εναντίων του Ελληνισμού θα χαρακτηριστεί ως αγώνας ενάντια στην διαφθορά των ειδωλολατρών. Το 356 μ.χ ο Κωνστάντιος θα υπογράψει νόμο με τον οποίο διατάσσει το κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών σε όλες της πόλεις. Για τους παραβάτες προβλέπεται μέχρι και η ποινή του θανάτου. Το 381 μ.χ. ένας άλλος νόμος στερεί τα πολιτικά δικαιώματα από τους Χριστιανούς που επέστρεφαν στον “ειδωλολατρισμό”. Η ολοκληρωτική απαγόρευση του ειδωλολατρισμού έρχεται με ένα νέο νόμο το 392 μ.χ που προβλέπει πρόστιμα και δημεύσεις περιουσιών για τους παραβάτες. Ο Χριστιανισμός είναι πλέον πολιτική εξουσία και εκδίδει νόμους. Οι εξαθλιωμένες μάζες κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια μπορεί να προσχώρησαν γιατί είδαν μια ελπίδα σωτηρίας από την μιζέρια τους. Μετά όμως από τους τόσους αιώνες δεν άλλαξε τίποτα και μάλλον τα πράγματα είναι και χειρότερα. Μόνο η θανατική ποινή μπορεί πλέον να τους κρατήσει στον Χριστιανισμό. Γεγονότα σαν και αυτά αποδεικνύουν ότι ο ειδωλολατρικός κόσμος δεν προσχώρησε στον Χριστιανισμό κατά χιλιάδες με την θέλησή του, όπως πολλοί υποστηρίζουν, αλλά επιβλήθηκε σαν θρησκεία.

Το Βυζάντιο και ο ρόλος του
Το Βυζάντιο στην αρχή θα πολεμήσει τον Ελληνισμό με επεμβάσεις όπως το κλείσιμο της Ακαδημίας τον 6ο μ,χ αιώνα από τον Ιουστινιανό. Η ζωή στην Αθήνα νεκρώνει. Εκείνη την εποχή η Ευρώπη κολυμπούσε στην βαρβαρότητα και ο πρωτογονισμός του Παύλου έβρισκε πρόσφορο έδαφος. Η πρόσβαση στον Χριστιανισμό ήταν λοιπόν για αυτούς τους λαούς ένα πολιτισμικό βήμα. Η εθνική λοιπόν υπόσταση αρκετών Ευρωπαϊκών λαών θα ταυτιστεί με την θρησκευτική καθώς οι χώρες χωρίς ιστορικό παρελθόν αφομοίωσαν τον Χριστιανισμό. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για τον Έλληνα που ποτέ δεν υπήρξε Χριστιανός. Η ανωτερότητα της Ελληνικής παιδείας θα γίνει η πηγή του Βυζαντινού πολιτισμού.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το Βυζάντιο ένιωθε αποστροφή για τους Έλληνες και οτιδήποτε Ελληνικό. Ανάμεσα όμως στο Βυζάντιο και στον Ελληνισμό υπάρχει μία γενεαλογική σχέση, μία βαθύτατη ομοιογένεια ουσίας καθώς ο Ελληνισμός και ο Ρωμαϊκός πολιτισμός αναμιγνύονται στο Βυζαντινό έδαφος. Ένα Ρωμαϊκό κράτος με Ελληνική κουλτούρα. Οι μεγαλύτεροι πατέρες της ορθοδοξίας, ο Άγιος Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης και άλλοι σπούδασαν ακόμα και στον 4ο αιώνα μ.χ. στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο το οποίο ανακαινήστηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο μετά την καταστροφή του από τον Σύλλα το 86 π.χ. Παρότι όμως η Βυζαντινή Εκκλησία οικειοποιείται τις βάσεις των ιδεών της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας θα διαπράξει έναν αμείλικτο διωγμό εναντίων των “ειδωλολατρικών” Ελλήνων και θα καταστρέψει μνημεία, βιβλιοθήκες και ολόκληρα κέντρα του Ελληνισμού. Το ίδιο έκαναν πρωτύτερα και οι Ρωμαίοι των οποίων καμία σχεδόν πλευρά της πολιτιστικής τους ζωής δεν είχε μείνει ανέγγιχτη από την Ελληνική επίδραση. Οι μεγάλοι της σοφοί και ποιητές ήταν λογοκλόποι των Ελλήνων. Ήταν φυσικό λοιπόν η Ρώμη να αμφισβητήσει την εξάρτησή της από έναν ανώτερο αλλά ξένο πολιτισμό.

Ο μορφωμένος κόσμος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας με τον καιρό θα διαβρώσει τον Χριστιανισμό και θα δημιουργήσει αυτό που θα γίνει αργότερα το Βυζάντιο και ο πολιτισμός του. Ο Βυζαντινός κόσμος φοβούμενος την παρακμή θα οικειοποιηθεί τον Ελληνισμό και θα διεκδικήσει την κληρονομιά του, Το βασικό χαρακτηριστικό της πνευματικής ζωής του Βυζαντίου είναι η ανανέωση του ενδιαφέροντος για την Ελληνική αρχαιότητα. Οι αρχές του αρχαίου κόσμου δεν είναι πια ασυμβίβαστες με τον Χριστιανισμό αλλά απαραίτητο συμπλήρωμα της διδασκαλίας του. Η έννοια που δίνεται στην λέξη Έλληνας αποκαθίσταται και από ειδωλολάτρης και παγανιστής συνδέεται και πάλι με τον αρχαίο πολιτισμό και την παιδεία. Η Ελληνικότητά και η Ορθοδοξία αποτελούν ανεκτίμητα αγαθά για τους Βυζαντινούς.

Ο Εξελληνισμός της Ανατολής συνεχίζεται με τον Θεοδόσιο Β και ιδρύεται το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Το Βυζάντιο όμως είναι εδαφικά Ελλάδα και δεν παύει να ενδιαφέρει τους Λατίνους. Η απέχθεια του Παπικού Λατινικού κόσμου για κάθε τι Ελληνικό θα στραφεί προς το Βυζάντιο το οποίο και το λιγουρεύεται μετά την σύντομη κατοχή της Πόλης από τους Ενετούς το 1204. Μην ξεχνάμε ότι η Αναγέννηση συμπίπτει με την πτώση της Πόλης το 1453 και την φυγή των ευκατάστατων και δημιουργημένων στην Ιταλία. Κερδισμένος για ακόμα μία φορά θα βγει ο Εβραιοκρατούμενος Χριστιανισμός του Πάπα.

Αντί επιλόγου
Όπως προανέφερα το βιβλίο παρουσιάζει πολλές αντιφάσεις και ανακρίβειες. Αυτή που μου έκανε περισσότερο εντύπωση είναι η αναφορά στον Ηρώδη. Κατά την συγγραφέα ο Ηρώδης δεν θα μπορούσε ποτέ να δώσει την διαταγή της σφαγής των νηπίων πολύ απλά γιατί ... πέθανε το 4 π.χ. και άρα ο Χριστιανικός μύθος καταρρέει! Αντιγράφω από τον ιστιολόγιο http://antiairetikos.blogspot.com/2009/05/blog-post_31.html

Αν έκανε όμως το κόπο ν’ ανοίξει τα Ευαγγέλια και συγκεκριμένα το κατά Λουκά, κεφάλαιο 2, στίχοι 1 – 8, θα έβλεπε ότι οι Ευαγγελιστές πουθενά δεν ισχυρίζονται ότι ο Χριστός γεννήθηκε το έτος 1 μ.Χ., αλλά ότι γεννήθηκε «επί Καίσαρος Αυγούστου και βασιλεύοντος στην Συρία (όπου ανήκε η Ιουδαία) ο Κυρήνιος». Ας δούμε όμως τι λέει και η επιστήμη για την γέννηση του Χριστού καθώς και την καθιέρωση της Χριστιανικής χρονολογίας που ισχύει σήμερα: «Με το έργο του αυτό «Cyclus decem novennalis» ο Διονύσιος έμεινε στην ιστορία ως χρονολόγος, γιατί σημείωσε στους πίνακές του τα έτη βάσει της χρονολογίας από τη γέννηση του Ιησού Χριστού αντί της χρονολόγησης που επικρατούσε μέχρι τότε στη Δύση από κτίσεως Ρώμης ή από τον Διοκλητιανό (284 – 305 μ. Χ.). Έτος γέννησης του Χριστού ο Διονύσιος τοποθετούσε το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης. Ήταν όμως εσφαλμένη η χρονολογία αυτή κατά 5 έτη, διότι ο Χριστός γεννήθηκε το έτος 749 από κτίσεως Ρώμης. Το σφάλμα αυτό στη χρονολόγηση του Διονυσίου διαιωνίζεται μέχρι σήμερα στην ιστορία.»[Πάπυρους Λαρούς Μπριτάννικα τόμος 17, σελίδες 538 – 539, λήμμα Διονύσιος ο Μικρός (Exiguus)]. Όπως διαπιστώνουμε λοιπόν η γέννηση του Χριστού τοποθετείται το 5 π.Χ., οπότε όλα αυτά που ισχυρίζεται η Λιλή Ζωγράφου είναι απλά κακοήθειες.

Ένα δεύτερο σημείο, χαρακτηριστικό της ατεκμηρίωτης παράθεσης απόψεων της συγγραφέως, που θα ήθελα να σταθώ για λίγο (γιατί πραγματικά θα χρειαζόντουσαν ώρες και μέρες λεπτομερής ανάλυσης) είναι αυτό που η συγγραφέας αποκαλεί το “Προπατορικό αμάρτημα των Αρχαίων Ελλήνων”, σύμφωνα με το οποίο ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης θεωρούνται οι πρωτομάστορες της τεχνικής του ελέγχου που ασκεί η Πολιτεία πάνω στις μάζες μέσα από την πολιτική θρησκεία, Ο Πλάτωνας μέσα από την ιδεαλιστική φιλοσοφία του θέλησε να διατηρήσει την παντοδυναμία της αριστοκρατικής άρχουσας τάξης και έθεσε τα θεμέλια για τα πρώτα απολυταρχικά αντιδημοκρατικά καθεστώτα (πράγματι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ήταν εχθροί της Δημοκρατίας, ζητούσαν όμως τον αποκλεισμό από την Πολιτεία των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων, την εποχή που η Αθήνα βγήκε χρεοκοπημένη από τον Πελοποννησιακό πόλεμο, αυτών που ήταν “έτοιμοι να πουλήσουν την Πόλη για μία δραχμή” και ήταν έρμαιο των δημαγωγών). Η άρχουσα τάξη λοιπόν τίναξε στον αέρα τον Ελληνικό πολιτισμό αναστέλλοντας την πορεία των νέων ιδεών ανοίγοντας άθελά της την πόρτα στην πανούκλα του Χριστιανισμού. Οι μεγάλοι φιλόσοφοι θέλουν τον κόσμο να παραμένει σταθερός και αμετάβλητος. Εναντιώνονται στο δρόμο που άνοιξαν οι Ίωνες φιλόσοφοι και συνέχισαν οι Σοφιστές προσπαθώντας να εξηγήσουν τον κόσμο με το λογικό και το φυσικό αίτιο. Η σύγκρουση ανάμεσα στο κίνημα των Ιώνων φυσικών και στην ιδεαλιστική φιλοσοφία οδήγησε στην ακμή και στη παρακμή του Ελληνικού κόσμου (βαρύγδουπη δήλωση εάν αναλογιστεί κανείς ότι ένας από του μεγαλύτερους προσωκρατικούς φιλόσοφους, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, βλέποντας ότι η Δημοκρατία συχνά καταλήγει στην αναρχία παραιτήθηκε από την εξέχουσα θέση που του έδινε η αριστοκρατική του καταγωγή μέσα στην Πόλη και αποτραβήχτηκε στο ιερό της Αρτέμιδος στην Έφεσο). Δημοκρατοποιούν την παιδεία και γυρνούν στις πόλεις διδάσκοντας δωρεάν, καθαρή επανάσταση για την εποχή (οι Σοφιστές όχι μόνο ήταν οπαδοί της Αριστοκρατίας, του πλούτου, του νόμου του ισχυρότερου, όχι μόνο έδιναν μαθήματα ρητορικής και πολιτικής έναντι αμοιβής, αλλά ο Πρωταγόρας μάλιστα ήταν ξακουστός για τα υψηλά του δίδακτρα. Η Παιδεία, εάν εξαιρέσουμε μερικούς “γραφικούς” όπως ο Σωκράτης δεν προσφέρθηκε ποτέ δωρεάν). Δεν είναι τυχαίο ότι τα συγγράμματα του Αντιφώντα εξαφανίστηκαν ενώ είχαμε την τύχη να βρούμε ακέραια τα σημαντικότερα έργα του Πλάτωνα καθώς στις αντιδημοκρατικές, αντιλαϊκές και φιλομοναρχικές θεωρίες του θα δομηθούν τα σημερινά ολιγαρχικά καθεστώτα. Οι πλάνες του βάρυναν την εξέλιξη της επιστήμης προσπαθώντας να πείσουν πως οι άνθρωποι δεν γεννήθηκαν ίσοι αλλά κάποιοι είναι κατώτεροι και ανεπίδεκτοι κάθε παιδείας και ευγένειας. Αντίθετα με τις αρτηριοσκληρωτικές θέσεις του Πυθαγόρα που ονειρευόταν μια ιεραρχημένη σε κάστες κοινωνία ο Επίκουρος μάζευε οπαδούς όχι μόνο από τους μορφωμένους αλλά και από τους τελείως αγράμματους. Οι πολίτες εμφανίζονται διψασμένοι για γνώση και από την άλλη η άρχουσα τάξη αγωνίζεται για την περιφρούρηση των κατακτημένων της (δεν είναι αστείο ότι οι κομουνιστικές ιδέες στηρίχθηκαν πάνω στην φιλοσοφία του Πλάτωνα;).

Τελικά αυτό που θα ήθελα να κρατήσω από αυτό το βιβλίο είναι το εξής...

Οι λαοί χαρακτηρίζονται από τους θεούς τους. Οι Έλληνες κατασκεύασαν έναν άνθρωπο, τον Προμηθέα, τον τραγικό ήρωα που περπατά ενάντια στη μοίρα του γνωρίζοντας ότι θα καταστραφεί, που νίκησε τον θεό για να καλυτερέψει τη ζωή των θνητών. Οι Εβραίοι κατασκεύασαν τον Μωυσή που σε συνεργασία με τον Ιαχβέ έφτιαξε τους νόμους αλυσίδες για να καταδυναστεύει τους ανθρώπους. ΟΙ Έλληνες κατά τον Ιώσηπο δεν γνώριζαν τη λέξη νόμος γιατί δεν αναφέρεται πουθενά στον Όμηρο !!! Ο Έλληνας ευθυτενής και περήφανος αντικρίζει τους θεούς του σε αντίθεση με την κυρτωμένη ράχη του Εβραίου μπροστά στο φόβο και στις προκαταλήψεις, βουτηγμένος στην άγνοια και το σκοτάδι, την ενοχή της ζωής και την απειλή της Δευτέρας Παρουσίας και της αμείλικτης Κρίσης. Οι θεοί προδίδουν την ποιότητα αυτών που τους δημιούργησαν.

Βέβηλα Kίβδηλα Σκύβαλα - Κώστας Ζουράρις, Εκδόσεις Αρμός.

2010-05-01T07:58:00.004-04:00

Το βιβλίο του Κώστα Ζουράρι, απάντηση στην Νατοκεμαλική συμμωρία της “Ιστορίας” για την ΣΤ'' Δημοτικού, είναι πλέον τόσο γνωστό όσο και ο ίδιος. Με την οξυδερκή παρατήρηση που τον διακρίνει αλλά και επιμονή αναδεικνύει αρκετές από τις “έξυπνα καμουφλαρισμένες πίσω από λέξεις” πονηριές που οι συγγραφείς του βιβλίου προσπαθούν να μεταδώσουν. Όπως περίπου είχε πει σε μία του συνέντευξη “όταν παραχωρείς λέξεις, παραχωρείς και κυριαρχικά δικαιώματα...”. Aνεξάρτητα εαν σου κάνει ο Ζουράρις η ὀχι, το βιβλίο του αυτό πρέπει να διαβαστεί ώστε να μπορέσεις να καταλάβεις το νόημα της παραπάνω του δήλωσης και το τρόπο με τον οποίο οι “συνοικιακοί” ιστορικοί προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την ιστορία και να περάσουν τα μηνύματά τους.

Εκεί που θα ήθελα όμως να σταθώ και να το αναμεταδώσω είναι ένα απόσπασμα από το κείμενο του πολιτικού μηχανικού, συγγραφέα και φίλου του Ζουράρι, Κρίτων Σαλπιγκτή, που συμπεριλαμβάνεται στο τέλος του βιβλίου.

“Αλλά ας θέσω, ως αριστερός, μερικά ερωτήματα, ειδικά ως προς τους νέας κοπής ανανεωτικούς και ριζοσπαστικούς αριστερούς. Σε εκείνους οι οποίοι βγάζουν σπυράκια όταν βγαίνουν στους δρόμους για τον όποιο λόγο οι Ελληνικές σημαίες. Που ψάχνουν να βρουν ωτοασπίδες όταν ακούγεται ο εθνικός ύμνος. Που θέλουν να καταργηθούν οι στρατιωτικές παρελάσεις κι επικροτούν τη μετατροπή του στρατού σε μισθοφορικού. Που αρχίζουν να κρίνουν σιγά-σιγά σαν εθνικιστές τον Σολωμό, τον Παλαμά, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Ρίτσο, και να ομιλούν δημοσίως περί αθεράπευτης νεκροφιλίας του έργου τους, γίνονται έξαλλοι με λέξεις όπως το Έθνος και ο πατριωτισμός και προτιμούν αντ'ἀυτών άλλες... αμερόληπτες, όπως το “κατασκεύασμα” και η πατριδολαγνεία.

Τα ερωτήματα:
1. Τι σήμαινε κατά την Κατοχή το αρκτικόλεκτο Ε.Α.Μ.? Σήμαινε Εθνικό συν και κάτι άλλο, ή μήπως το Εθνικό φεύγει και οι προοδευτικοί ιστορικοί τους θα το καθιερώσουν από τούδε σκέτο Α.Μ.? Αμ'πώς;
2. Τι κρατούσε ο Άρης Βελουχιώτης όταν έμπαινε έφιππος στα χωριά? Σοκολατάκια “Leonidas”, ως προ-διαφήμιση της ταινίας “300”, ή την Ελληνική σημαία;
3. Μήπως τελεί από το εισαγγελικό αριστερό φρόνημα τους υπό δευτέρα διαγραφή ο ΄'Άρης Βελουχιώτης, επειδή το πρώτο που έκανε, σαν έμπαινε στα χωριά, ήταν να πάει σε εκκλησία και να προσκυνήσει? Μήπως για αυτό παραλήφθηκε κάθε αναφορά στο όνομά του από την Ιστορία της κ. Ρεπούση;
4. Θυμάται μήπως κανείς τους ότι στις συγκεντρώσεις του ΚΚΕ εσωτερικού οι Ελληνικές σημαίες ήταν μισές-μισές με τις κόκκινες;
5. Μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν γιατί όταν το 1963 η σωρός του δολοφονηθέντος στην Θεσσαλονίκη, από το δεξιό παρακράτος, βουλευτή της Ε.Δ.Α. Γρηγόρη Λαμπράκη μεταφέρθηκε με τραίνο στην Αθήνα, το μέγα πλήθος των συγκεντρωμένων στον σταθμό Λαρίσης αριστερών κρατούσε στα χέρια Ελληνικές σημαίες και έψαλλε με δάκρυα στα μάτια τον Εθνικό ύμνο? Μήπως δεν είχε μεταλλαχθεί; Μήπως γιατί δεν είχε διαφθαρεί? Μήπως γιατί ήταν νεκρόφιλο? Ή μήπως γιατί αυτό ήταν το φυσιολογικό τότε;

Λοιπόν, τα σημερινά τερτίπια αυτών των νέας κοπής αριστερών είναι μπούρδες. Ο αντιπατριωτισμός τους και ο μισελληνισμός τους είναι μπούρδες.”

Ο Κώστας Ζουράρις παρουσιάζει το βιβλίο του.

Τιμή στον τσολιά της Ακρόπολης.

2010-04-27T09:43:00.001-04:00

Σαν σήμερα υποτίθεται στις 27 Απριλίου 1941 ο Κωνσταντίνος Κουκίδης, ο ηρωικός φρουρός της ελληνικής Σημαίας στην Ακρόπολη διάλεξε να πέσει, μαζί με τη Σημαία, από τον Ιερό Βράχο, παρά να την παραδώσει στους Γερμανούς. Την περασμένη Κυριακή μάλιστα διοργανώθηκε μία συγκέντρωση μέσα από το Facebook προς τιμήν του. Παρά το ότι η κάθε έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί δεν απέδωσε επιστημονική απόδειξη για την ύπαρξή του και για την πράξη του αυτή συνεχίζουμε να τιμάμε την μνήμη του κάθε χρόνο. Έχει ανάγκη λοιπόν η Ελλάδα να εφευρίσκει ηρωικές μορφές και να διοργανώνει εορταστικές εκδηλώσεις? Υπήρχε στην πραγματικότητα ο Κωνσταντίνος Κουκίδης?

Απλώς παραθέτω δύο ιστοσελίδες (1, 2) σχετικές με το θέμα.

Αρχαία κάτω απ΄ τα πόδια μας

2010-04-25T22:17:00.000-04:00

Μοιάζει με καλοϋφασμένο χαλί, γεμάτο χρώματα, με μια μυθολογική παράσταση στην καρδιά του- τον Δία μεταμορφωμένο σε αετό να αρπάζει τον Γανυμήδη για να τον κάνει οινοχόο του. Είναι ένα εντυπωσιακό ψηφιδωτό που ξαναβλέπει το φως 19 αιώνες μετά τη δημιουργία του και το οποίο μέχρι σήμερα κρυβόταν στα σπλάγχνα της Αθήνας, στη γειτονιά του Θησείου. «Μάρτυρας» μιας ρωμαϊκής έπαυλης, το ψηφιδωτό αποκαλύφθηκε όταν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου επί της οδού Ακάμαντος 24α έκανε εκσκαφή θεμελίωσης. Η αρχαιολογική σκαπάνη που ανέλαβε δράση έπεσε πάνω στο τρικλίνιο (δωμάτιοχώρος υποδοχής) της έπαυλης με το ψηφιδωτό διαστάσεων 3Χ3,5 μ., που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις χρονολογείται στον 2ο αιώνα μ.Χ.

Πώς όμως εξηγείται ο εντοπισμός του ψηφιδωτού στο Θησείο, στην ανασκαφή που ολοκληρώθηκε μόλις τον Μάρτιο; «Αποτελεί μέρος μιας ρωμαϊκής γειτονιάς», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η αρχαιολόγος της Γ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων που το ανέσκαψε Κατερίνα Σταμούδη. «Στο παρελθόν έχουν βρεθεί στην ευρύτερη περιοχή κι άλλες επαύλεις, όπως και βαλανεία».

Το ψηφιδωτό, του οποίου η κατασκευή θεωρείται καλή για τα ελληνικά δεδομένα, δεν ήταν ωστόσο η μόνη αποκάλυψη. Πλούσιοι σε διάκοσμο ήταν και οι τοίχοι του δωματίου. Στο κατώτερο τμήμα τους μιμούνταν επένδυση μαρμάρου, ενώ πιο πάνω κοσμούνταν με φυτικά σχέδια ακολουθώντας τον πομπηιανό ρυθμό με κυρίαρχα χρώματα το γαλάζιο και το πράσινο.

Γιατί όμως επέλεξαν οι ιδιοκτήτες της έπαυλης το θέμα της αρπαγής του Γανυμήδη ως κεντρικό για το ψηφιδωτό τους; «Είναι ένα θέμα συνηθισμένο, με ερωτικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις, που ταιριάζει επίσης σε χώρους υποδοχής και συμποσίων, ενώ παράλληλα με δύο και μόνο πρόσωπα αρκούν για να απεικονιστεί μια μυθολογική σκηνή», εξηγεί η κ. Σταμούδη. Το ρωμαϊκό ψηφιδωτό έχει σκεπαστεί με πριονίδι για να προστατευθεί από την υγρασία και βρίσκεται ήδη κάτω από προσωρινό στέγαστρο. Οσο για την τύχη του; Η αρμόδια Γ΄ ΕΠΚΑ θα εισηγηθεί στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο την απόσπαση του ψηφιδωτού και των τοιχογραφιών ώστε να αποτελέσουν έκθεμα στο μελλοντικό Μουσείο της Πόλης των Αθηνών.

Πηγή "Τα Νέα Online".

Αποκαλύφθηκε το πρόσωπο της αρχαίας «Μύρτιδος»

2010-04-10T10:29:00.000-04:00

Στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης «ζωντάνεψε» το απόγευμα της Παρασκευής το 11χρονο κορίτσι που έζησε στην Αθήνα πριν από 2.440 χρόνια. Η «Μύρτις» μάς έδειξε το πρόσωπό της, χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, και από τις 15 Απριλίου θα περιμένει να μας συστηθεί στο Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας.

Η ανάπλαση του προσώπου της, που ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκληρώθηκε στη Σουηδία, αποκάλυψε ένα κορίτσι με κοκκινωπά μαλλιά, καστανά μάτια, ίσια μύτη και ελαφρώς πεταχτά δόντια.

Το κρανίο της «Μύρτιδος» βρέθηκε σε ομαδικό τάφο στον Κεραμεικό. Το γεγονός ότι ήταν σε άριστη κατάσταση, καθώς διατηρούσε την κάτω γνάθο και όλα τα δόντια, έδωσε το έναυσμα στον επίκουρο καθηγητή Ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μανώλη Παπαγρηγοράκη να ξεκινήσει το εγχείρημα της ανάπλασης.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους η «Μύρτις» ήταν ένα από τα πολλά θύματα του τυφοειδούς πυρετού που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αθήνας στο τέλος του 5ου αι. π.Χ. και μαζί τον σπουδαίο αθηναίο πολιτικό Περικλή. Ήταν μόλις 11 ετών όταν έχασε τη ζωή της και τάφηκε βιαστικά σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με ακόμη 150 ανθρώπους.

Με την ολοκλήρωση της ανάπλασης έγινε το πρώτο παιδί που ανακτά τη φυσιογνωμία του με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, ενώ μας φέρνει πιο κοντά στην εικόνα των κατοίκων της αρχαίας Αθήνας.

Πηγή "www.in.gr".

Τα Μυστικά του Παρθενώνα, NOVA

2010-03-24T23:17:00.003-04:00

Πώς οι Αρχαίοι Έλληνες έχτισαν το μεγαλύτερο οικοδόμημα στον κόσμο κατασκευασμένο αποκλειστικά και μόνο από μάρμαρο, το τέλειο ίσως μνημείο της Χρυσής Εποχής των Αθηνών. Το ωριαίο ντοκιμαντέρ του PBS/NOVA χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια όπου μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις επίπονες προσπάθειες αναστήλωσης του Παρθενώνα υπό την επίβλεψη του Μανώλη Κορρέ, ενός μνημείου που έχει υποφέρει από πολέμους, σεισμούς και προηγούμενες προσπάθειες αναστήλωσης. Ειδικό βάρος δίνεται στην αποκρυπτογράφηση της συμμετρίας και της οπτικής αρμονίας του ναού, αποτέλεσμα ενός πολύπλοκου συστήματος μαθηματικών αναλογιών.

Κατά την Χρυσή Εποχή των Αθηνών οι Έλληνες θα οικοδομήσουν αυτό που αργότερα θα γίνει το ίδιο σύμβολο της Δυτικού Πολιτισμού, μία φυσική έκφραση των αξιών τους, των πεποιθήσεών τους και της ιδεολογίας τους, τον Παρθενώνα. Ο Παρθενώνας από τον θρόνο του στην Ιερή Πόλη της Ακροπόλεως, δεσπόζει για 2500 χρόνια με μία απαράμιλλη μεγαλοπρέπεια, μνημείο του Δυτικού πολιτισμού, σύμβολο του Κλασσικής εποχής. Οι διαστάσεις του ορίζουν τις τέλειες αναλογίες. Εάν η μίμηση αποτελεί την ειλικρινέστερη μορφή κολακείας ο Παρθενώνας είναι το πλέον αντιγραμμένο αρχιτεκτονικό σχέδιο στον κόσμο, από το Γαλλικό Κοινοβούλιο μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών και γενικά κτιρίων που ανεγέρθηκαν για να εμπνεύσουν Ευδαιμονία, Πολιτισμό και Κυριαρχία.

Σήμερα ο ναός βρίσκεται υπό τον κίνδυνο κατάρρευσης. Πίσω από τους κίονες, μια αποστολή διάσωσης βρίσκεται σε εξέλιξη για πάνω από 30 χρόνια και με συνολικό κόστος που ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια δολάρια, με σκοπό την συναρμολόγηση δεκάδων χιλιάδων κομματιών τα οποία παρότι φαίνονται γεωμετρικός ευθύγραμμα, οι ανεπαίσθητες καμπύλες τους τα κάνουν μοναδικά. Το ύψος και το πλάτος του Παρθενώνα ορίζουν τις τέλειες αναλογίες. Η ποιότητα της εργασίας και της μηχανικής ακρίβειας του Παρθενώνα είναι ασύγκριτη, ακόμα για εμάς σήμερα. Πρωταρχικός σκοπός λοιπόν της αποστολής διάσωσης είναι να ξεκλειδώσει τα μυστικά της μηχανικής των Αρχαίων Ελλήνων.

Η ομάδα αναστήλωσης προσπαθεί να προστατεύσει το αρχαίο υλικό, να διατηρήσει τα πρωτότυπα κομμάτια και να προσθέσει μόνο ελάχιστα καινούργια, επίσης από μάρμαρο, που να ταιριάζουν στα γενικά χαρακτηριστικά του ναού. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι τεράστιες. Για παράδειγμα ένα και μόνο κιονόκρανο βάρους 10 τόνων όχι μόνο πρέπει να συναρμολογηθεί από την αρχή αλλά και να αναγνωριστεί σε ποιόν από τους 46 κίονες ανήκει. Κάθε ένα από τα κομμάτια του είναι μοναδικό και ταιριάζει σε μόνο και μία θέση. Ο Παρθενώνας είναι ένα παζλ 20 χιλιάδων τόνων και 70 χιλιάδων κομματιών. Τα πάντα καταγράφονται και εισάγονται με λεπτομέρεια σε μία βάση δεδομένων, σε ένα σύστημα υπολογιστών. Σήμερα, μετά από πέντε χρόνια, έχει προσδιοριστεί η θέση περίπου 500 κομματιών. Το πώς οι αρχαίοι Αθηναίοι οικοδόμησαν τον Παρθενώνα με τέτοια ακρίβεια, σε λιγότερο από εννέα χρόνια και με ελάχιστες ευθείες γραμμές και ορθές γωνίες παραμένει ένα μυστήριο. Ο Μανώλης Κορρές και η ομάδα του, που αποτελείται από αρχιτέκτονες, μηχανικούς και τεχνίτες θα πρέπει να ξεκλειδώσει τα μυστικά του παρελθόντος.

Τα μέσα του 5ου αιώνα π.χ. ήταν μία χρυσή εποχή για την Αθήνα καθώς η φιλοσοφία, η δημοκρατία, το θέατρο και οι τέχνες βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους. Η Ακρόπολη όμως εξακολουθεί να είναι ερείπια από την Περσική εισβολή. Το 449 π.χ. ο Περικλής προτείνει την ανοικοδόμηση των ναών που καταστράφηκαν από τους Πέρσες. Ο λαός της Αθήνας ψηφίζει την ανοικοδόμηση της Ακρόπολης και προτείνει στο κέντρο της να αναγερθεί ένα κτίριο που να ενσαρκώνει τα ιδανικά τους, τον Παρθενώνα. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Παρθενώνας αποτελεί το σύμβολο της Δημοκρατίας.

Κατά την εποχή του Περικλή εξορυγνύονται περίπου 100.000 τόνοι Πεντελικού μαρμάρου. Σε μία επιγραφή του 434 π.χ. αναφέρεται ότι το κόστος της εξόρυξης και μεταφοράς του στην Ακρόπολη ανέρχεται στα 400 αργυρά τάλαντα, ποσό που ισοδυναμεί με περισσότερο από 400 πλήρως εξοπλισμένα πολεμικά πλοία. Σε ένα δημοκρατικό όμως σύστημα διακυβέρνησης οι δαπάνες του δημοσίου χρήματος πρέπει να δημοσιοποιούνται. Έτσι οι ετήσιες δαπάνες για την κατασκευή του Παρθενώνα αναγράφονται σε μία πέτρα η οποία τοποθετείται στην Ακρόπολη και από την οποία αντλούμε σήμερα σημαντικές πληροφορίες για την κατασκευή του ναού.

Πριν από τον Παρθενώνα, το μάρμαρο για την κατασκευή των ναών προερχόταν από τα λατομεία διαφόρων νησιών του Αιγαίου. Ο ναός της Δήμητρας στο νησί της Νάξου κατασκευάστηκε περίπου 100 χρόνια πριν από τον Παρθενώνα. Αποτελείται και αυτός από ελάχιστες ευθείες γραμμές. Φαίνεται λοιπόν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν επίγνωση της οπτικής ψευδαίσθησις. Συνειδητοποίησαν ότι για την κατασκευή ενός κτιρίου που να φαίνεται τέλειο θα πρέπει να καταλήγει σε ένα σχέδιο που να ξεγελά το μάτι.

Μελετώντας τα "αποτυπώματα" των εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του Παρθενώνα ο Μανώλης Κορρές υποθέτει ότι δούλευαν περίπου διακόσιοι μαρμαροτεχνίτες, που προφανώς προσλήφθηκαν από διαφορετικά νησιά γύρω από την Αττική. Στο καθένα όμως από αυτά χρησιμοποιούσαν διαφορετικό μετρικό σύστημα (Ιωνικό, Δωρικό ή Κοινό). Χωρίς ένα κοινό μέτρο λοιπόν η κατασκευή του Ναού θα ήταν ένας εφιάλτης. Πώς κατάφεραν λοιπόν να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα?

Στο νησί της Σαλαμίνας, σε μία εκκλησία, ανακαλύφτηκε μία πέτρα-σκάλισμα που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Πειραιά. Απάνω της είναι σκαλισμένα ένα χέρι και αποτυπώματα ποδιών που πιστεύεται ότι μπορεί να ήταν ένας πίνακας μετατροπής μεταξύ των διαφόρων μετρικών συστημάτων της εποχής. Στον Παρθενώνα παρατηρούνται και τα τρία μετρικά συστήματα και μάλιστα σε αρκετά ακριβείς αναλογίες. Το ύψος του είναι ακριβώς 45 δωρικά, ή 48 Κοινά, ή 50 Ιωνικά πόδια. Η "Πέτρα της Σαλαμίνας" όμως μας δίνει και ένα άλλο στοιχείο – εύρημα, το πως οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το ανθρώπινο σώμα για να σχεδιάσουν της τέλειες αναλογίες. Κατά τον Πρωταγόρα ο άνθρωπος ήταν το μέτρο για όλα τα πράγματα. Ένας από τους πρώτους που το παρατήρησε μελετώντας τον Παρθενώνα ήταν ένας Ρωμαίος αρχιτέκτονας, ο Marcus Vitruviouς. Οι Αρχαίοι Έλληνες παρατήρησαν ότι στο ιδανικό σώμα η απόσταση μεταξύ των άκρων των χεριών τεντωμένα σε ορθή γωνία πρέπει να βρίσκεται σε αυστηρή αναλογία με το ύψος, όπως και η απόσταση μεταξύ ομφαλού και ποδιών. Μετά από 2 χιλιάδες χρόνια, ο Leonardo Da Vinci, αναζητεί και αυτός την φόρμουλα της ομορφιάς. Μεταξύ των σχεδίων του (ο γνωστός άνθρωπος του Vitruviouς που στέκεται σε ένα κύκλο μέσα σε ένα τετράγωνο ) και της πέτρας της Σαλαμίνας υπάρχουν τρομακτικές ομοιότητες. Ο λόγος της ακτίνας του κύκλου προς την πλευρά του τετραγώνου είναι 1 προς 1.6, που κατά τον Πυθαγόρα ήταν η χρυσή αναλογία, η μαθηματική φόρμουλα της ομορφιάς. Πολλοί πιστεύουν ότι η χρυσή αυτή αναλογία χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του Παρθενώνα για να επιτευχθεί η τέλεια αρμονία και η υπεροχή του. Ο λόγος του ύψους του προς το πλάτος του είναι η χρυσή αναλογία.

Η χρυσή αυτή αναλογία έχει σήμερα αμφισβητηθεί από πολλούς συμπεριλαμβανομένου και του Μανώλη Κορρέ ο οποίος όμως πιστεύει ότι μία άλλη αναλογία εμφανίζεται στην κατασκευή του ναού. Το πλάτος του είναι 30 μέτρα και 80 εκατοστά, το μήκος του είναι 69 μέτρα και 51 εκατοστά . Η αναλογία μεταξύ τους είναι 4:9. Η ίδια αναλογία υπάρχει και μεταξύ του ύψους των κιόνων και της αποστάσεως μεταξύ των κέντρων τους, όπως και μεταξύ του ύψους και του πλάτους του. Ο Παρθενώνας επιδεικνύει την τέλεια συμμετρία και αρμονία εν μέρη αλλά και σαν σύνολο σαν μια ενορχηστρωμένη μουσική συμφωνία.

Η ένωση των μαρμάρων του Παρθενώνα είναι τόσο ακριβής που αγγίζει τα όρια του 1/20 του χιλιοστού. Η ομάδα αναστήλωσης ανακάλυψε τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνίτες πέτυχαν αυτήν την ακρίβεια όταν αποσυναρμολόγησαν μία κολόνα για πρώτη φορά μετά από 2500 χρόνια. Όταν ξεχώρισαν τα τύμπανα που την αποτελούσαν ανακάλυψαν ότι ένα ξύλο κομμένο στα δύο είχε τοποθετηθεί ανάμεσα τους. Το ένα μέρος έχει εφαρμοστεί τέλεια στο κέντρο του κάτω τυμπάνου ενώ το άλλο μισό ήταν στο κέντρο του ανώτερου τυμπάνου που κατεβαίνει και βοηθούσε στην ακριβή τοποθέτησἠ του πάνω στο πρώτο. Η εφαρμογή τους ήταν τόσο τέλεια ώστε όταν «ανοίχθηκε» η κολώνα για πρώτη φορά οι τεχνίτες μύρισαν το ξύλο που είχε διατηρηθεί ανέπαφο μετά από 2500 χρόνια. Η ίδια τεχνική χρησιμοποιείται και σήμερα για την αναστήλωση του Παρθενώνα.

Ο Παρθενώνας χτίστηκε με ελάχιστες ευθείες γραμμές και ορθές γωνίες. Οι κολώνες είναι ελαφρώς πλατύτερες στο μέσο δίνοντας ένα παλμό, μία ένταση και ζωή στον ναό όπως το φουσκωμένο στήθος ενός αθλητή που προσπαθεί να σηκώσει ένα βάρος. Η καμπυλότητα αυτή είναι τόσο μικρή ώστε η ομάδα αναστήλωσης μπορεί να την πετύχει μόνο με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή. Το πώς σχεδιάστηκαν και επιτεύχθηκαν από τους Αρχαίους παραμένει ένα μυστήριο. Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται στο ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα της Τουρκίας. Χτίστηκε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, 150 χρόνια μετά από τον Παρθενώνα. Επειδή ο ναός καταστράφηκε από σεισμό πριν να ολοκληρωθεί έμειναν εμφανή τα σημάδια και οι λεπτομέρειες της κατασκευής του. Φαίνεται ότι οι Έλληνες μαρμαροτεχνίτες σμίκρυναν τους κίονες στο σχέδιο τους κατά ένα συντελεστή του 16 στο ύψος τους ενώ το πλάτος τους παρέμεινε αμετάβλητο. Μπόρεσαν έτσι χρησιμοποιώντας ειδικά όργανα της εποχής να σχεδιάσουν και να κόψουν τα μάρμαρα. Παρόμοια στοιχεία πρέπει να υπήρχαν και στον Παρθενώνα τα οποία όμως εξαφανίστηκαν όταν κατά την αποπεράτωση του ναού τα μάρμαρα γυαλίστηκαν για να λειανθούν.

Η ομάδα αναστήλωσης νιώθει πως έχει μπει στο μυαλό των Αρχαίων αρχιτεκτόνων και έχει ανακαλύψει πώς μπόρεσαν να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν το μνημείο αυτό της ανθρωπότητας. Χρησιμοποιώντας το ίδιο μάρμαρο και την ίδια τεχνική προσπαθούν σήμερα να αναστηλώσουν τον Παρθενώνα, ίσως τόσο τέλεια όσο και οι Αρχαίοι αρχιτέκτονες. Στα επόμενα 10 χρόνια ίσως να μπορέσουμε να θαυμάσουμε τις τέλειες αναλογίες του από κοντά, όπως οι Αρχαίοι Αθηναίοι.

Ο Παρθενώνας ολοκληρώθηκε το 432 π.χ ως υπέρτατη έκφραση των Αθηναϊκών αξιών, στολισμένος από παραστάσεις που επιδεικνύουν μυθολογικές μάχες, όπως αυτή μεταξύ του Δίκαιου και της Αδικίας, του Πολιτισμού εναντίων της Βαρβαρότητας, της Τάξης εναντίων του Χάους. Για πρώτη φορά οι θνητοί Έλληνες με ένα κτίσμα τους εξομοιώθηκαν με τους Θεούς. Ένα χρόνο αργότερα ο Περικλής αναζητώντας πόρους για τον πόλεμο εναντίων των Σπαρτιατών θα προτείνει την χρησιμοποίηση του χρυσού που κοσμούσε το άγαλμα της θεάς Αθηνάς, τοποθετημένο στο κέντρο του ναού. Λίγο καιρό αργότερα ο Περικλής μαζί με το ένα τρίτο της Πόλης θα πεθάνει από πανώλη. Η Σπάρτη εισβάλει στην Αθήνα και ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε οχυρό. Για τις επόμενες 2 χιλιετίες ο ναός θα κακοποιηθεί από Ρωμαίους, Βάρβαρους, Χριστιανούς, Μουσουλμάνους, Τούρκους και τελικά από τον Λόρδο Έλγιν...

Όταν πριν από 30 χρόνια η ομάδα ξεκινούσε την αναστήλωση του Παρθενώνα προτάθηκε η πλήρης ανακατασκευή στην αρχική του μορφή με όλα τα αγάλματα και τα αετώματα που τον κοσμούσαν. Τελικά αποφασίστηκε να διατηρηθεί ότι είχε απομείνει μετά από 2500 χρόνια, ένα μαγευτικό “ερείπιο”, μνημείο της ομορφιάς που μπορεί να κατασκευάσει ο άνθρωπος... αλλά και συνάμα να καταστρέψει.

Η αφήγηση στην Αγγλική βρίσκεται εδώ . Η σελίδα του καναλιού για το ντοκιμαντέρ βρίσκεται στην διεύθυνση http://www.pbs.org όπου μπορεί κανείς να βρει επιπλέον πληροφορίες και διάφορα διαδραστικά προγράμματα σχετικά με την κατασκευή και την αναστήλωση του Παρθενώνα. Το DVD/VIDEO για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να αγοραστεί από την ακόλουθη διέυθυνση http://www.shoppbs.org

Ποιός Σκότωσε τον Όμηρο, Victor Davis Hanson and John Heath, Εκδόσεις Κάκτος

2010-03-22T09:48:00.000-04:00

“Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους κλασικιστές και στους αρχαίους Έλληνες που οι ίδιοι μελετούν και διδάσκουν. Οι περισσότεροι μπορεί να είναι επιτυχημένοι και να έχουν μία λαμπρή σταδιοδρομία αλλά θα ήταν αποτυχημένοι σαν Έλληνες. Πολλοί είχαν και έχουν μία σκόπιμη επιθυμία να νοθεύσουν και να καταστρέψουν τους “σεξιστές” και “ρατσιστές” Έλληνες με σκοπό κάποια βραχυπρόθεσμα οφέλη στην καριέρα τους. Εξετάζοντας το ποιος σκότωσε τον Όμηρο ελπίζουμε να καταδείξουμε ότι η άγνοια γύρω από την Ελληνική σοφία πρέπει να είναι ζωτικού ενδιαφέροντος, όχι επειδή η Δύση πεθαίνει, αλλά επειδή αντίθετα, οι θεσμοί και ο υλικός πολιτισμός της κατακλύζουν πλέον τον κόσμο”, Victor Davis Hanson, John Heath.

Ίσως ο τίτλος του βιβλίου θα έπρεπε να ήταν “Ποίοι ακόμα προσπαθούν να σκοτώσουν τον Όμηρο και γιατί...”. Σύμφωνα με τους συγγραφείς “Οι πρώτοι που αφόρισαν στους Έλληνες ήταν οι χριστιανοί πατέρες της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Οι φιλόσοφοι είναι οι πατριάρχες των αιρετικών κατά τον Τερτυλλιανό. Ο Χριστός δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον Δία”. Εδώ θα ήθελα να διαφωνήσω και να κάνω μία απλή παρατήρηση. Ο πόλεμος εναντίων των ειδωλολατρών Ελλήνων άρχισε πολύ πριν κατά τον 3ο αιώνα π.χ. από τους Εβραίους κάτω από τον κίνδυνο της αλλοτρίωσης του εβραϊκού στοιχείου στις εξελληνισμένες εβραϊκές παροικίες της Αλεξάνδρειας, Αντιόχειας, Παλαιστίνης κλπ. Για τον Εβραϊκό λαό της διασποράς - διάσπαρτοι σε όλο τον κόσμο - η θρησκεία είναι το μόνος συνδετικός κρίκος και το πιστοποιητικό της ομοιογένειας της φυλής και της εβραϊκής εθνότητας. Ο Έλληνας λοιπόν κατά συνέπεια γίνεται ο επίσημος εχθρός των Εβραίων (Λιλή Ζωγράφου, Τα Δεκανίκια του Καπιταλισμού). Το μίσος αυτό συνεχίστηκε με τους Ρωμαίους καθώς “Καμία σχεδόν πλευρά της πολιτιστικής ζωής των Ρωμαίων δεν είχε μείνει ανέγγιχτη από την Ελληνική επίδραση. Αναπόφευκτα λοιπόν η Ρώμη αμφισβήτησε την εξάρτησή της από έναν ανώτερο αλλά ξένο πολιτισμό αποκαλώντας τους Έλληνες αναξιόπιστους, ανέντιμους, συκοφάντες, ψεύτες, εξυπνάκηδες, πολυλογάδες ακόμη και κάπως εκφυλισμένους”.

Ο θάνατος του Ομήρου σημαίνει την απαλοιφή ενός ολόκληρου τρόπου θεώρησης του κόσμου, εκ διαμέτρου αντίθετου με τους σύγχρονους θεσμούς, την ψυχοθεραπεία, την τυφλή υποστήριξη της προόδου και εξύμνηση τυ υλικού πολιτισμού. Ο πυρήνας των Δυτικών αξιών προέρχεται από τους Έλληνες. Οι συγγραφείς του βιβλίου πολλές φορές υποστηρίζουν και προσπαθούν να αποδείξουν ότι η κλασσική παιδεία θα μπορούσε να ήταν χρήσιμη με μία ευρύτερη Ελληνική έννοια και ότι οι αρχές της σύγχρονης Δύσης έχουν στηριχθεί πάνω στην Ελληνική ηθική. Το Αμερικάνικο Έθνος στηρίχθηκε στην λατρεία της αρχαιότητας, όχι μόνο στην αρχιτεκτονική και στην πολεοδομία αλλά και στα πρότυπα δημοκρατίας και ελευθερίας. Όμως η “Ελληνική θεώρηση του κόσμου” για ακόμα μία φορά αμφισβητήθηκε ως βάση της γενικής παιδείας για λόγους πρακτικότητας, χαμένη στην αναζήτηση της πρακτικής γνώσης. Όσο ένθερμος υποστηρικτής του Ομήρου ήταν ο Jefferson άλλο τόσο εχθρός του ήταν το δεξί του χέρι Benjamin Rush που υπέγραψε την Διακήρυξη της ανεξαρτησίας σύμφωνα με τον οποίον εάν καιγόντουσαν όλα τα ελληνικά και λατινικά βιβλία ο κόσμος θα γινότανε καλύτερος.

Κατά τον Αριστοτέλη στα “Ηθικά Νικομάχεια” καμία ηθική αρετή δεν είναι έμφυτη στον άνθρωπο αλλά γεννιόμαστε με την ικανότητα να δεχόμαστε αυτές και να τελειοποιούμαστε. Η αφηρημένη αρετή από μόνη της δεν αρκεί καθώς πρέπει να ζούμε ενάρετα στον επίγειο κόσμο της καθημερινότητας. Δεν πρόκειται να βρούμε δικαιοσύνη, αυτοθυσία, αλήθεια και απελευθέρωση στην φύση μας και μόνο. Κατά τον Αριστοτέλη ο άνθρωπος είναι Πολιτικόν ζώον και μόνο στην μέσα στην “οργανωμένη” Πόλη μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε το κακό που κάνει ο ένας στον άλλο. Ο άνθρωπος χωρίς την Πολιτεία δεν είναι άνθρωπος. Οι μοντερνιστές και οι σύγχρονες επιστήμες όπως η ψυχολογία και η κοινωνιολογία έχουν παρανοήσει την φύση του ανθρώπου και “προσπαθούν να ξορκίσουν τους δαίμονες με συμβουλευτική κουβέντα, φροντίδα και μία ζεστή σουπίτσα”. Η άσχημη παιδική ηλικία δεν αποτελεί δικαιολογία για τους Έλληνες. Το πεπρωμένο του ανθρώπου μπορεί να μεταβληθεί με την ελεύθερη βούληση. Όπως είπε ο Ηράκλειτος “ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοίρα του” για να συμπληρώσει ο Σωκράτη “Πρέπει πάντα να επιδιώκουμε να μπορούμε να διακρίνουμε το καλό από το κακό”. Δεν θα βρούμε ευτυχία, δικαιοσύνη και απελευθέρωση στη φύση μας και μόνο και δεν θα ξορκίσουμε τους δαίμονες με κουβεντούλα και ψυχανάλυση. Είμαστε πολιτικόν ζώον και μόνο μέσα στη Πόλι θα χαλιναγωγήσουμε τις παρορμήσεις μας που συνηθέστερα οδηγούν σε ολοκαύτωμα. Η αληθινή ελευθερία είναι χάος.

Σήμερα επικρατεί μια σύγχυση μεταξύ της παιδείας και της επαγγελματικής εκπαίδευσης και αποκατάστασης. Οι καθηγητές δέχονται πίεση να διδάσκουν μαθήματα ανθρωπιστικών σπουδών και Δυτικού πολιτισμού στη θέση των Λατινικών και Ελληνικών που για αρκετά χρόνια αναγνωριζόταν ως η τέλεια εκπαίδευση σχεδόν για κάθε επάγγελμα. Το σύστημα ανταμείβει τον αυτοπροωθούμενο, αρνούμενο να διδάξει που σκέπτεται και ενεργεί λιγότερο σαν Έλληνας. Οι περισσότεροι έχουν πάρει λεφτά από ιδιώτες για να κάνουν έρευνα εις βάρος της διδασκαλίας. Η ευθύνη του Πανεπιστημίου είναι τεράστια. Είναι υπεύθυνο για την παράδοξη αντίληψη ότι μία και μόνη εξαίρεση καταρρέει τον κανόνα και ολόκληρη την θεωρία. Οι κοινωνικές επιστήμες και η σύγχρονη ανθρωπολογία και κοινωνιολογία που έχουν εισαχθεί στο πανεπιστημιακό πρόγραμμα φέρουν μέρος της ευθύνης καθώς συγκεντρώνονται περισσότερο στην κοινωνική ανωμαλία (με επίκεντρο πάντα τους Έλληνες) παρά στις ομοιότητες λαών διαφορετικού χωροχρονικού περιβάλλοντος. Είναι λοιπόν φυσικό οι σύγχρονοι κοινωνιολόγοι να βλέπουν λίγες ομοιότητες του Δυτικού πολιτισμού με τους Αρχαίους Έλληνες, καταντώτας την “Ελληνικότητα” μια αφηρημένη έννοια. Η επίθεση στην αντικειμενική αλήθεια, προϊόν του Μεταμοντερνισμού, προωθεί την εικόνα του σεξιστή και εκμεταλλευτή Αρχαίου Έλληνα.

Ότι έχουν πει και έχουν γράψει οι κλασικιστές για χάρη του καριερισμού τις τελευταίες δεκαετίες έχουν σκοτώσει τον Όμηρο. Εξετάζοντας την Πανεπιστημιακή πλευρά του θέματος οι κλασικές σπουδές άρχισαν να θεωρούνται απαρχαιωμένες, χρονοβόρες και δύσκολες στη δεκαετία του 60. Ο κλασσικός κόσμος και οι Έλληνες δεν είναι πολυπολιτισμικός και πρέπει να απορριφθεί ενεργά. Πολλοί πανεπιστημιακοί “κερδίζουν πόντους” αρνούμενοι και αμφισβητούντες τους Έλληνες διαβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει πια “γόητρο” στους Έλληνες, όλοι οι πολιτισμοί είναι όμοιοι και ότι η Ελληνική σοφία δεν είναι καθόλου Ελληνική.

Τα τελευταία χρόνια συστηματικώς τα θέματα που επέλεγαν οι κλασικιστές για έρευνα κατέληγαν σε μονόπλευρη και αρνητική επίθεση εναντίων αυτών που μελετούσαν. Η Ελληνική σοφία σπάνια παρουσιάζεται με “δίκαιο” τρόπο. Φεμινιστικές έρευνες φτάνουν να απορρίπτουν τα κλασσικά κείμενα μόνο και μόνο επειδή γράφτηκαν από άντρες και αφορούν άντρες και επειδή ο χρόνος που αφιερώνεται στην Πηνελόπη είναι πολύ λιγότερος από αυτόν που αφιερώνεται στον Οδυσσέα. Η έρευνα έχει γίνει μέσο αυτοπροώθησης και αποφυγής της διδασκαλίας στην τάξη και ένα μεγάλο ποσό χρημάτων προσφέρεται από ακαδημίες, οργανώσεις και κέντρα σπουδών για να γραφτούν βιβλία. Η αναρρίχηση στον πανεπιστήμιο και όχι η διδασκαλία έχε γίνει ο στόχος πολλών Κλασικιστών. Το μόνο που απομένει στον καριερίστα είναι να παίζει το παιχνίδι του θεωρητικού και να ενανεφευρίσκει τους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Όσο πιο ακαταλαβίστικη η έρευνα τόσο πιο επικερδής για τον “ερευνητή”. Ο εκπαιδευτικός στόχος του να κατανοείς, να εξηγείς, να αναλύεις και να προσηλυτίζεις έχει χαθεί. Για τον καθηγητή των Ελληνικών ο λόγος πρέπει να ταιριάζει με την πράξη και αυτό είναι ένα αβάσταχτο βάρος για τον κλασικιστή.

Οι συγγραφείς προτείνουν μία σειρά από μέτρα για να “αναστήσουν” τον Όμηρο. Χρειάζεται μία καινούργια γενιά κλασικιστών όχι για να εκπαιδεύσει περισσότερους κλασικιστές αλλά για να μορφώσει το ευρύτερο κοινό. Το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να διορθώσει και να αναιρέσει τα κακά δεκαοχτώ χρόνων σχολικής και οικογενειακής αποτυχίας. Δεν οφείλουν όλοι οι απόφοιτοι λυκείου να πηγαίνουν στο κολέγιο αλλά όλοι πρέπει να αποκτήσουν μία δεξιότητα μέσω των επαγγελματικές σχολών που θα απορροφήσουν τα κολεγιακά επαγγελματικά τμήματα. Οι Κλασσικές σπουδές θα πρέπει να αποτελέσουν και πάλι την καρδιά της Πανεπιστημιακής δομής συνδυασμένες με έναν Ελληνικό ηθικό κώδικα. Τα προγράμματα θα πρέπει να ξεκινούν με δύο χρόνια Ελληνικών και Λατινικών όπου οι φοιτητές θα διαβάζουν τους κλασικούς από το πρωτότυπο ώστε να έρθουν σε επαφή με ένα πολιτισμό διαφορετικό από την δική τους νοοτροπία. Τα μαθηματικά θα γίνουν απαραίτητα έτσι ώστε με την βοήθεια του λογισμού να αντιληφθούν τους αμετάβλητους και μη υποκειμενικούς φυσικούς κανόνες. Η ηθική από θεωρητική θα πρέπει τελικά να επιστρέψει στην ατομική συμπεριφορά.

Υπάρχουν μερικά σημεία στο βιβλίο που διαφωνώ με τους συγγραφείς όπως το θέμα του Φοινικικού αλφάβητου και της αφομοιώσεως του από το Ελληνικό (σελίς 144), η γνωστή παράφραση του Πανηγυρικού του Ισοκράτη ότι Έλληνες θεωρούνται αυτοί που λαμβάνουν την παιδεία μας (σελίς 123), κάποιες ανακρίβειες στο θέμα των νόμων και το ότι οι Έλληνες τους αποδίδουν στους προγόνους τους (σελίς 77) και άλλα. Το εξαιρετικό όμως αυτό βιβλίο δεν ασχολείται με την συγκέντρωση ιστορικών στοιχείων. Προσπαθεί να αναλύσει τον ιδιαίτερο τρόπο θεώρησης του κόσμου που είχαν οι Αρχαίοι Έλληνες, πώς ο Δυτικός πολιτισμός στηρίχθηκε σε αυτόν και πώς η αναζωογόνηση του θα βοηθήσει την ανθρώπινη ηθική.

“Εάν θέλετε να μάθετε γιατί η ελίτ του έθνους μας δεν έχει ηθική, γιατί οι δικηγόροι, οι γιατροί, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι μεγιστάνες των επιχειρήσεων εξισώνουν την συγκέντρωση στοιχείων με την γνώση, την ειλικρίνεια με την αλήθεια, την κληρονομημένη δύναμη με τη δικαιοσύνη, τους τίτλους και τα κουστούμια με την αξιοπρέπεια και το κεφάλαιο με το ταλέντο, γιατί δηλαδή δεν γνωρίζουν το παραμικρό για την Ελληνική σοφία, πρέπει να κοιτάξετε τους μέντορες που τους εκπαίδευσαν και τους έδωσαν τα πτυχία τους.”

Στην Κνωσό βρέθηκε η αρχαιότερη αγροτική κατοικία

2010-03-22T09:45:00.001-04:00

Αθήνα
Ευρήματα από την αρχαιότερη αγροτική κατοικία στην Ελλάδα, και ίσως στην Ευρώπη, η οποία χρονολογείται μεταξύ 7000 και 6400 π.Χ., έφεραν στο φως οι γεωφυσικές έρευνες στο λόφο της Κεφάλας στην Κνωσό, από τη Βρετανική Σχολή στην Αθήνα.

Τη σημαντική αυτή ανακάλυψη παρουσίασε την Τρίτη η διευθύντρια της Σχολής και καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κάθριν Μόργκαν στην ετήσια ανοιχτή συνάντηση στο κτίριο της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Η ανακάλυψη έγινε με τη χρήση υψηλής τεχνολογίας ραντάρ και σε συνεργασία με Ολλανδούς επιστήμονες σε έρευνες που διεξάγονταν από τον Μάιο του 2009 για την χαρτογράφηση και οπτικοποίηση αρχαιολογικών και γεωλογικών ιζημάτων στην περιοχή της Κνωσού.

Στο πλαίσιο του ετήσιου απολογισμού της Βρετανικής Σχολής, η οποία δραστηριοποιείται στην χώρα μας από το 1900, η κ. Μόργκαν παρουσίασε ακόμα την πορεία αντίστοιχων ερευνών στην νησίδα Κέρος των Κυκλάδων και συγκεκριμένα στον οικισμό Δασκαλιό, ο οποίος ήταν σημαντικός οικισμός κατά την πρώιμη εποχή του Χαλκού, στον Κάβο της Κέρκυρας, τα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα.

Αξίζει να σημειωθεί η επισήμανση της κ. Μόργκαν ότι βάσει των αρχαιολογικών ερευνών της σχολής στην Αίγινα, λόγω των φυσικών πόρων και των εμπορικών δυνατοτήτων του νησιού, άνθιζε η κατασκευή πήλινων αγγείων από την εποχή του χαλκού μέχρι και την δεκαετία του 1960, ενώ σήμερα μόνο μία οικογένεια εξακολουθεί να διατηρεί αυτή την παράδοση των πέντε χιλιετιών.

Επίσημος προσκεκλημένος της συνάντησης της Βρετανικής Σχολής ήταν ο ομότιμος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Ρόμπιν Κόρμακ, ο οποίος αναφέρθηκε στην επιρροή του Βυζαντίου στην κληρονομιά της βρετανικής αυτοκρατορίας μέσα από το έργο σημαντικών Βρετανών αρχιτεκτόνων.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στον Γουόλτερ Σάικς, ο οποίος εργάστηκε από το 1906 έως το 1911 για την Βρετανική Σχολή στην Αθήνα και συμμετείχε σε αρχαιολογικές ανασκαφές και συντηρήσεις αρχαίων και βυζαντινών μνημείων στη χώρα μας.

Ο Σάικς ήταν ένας από τους σχεδιαστές της πόλης του Νέου Δελχί και επηρεάστηκε ιδιαίτερα από την βυζαντινή αρχιτεκτονική και από την εμπειρία του στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Κόρμακ στους Ρόμπερτ Βάις Σούλτς και τον συμφοιτητή και μετέπειτα συνεργάτη του Σιντνεϊ Μπάρνσλεϊ, οι οποίοι ήρθαν με υποτροφία στην Ελλάδα για Βυζαντινές σπουδές. Ο Σούλτς, βαθύτατα επηρεασμένος από τις σπουδές του στην Ελλάδα, έχτισε τον Καθεδρικό Ναό του Χαρτούμ στο Σουδάν, στα πρότυπα του Αγ. Δημητρίου της Θεσσαλονίκης.

Πηγή "www.in.gr".

Περίπατος στην αρχαία Αθήνα, κάτω από την Ακρόπολη

2010-03-22T09:45:00.000-04:00

Επισκέψιμη θα είναι σε περίπου ένα χρόνο η αρχαία γειτονιά της Αθήνας, που έχει αποκαλυφθεί κάτω από το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Η μελέτη, η οποία εγκρίθηκε από το ΚΑΣ, προβλέπει πως σε λίγους μήνες θα περπατάμε στους αρχαίους δρόμους, ανάμεσα στα σπίτια, τα λουτρά και τα εργαστήριά της και παράλληλα θα γνωρίσουμε χιλιάδες ευρήματα που ήρθαν στο φως.

«Πρόκειται για ένα τεράστιο έκθεμα που επιτρέπει στο μουσείο να συνδυάζει μαζί με τις υψηλές στιγμές της Αθήνας και στιγμές της καθημερινότητας, όπως αποδεικνύεται από χιλιάδες ευρήματα» δήλωσε ο πρόεδρος του Μουσείου, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής.

Σύμφωνα με τα Νέα, η μελέτη που εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο προβλέπει και τη δημιουργία επιτόπιου μουσείου, με τη λειτουργία του οποίου θα ολοκληρωθεί το εκθεσιακό πρόγραμμα του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως.

Βάσει της μελέτης, αφού συντηρηθούν τα ευρήματα και οργανωθούν διαδρομές, οι επισκέπτες θα περπατούν στην αρχαία αθηναϊκή γειτονιά και σε κάθε βήμα θα βρίσκονται σε διαφορετική εποχή. Τη μια στιγμή θα στέκονται σε ένα σπίτι του 5ου αι. π.Χ. με τον ανδρώνα του και θα περνούν δίπλα σε μια δημόσια κρήνη του 4ου αι. π.Χ. και πιο κάτω θα βλέπουν λουτρά και αποχωρητήρια (2ο-5 αι. μ.Χ.), κτίρια με πλακόστρωτες αυλές, δρόμους και πηγάδια.

Ενδιαμέσως, δε, θα τοποθετηθούν προθήκες με χαρακτηριστικά από τα χιλιάδες ευρήματα που έχουν έρθει στο φως. Εικόνα όμως θα αποκτήσουν οι επισκέπτες και για τις αρχαιότητες που χάθηκαν στα έργα του Μετρό. Πάνω στη σχάρα εξαερισμού και στον χλοοτάπητα που καλύπτει την ταράτσα του σταθμού με πλέγμα και χρώμα θα υποδηλώνονται ο δρόμος, τμήμα λουτρού και κτιρίου, μέρος των οποίων σώζονται στην ανασκαφή.

Την εφαρμογή της μελέτης-που υπογράφουν οι Μιχάλης Χατζηγιάννης, πολιτικός μηχανικός, και Βασίλης Λαμπρόπουλος, καθηγητής συντήρησης Αρχαιοτήτων στο ΤΕΙ Αθήνας- χρηματοδοτεί ο Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης.

Πηγή "ΙΝ.gr".

Για να δούμε ... εδώ ποίος θα παρέμβει.

2010-03-16T23:32:00.006-04:00

Παπαζάχος, για την πρόβλεψη σεισμού στην κεντρική Ελλάδα από τον κο Τσελέντη: “Έχουμε μείνει όλοι άφωνοι. Ο κόσμος στο Βόλο, στη Λάρισα και τη Λαμία έχει πανικοβληθεί. Κανονικά θα έπρεπε να είχε παρέμβει άμεσα ο εισαγγελέας και να συλλάβει το συγκεκριμένο συνάδελφο, που – ελαφρά τη καρδία – κάνει λόγο για επερχόμενο σεισμό, χωρίς να υπάρχουν σοβαρά επιστημονικά στοιχεία.

Στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλόπουλου ο εκλεκτός "συνάδελφος" Παναγιώτης Βαρώτσος (παρότι δεν ακολούθησα τον κλάδο είχα την τιμή να τον έχω καθηγητή στην Φυσική Στερεού Σώματος πριν από αρκετά χρόνια) έσπασε την δεκαπεντάχρονη σιωπή του για να καταγγείλει την μεσαιωνική και φασιστική πρακτική του σεισμολόγου κου Παπαζάχου.

Πάγκαλος, όταν η Νομαρχιακή Θεσσαλονίκης διαφώνησε με το νομοσχέδιο για τους μετανάστες: «Είναι και τελείως ηλίθιοι, οι άνθρωποι αυτοί που ομοφώνως αποφάσισαν, είναι εντελώς ηλίθιοι, δεν έπρεπε να κινούνται στην κοινωνία ελεύθεροι, θα έπρεπε να είναι σε κάποιο άσυλο. (...) Να τους βάλουμε δίπλα στον Ψωμιάδη και τον Καρατζαφέρη, να τους κάνουμε αγάλματα εκεί πέρα και τελείωσε».

Πάγκαλος, για τα χημικά που δέχθηκε ο Μανώλης Γλέζος: "Δεν ξέρω τι δουλειά είχε ο Μανώλης Γλέζος επιτιθέμενος εναντίον της φρουράς του Αγνωστου Στρατιώτη".

Εδώ, λόγο ευθιξίας, ποίος θα παρέμβει...;

Ομιλία του Νίκου Πουλιανού στον σύλλογο "Θερμοπύλες"

2010-03-16T12:45:00.002-04:00

Ο Πατριωτικός Σύλλογός «Θερμοπύλες» σας προσκαλεί στην ομιλία που διοργανώνει με τον ανθρωπολόγο κ. Νίκο Πουλιανό με θέμα «Τα Ανθρωπολογικά ευρήματα στον Ελλαδικό χώρο - Η προέλευση του Έλληνα».

Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 22 Μαρτίου και ώρα 7:30μμ το απόγευμα, στην αίθουσα του συλλόγου, Ιδομενέως 2, Πλατεία Δέγλερη, Άγιος Ιερόθεος, στο Περιστέρι.

Πληροφορίες "Π.Σ. Θερμοπύλες".

Τυφοειδής πυρετός αποδεκάτισε την αρχαία Αθήνα

2010-03-09T22:34:00.000-05:00

Αρον άρον ενταφιάστηκαν στον ομαδικό τάφο του Κεραμεικού, στη συμβολή των οδών Πειραιώς και Ιεράς Οδού, δεκάδες θύματα του λοιμού που πριν από 2.425 χρόνια αποδεκάτισε την αρχαία Αθήνα (στους 50.000 υπολογίζονται οι νεκροί) και στοίχισε τη ζωή στον Περικλή.

Η ταυτότητα του λοιμού; Τυφοειδής πυρετός, απάντησαν οι επιστήμονες που με τη μέθοδο του DNA εξέτασαν τα δόντια των νεκρών Αθηναίων. Χάρη, δε, στη σύγχρονη τεχνολογία, προχωρούν στην ανασύσταση του προσώπου της 11χρονης Μύρτιδος, που είχε ταφεί εκεί.

Η παρουσίαση θα γίνει στις 9 Απριλίου, σε ειδική εκδήλωση στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Σύμφωνα με τα Νέα, το κρανίο της, που βρέθηκε στην ανασκαφή, είναι το μοναδικό που διατηρεί τη μόνιμη οδοντοφυΐα και ακέραια τόσο την πάνω όσο και την κάτω γνάθο, κάτι που δεν είναι σύνηθες στα αρχαία κρανία.

Η τεκμηρίωση των ευρημάτων της ανασκαφής, που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια, έγινε τη Δευτέρα από την αρχαιολόγο Έφη Μπαζιωτοπούλου-Βαλαβάνη.

Τα στοιχεία για τον ενταφιασμό των Αθηναίων στο συγκεκριμένο σημείο είναι εντυπωσιακά. Όπως είπε η αρμόδια αρχαιολόγος, οι πρώτες ταφές έγιναν ακανόνιστα αλλά με σχετική ευρυχωρία, με προσπάθεια εκμετάλλευσης του σχεδόν κυκλικού χώρου του ορύγματος.

«Ανάμεσα στους πρώτους νεκρούς έριξαν και λίγα κτερίσματα. Κατά τόπους και όπου έκριναν αναγκαίο, πετούσαν και μερικές φτυαριές χώματος, τουλάχιστον στην αρχή» ανέφερε η κ. Μπαζιωτοπούλου-Βαλαβάνη.

Αργότερα, όπως τόνισε, οι ταφές πυκνώνουν και ο χώρος μεταξύ των νεκρών μειώνεται, έτσι ώστε να κερδίζεται χώρος για όσο το δυνατόν περισσότερους νεκρούς.

«Σε αυτήν τη φάση θάβουν και παιδιά, ενώ στα οκτώ βρέφη προσφέρουν ιδιαίτερη μέριμνα και τα τοποθετούν σε ξεχωριστές θήκες, σαν να πρέπει να τα προστατεύσουν από αυτή καθαυτή τη χύδην ταφή» υπογράμμισε η κ. Μπαζιωτοπούλου-Βαλαβάνη, σημειώνοντας πως «μερικοί στο τέλος ήταν θαμμένοι ακόμη και σε επικλινή στάση, σχεδόν ανορθωμένοι».

Newsroom ΔΟΛ

Πηγή " www.in.gr".